{{ message.message }}
{{ button.text }}

Sharon Doorson gaat strenger zijn tegen haar dochter dan tegen haar hondjes

​En ze zingt exclusief voor Mamaplaats een slaapliedje!

Afbeelding blog 'Sharon Doorson gaat strenger zijn tegen haar dochter dan tegen haar hondjes' Achtergrond blur afbeelding

Sharon Doorson heeft het zwaar zo in de laatste loodjes van haar zwangerschap. De zangeres die we kennen van girl band Raffish en van het tweede seizoen van het televisieprogramma The Voice (waarin ze eindigde als één van de vier finalisten) staat namelijk op het punt van bevallen. Gelukkig had ze nog wel even puf om ons alle ins en outs over haar zwangerschap te vertellen. En ze heeft een te gekke video voor ons opgenomen!

1: Je bent bijna uitgerekend, hoe gaat het met je?

Het zijn echt de laatste loodjes, zeker omdat het heel erg warm is. Het is echt even pittig op dit moment. De kleine dingetjes zoals even een trap op en af lopen of de hondjes uitlaten gaan wel, maar daarna moet ik wel weer even uitrusten. Want je hebt pijn aan je bekken, voeten, je bent moe. Tja. dat soort dingetjes komen nu allemaal. 

Ik ben alleen niet iemand die ervan houdt om de hele tijd stil te zitten. Maar nu MOET alles wel op een rustig tempo. Dat vind ik wel even pittig, omdat ik ervan hou lekker door te gaan, maar nu gaat dat gewoon even niet. 

Ik hou ervan om lekker door te gaan, maar nu gaat dat gewoon even niet.

2: Hoe was het om zwanger te zijn en op te treden?

Ik heb echt een hele mooie zwangerschap, echt niets om over te klagen. Ik denk nu pas "jeetje wat is het zwaar". Dat mag ook wel als je nog maar 4 weken moet. Het ging wel goed met optreden al was ik natuurlijk wel wat sneller buiten adem.

Ik heb wel 1 optreden gehad waarvoor ik heel erg gespannen was en heel veel adrenaline had. Na de show moest ik toen allemaal koude blikjes tegen mijn nek aanhouden, omdat ik het zo heet had. Ik wist gewoon even niet wat ik met de adrenaline aan moest, maar dat was ook wel voor een grote show in de RAI. Voor de rest heb ik heel goed opgelet; dat ik niet te druk was tijdens tegen het einde van mijn zwangerschap. 

Verder is het gewoon grappig om terug te kijken naar je optredens. Je hebt altijd wel een beeld over hoe je overkomt als artiest en dan ben je ineens een soort van dikkertje. Die dikke buik ziet er gewoon grappig en schattig uit als je daar staat te performen met die buik. Maar ik vind het mooi dat ik dat heb meegemaakt.

...en dan ben je ineens een soort van dikkertje.

3: Wordt je goed verzorgt door je vriend Brunno?

Jazeker! Hij zei de hele tijd; "doe maar rustig aan" of "ga maar liggen''. Hij doet nu ook heel veel dingetjes in het huishouden, dus dat is ook heel fijn! Ik vind het heel fijn dat hij me zo steunt en op me let. 

Dat heb ik sommige momenten ook wel even nodig. Dat iemand zegt: "Shar, je gaat nu even niks doen". Ik ken mijn grenzen wel. Dat heb ik in de loop van de jaren moeten leren op een harde wijze, maar het is altijd fijn als er iemand even extra op je let. 

Ik ken mijn grenzen wel. Dat heb ik in de loop van de jaren moeten leren op een harde wijze, maar het is altijd fijn als er iemand even extra op je let.

4: Jullie krijgen een meisje, heb je dat ook stiekem gehoopt?

Ik dacht in het begin ECHT dat het een jongetje zou worden en dat dacht mijn vriend ook. Ik was namelijk alleen maar naar stoere dingen aan het kijken. Maar een meisje is voor een vrouw natuurlijk wel heel erg leuk!

Mijn vriend vond het wel even spannend toen hij hoorde dat we een dochtertje kregen. Die dacht “oh jee word ik dan niet heel beschermend omdat het een meisje is”. En ik dacht meteen: "dat wordt echt een papa’s kindje." En natuurlijk gaat hij haar beschermen, maar dat is alleen maar iets heel moois. We zijn allebei erg blij dat het een meisje wordt. 

