{{ message.message }}
{{ button.text }}

Soms is het zo natuur(lijk)!

De natuur is voor zoveel mensen zo vanzelfsprekend, maar er bij stil staan doen we nooit.

Afbeelding blog 'Soms is het zo natuur(lijk)!'

Vanochtend had ik weer zo'n ochtend. De wekker gaat om half zes, en lijkt altijd te vroeg zijn. Elke werkdag gaat dit hetzelfde, snel aankleden, eten en opweg naar het werk. Gelukkig zorgt manlief voor de kleine nadat ik al weg ben, dus we lopen elkaar niet in de weg. Vanochtend was ik echter mijn sleutels kwijt! Ik was helemaal in paniek, want had ze echt nodig natuurlijk. Heb me 5 minuten rotgezocht, tot ik erachter kwam dat ze in de deur zaten.. Iets met het gevalletje zwangerschapshormonen :)

Omdat ik dus 5 minuten aan het zoeken was naar mijn sleutels moest ik heel hard fietsen om mijn bus nog te halen. Ik parkeer mijn fiets, snel op slot en loop in een flinke pas richting de bushalte. Opeens spring ik het gras in, want ik stond bijna op een kikker! Voor jullie illustratie, ik woon midden in het Groene Hart in een klein dorp. Inwendig vloek ik op dat rotbeest, tot ik besef, wat kan die kikker er nu aan doen?

Enkele minuten later zit ik in de bus, en mijn gedachte zijn nog bij die kikker. Stel dat ik met mijn zoontje was geweest, hadden we de kikker gevolgd tot deze weer in een sloot springt, en had ik hem alles verteld over een kikkervisje dat een grote stoere kikker werd die zomaar de stoep oversteekt met gevaar voor eigen leven. Ondertussen scheurt mijn bus dwars door de polder, en zie ik de mooie natuur voorbij komen. Op dat moment verspringt mijn hoofd naar een artikel dat ik laatst had gelezen, dat veel kinderen niet weten waar hun eten vandaan komt. Dat ze niet weten dat een koe melk geeft, de groenten aan planten groeien en je heerlijke schnitzel ooit een varken was.

Ik kijk inmiddels in de bus om me heen, en iedereen gaat op in zijn laptop of telefoon. Een enkeling, meestal de iets oudere medemens, kijkt naar buiten naar de polder. Als je goed kijkt zie je een reiger die jaagt op visjes in de sloot. Twee zwanen die bezig zijn met een nestje bouwen, en eendjes die achter elkaar aanvliegen als hitsige mannen in een bar. Ondertussen schijnt er een klein zonnetje. Ik denk, de natuur is toch iets prachtigs, maar bijna niemand die het ziet.

Na dit heldere moment neem ik me voor, als het weer mooi weer is, meer te gaan wandelen in de polder met mijn zoon. We gaan dan samen op zoek naar die broedende eendjes, visjes in het water en lopen dan vast ook langs een aantal koeien en schapen. Ondertussen kan ik hem dan haarfijn uitleggen dat melk niet uit de fabriek, maar uit die leuke koe komt! Ook zijn we inmiddels begonnen met onze mini moestuin in de achtertuin, dus kan hij goed zien hoe de tomaten en sla groeien in de grond. Hopelijk zijn mijn kinderen later net zo gefascineerd door een jagende reiger als ik, en worden ze niet boos op een overstekende kikker!

De natuur is voor zoveel mensen zo vanzelfsprekend, maar er bij stil staan doen we nooit.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je