{{ message.message }}
{{ button.text }}

Single en zwanger GENIET ERVAN

Ik ben single en inmiddels zwanger van een tweeling. Deze zal ik samen met een homostel in co-ouderschap opvoeden. Voordat ik zwanger werd heb ik een hele zoektocht gehad naar een constructie die het beste bij mij past. Dit deed ik terwijl ik een relatie had met een man zonder kinderwens.

Afbeelding blog 'Single en zwanger GENIET ERVAN'

Als ik mensen vertel dat ik zwanger ben, krijg ik meestal te horen: "gefeliciteerd en geniet ervan". Het eerste gedeelte snap ik nog. Ik ben inderdaad heel blij dat het zo snel gelukt is om zwanger te worden. Zeker omdat ik met het stempel “minder vruchtbaar” niet had verwacht dat het mij zo snel zou lukken. Ook ben ik blij dat het mij gegeven is dat ik straks twee heerlijke mannetjes mag zien opgroeien.

 Het gedeelte "geniet ervan" met betrekking tot mijn zwangerschap snap ik minder goed. Helaas moet ik, nog enkele weken voor de bevalling, constateren dat ik er niet echt van geniet. Ik onderga mijn zwangerschap, maar een gelukkiger mens ben ik er niet van geworden. Hoe erg ik ook mijn best doe en hoe graag ik het ook zou willen. Ik heb als kind (een echte tom-boy) ook nooit heel erg de behoefte gehad om zwanger te worden. Wel om voor kinderen te mogen zorgen, maar de lichamelijke weg daar naartoe heeft me nooit zo aangesproken. Dit in tegenstelling tot enkele van mijn vriendinnen die nog graag een keer zwanger zouden willen zijn, maar zelf geen kinderen meer hoeven. En ook de papa’s zeggen regelmatig dat ze met liefde mijn zwangerschap zouden willen overnemen. Wat is het toch oneerlijk verdeeld in de wereld.

Overigens ben ik ook niet ongelukkiger door mijn zwangerschap geworden. Misschien wel de eerste 3 maanden, maar nu voel ik me op zich prima. Het is wellicht meer een gevoel van rust en de kennis dat de zwangerschap nodig is om mijn doel te bereiken.

Voelen van de mannetjes in mijn buik
Ok, laten we positief beginnen (terwijl ik met mijn voeten omhoog lig in verband met vocht in mijn voeten). Ik geniet van het bewegen van de kinderen in mijn buik. Het is heel grappig om te voelen, maar vooral om aan de buitenkant hun bewegingen te kunnen zien. Daarnaast heb ik sinds mijn zwangerschap duidelijk zichtbaar is, de meest intieme gesprekken met willekeurige mensen op straat. Ten eerste spreken ze me eerder aan en daarnaast zijn de gesprekken direct heel persoonlijk. Met name de gesprekken met mannen vind ik mooi. Sommige mannen zijn zo vertederend en vertellen met een glans in hun ogen over hun kinderen, de opvoeding en waar de passie van de kinderen nu ligt. En als laatste positieve punt kan ik benoemen dat zwanger zijn wel positief is omdat het je tijd geeft om zowel emotioneel als praktisch toe te groeien naar de komst van de kleintjes. Maar voor de rest....ik kan het helaas niet bedenken...

O nee, nog een punt: ik vind mijn verlof inmiddels fijn, omdat het je de gelegenheid biedt om eens rustig aan te doen en je met andere dingen bezig te houden dan met je werk. 

Geen continue smile 
Maar ik kan, helaas, niet echt zeggen dat ik 1 van die vrouwen ben die gelukkiger is gedurende haar zwangerschap. Ik ben helaas geen zwangere die de hele dag met een smile rondloopt. Kort samengevat komt dat door de lichamelijke beperkingen, de ziekenhuisbezoeken en de schaarse keuze op het gebied van eten in restaurants en bars voor vrouwen zoals ik. Wat betreft het laatste mag ik natuurlijk geen alcohol, sigaretten, rauwmelkse kaas en rauw vlees. Maar sinds mijn zwangerschapsdiabetes zijn ook rolo's, M&M's, vruchtensappen, frisdrank en lekker koekjes taboe. Daarnaast mag ik maar met mate smullen van brood, pasta, humus, fruit en al het andere waar suikers en koolhydraten inzitten. Tenslotte moet ik vier keer per dag met een naaldje in mijn vinger prikken om de suikerwaarde in mijn bloed te meten. Ook niet iets wat je vrijwillig gaat doet lijkt me zo.

Niemand die me wakker kust
Maar dat overleven we allemaal nog wel. Wellicht baal ik nog het meest door de combi van zwanger en single zijn. Na drie maanden zwangerschap verbrak mijn vriend (zonder kinderwens) de relatie en sindsdien slaap ik weer helemaal only the lonely in een veel te groot tweepersoonsbed. Ik mis de aandacht van een man. En ja, ik mis de sex en het wakker gekust worden. Het gevoel dat iemand je begeert. Iemand die je dikke buik in wil smeren en er een kusje op geeft. Meestal kun je na een verbroken relatie je in het daten storten. En dat zit er nu niet in. Wie wil er nou op date met een vrouw met een dikke buik die kinderen draagt van een ander? Laten we wel wezen, dat zullen er niet veel zijn. 

En ja, de papa's doen erg hun best. We gaan zo af en toe samen een weekendje weg. Ik krijg zo soms een massage, lekkere maaltijd voor diabetespatienten, we maken samen zwangerschapsfoto's en maken ieder ziekenhuisbezoek zo gezellig mogelijk. Ze vullen heel veel van de leegte op die ik mis door het single-zijn. 

En toch loop ik niet iedere dag met een big smile op mijn gezicht...

Tags: #Mom to be, #post

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je