5: Hoe denk je dat je als moeder zal zijn?

We hebben het er wel over gehad over wat onze rol zal zijn. Het is ons natuurlijk ons eerste kindje dus daarom hebben we het een beetje vergeleken met onze huisdieren. Bruno kan heel consequent zijn naar onze hondjes en onze hondjes luisteren heel goed naar hem. Niet naar mij helaas. Dus ik denk wel dat hij iets strenger gaat zijn en ondertussen heel beschermend. 

En ik denk dat ik wel wat strenger ga zijn dan naar mijn hondjes toe, hahah. Verder wil ik dat ons kindje voor alles naar ons toe kan komen. Dat we gewoon een hele goede band met haar krijgen. Dat we alles kunnen bespreken, dat alles mogelijk is en ze zichzelf kan zijn. We laten het gewoon over ons heen komen. We zijn gewoon wie we zijn.

En ik denk dat ik wel wat strenger ga zijn dan naar mijn hondjes toe.

6: Hebben jullie al een naam en vonden jullie het moeilijk om te kiezen?

Jazeker, die houden we nog even geheim. Het was niet heel moeilijk om een naam te verzinnen. Vanaf het begin hadden we eigenlijk al een meisjesnaam, die had mijn vriend verzonnen. Maar opeens werden er veel baby's geboren van mensen die dicht bij ons staan en die hadden ook opeens die naam; als tweede naam of eerste naam maar dan anders geschreven. Ik dacht: "Hoe kan dit!!!". Ik vond dat zo eng en echt een beetje freaky. Dus toen moesten we snel een andere naam verzinnen. Ik denk dat we half april de nieuwe naam hebben bedacht. Best nog last minute.   

7: Merk je dat je ambities veranderen op carrièregebied nu er een kleintje komt?

Ik voel wel dat mijn kleintje straks echt nummer 1 gaat zijn. Maar ik heb ook zoveel liefde voor het werk wat ik doe en voor muziek; ik denk dat het prima te combineren is. 

Ik heb geen baan waarbij ik elke dag op een vaste tijd moet opstaan of ergens moet zijn. Ik kan het gewoon allemaal heel mooi inplannen. Het zal wel wat meer regelen zijn en ik zal misschien iets strenger naar mezelf moeten zijn. Maar dat is ook wel fijn, een stok achter de deur te hebben. Ik ben ook niet bang dat mijn ambities veranderen of verminderen, want ik heb heel veel liefde voor muziek. 

8: Hoe zou je het vinden als jullie kleine net als jou op jonge leeftijd in de schijnwerpers wil staan?

Daar hebben we over nagedacht. Als ons kindje een talent heeft en daar zelf wat uit wil halen, dan zullen we haar volledig steunen. We zullen haar in het begin niet pushen, je ziet vanzelf wel of iemand muzikaal is of niet. Dat kan je natuurlijk stimuleren, maar ik ben wel van mening dat het goed is om een kind zo lang mogelijk kind te laten zijn. Ze hoeft niet gelijk in de schijnwerpers. 

9: Zing je al een bepaald liedje voor je dochter?

Nee, ik heb geen speciaal liedje. Ik denk wel dat ze er dansend uit gaat komen, hahaha. Ik hou van swingende muziek. Mijn vriend is Kaapverdiaan en houdt van Afrikaanse invloeden. Maar we kunnen ook als we lekker rustig op de bank zitten en tot rust willen komen een pianostuk opzetten. We luisteren echt van alles en ik zing ook van alles mee. Maar er is niet echt één nummer wat ik constant zing. 

Maar speciaal voor Mamaplaats zingt Sharon wel dit lieve slaapliedje:

10: Heb je nog een gouden tip aan alle zwangere lezers, om de zwangerschap door te komen?

(Sharon stuurt haar vriend Brunno naar de badkamer om iets voor haar te pakken)

Dit is echt een goede tip voor de zomer! Het product is van Collistar en heet Crio-gel anticellulite, en daar zit een menthol iets in. En dat is zo verschrikkelijk lekker als het zo warm is, om je benen mee in te smeren en ik smeer ook echt mijn voeten er mee in. Het verkoelt heel erg. Het is echt fantastisch! En een andere tip; de rest van de producten voor zwangeren zijn ook top!

Sharon geeft dit heerlijke pakket van Collistar weg!

11: Wie is voor jou een echte powervrouw?

Ik heb heel veel bewondering voor Jennifer Lopez. Dat je die leeftijd hebt en er zo uit ziet en ook nog zo kan optreden. Zij heeft ook kinderen. Ik vind haar wel echt een powervrouw. 

En wij vinden jou een echte powervrouw Sharon! Succes met de laatste loodjes! 

Wil jij kans maken op het pakket van Collistar? Laat dan in een reactie hieronder weten waarom jij (of een vriendin) dit pakket nodig hebt. Je kan meedoen tot 8 juni.

Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

Mijn "Speedy Gonzales" bevalling

​Maliya Monteiro Tavares

Afbeelding blog 'Mijn "Speedy Gonzales" bevalling'

Jaaaa m'n vliezen zijn gebroken, ze komt eraan !!

Het is zondagnacht, 03:30 en tijdens het wakker worden voel ik dat ik naar het toilet moet. Ik draai me nog even om, maar voel na een mini beweging al dat het beter is als ik zo snel mogelijk naast het bed sta. “Had ik nou toch maar zo'n bedzeiltje op mn matras gelegd” gaat er nog even door me heen, maar gelukkig ben ik op tijd en sta ik naast het bed als mn vliezen breken. 
Heel enthousiast schreeuw ik tegen mn vriend Brunno “ Jaaaa mn vliezen zijn gebroken, ze komt eraan!” Volledig slaap dronken vraagt hij of het echt zo is, waarop ik nog sarcastisch zeg “nee ik heb in mn broek geplast haha”…. Ik geef aan dat ik een bakje nodig heb om te checken of het vruchtwater helder is, dus mn vriend haast zich naar beneden om een bakje te halen. Hij komt terug met een bak waar je een 4 persoons wok maaltijd in kan bewaren, dus ik kom niet meer bij van het lachen.. Gelukkig heeft ie ook een klein glaasje meegenomen. Alles oke, helder vruchtwater, dus ik loop voorzichtig naar het toilet naast onze slaapkamer. Brunno is op dat moment zo in de war, dat hij eerst zelf even naar het toilet gaat en mij op de gang laat wachten. Hij zegt dan ook “ haha Shar sorry, ik weet ook niet meer wat ik doe”. 
We besluiten alvast onze ouders te informeren dus we bellen heel enthousiast dat het is begonnen. 

Ik check mn vluchtkoffer, pak snel een douche omdat ik nog geen enkele wee voel en maak mezelf nog wat op. Ik heb namelijk in gedachten dat ik “mooi" wil bevallen, met een leuk make-upje op. Zogenaamd alles onder controle.

Maar dan…. De weeën! Rond 05:00 beginnen ze en komen al meteen om de 4 a 5 min. Nog goed te verdragen, maar we besluiten om 06uur de verloskundige te bellen en een uur later staat ze op de stoep. 1 a 2 cm ontsluiting pas, dus over 3 uur (10:00) komt ze terug. Gelukkig hebben we een" mindfull zwanger en bevalling cursus "gevolgd, dus we weten samen goed de weeën op te vangen. Het eerste uur hebben we muziek aanstaan en bij iedere wee ondersteunt Brunno mij door een koud washandje op mn hoofd en in mn nek te leggen. Echt super lief en fijn! Op een gegeven moment besluit Brunno om even wat te eten en maakt lekker een rijstewafel met kipfilet en het smerigste beleg ever : Sandwichspread. De geur maakt me al super misselijk, maar op het moment dat Brunno met zijn sandwichspread - kipfilet- rijstewafel- mond tegen me zegt "Goed zo Shar, "adem in en adem uit", hou ik het niet meer en moet ik tijdens een wee ook nog overgeven. Haha wat een gedoe….


Na 2 uur, (09:00) besluit ik onder de douche te gaan staan. Onder de douche verander ik steeds meer in een soort van exorcist die bijna de hele douche cabine eruit trekt. Zodra er een wee op komt zetten, voel ik ‘m ook onderin mn rug, maar de straal van de douche op mn onderrug geeft nog enige verlichting. Alsnog hou ik het bijna niet meer en na iedere 5 min vragen hoe laat het is, zeg ik tegen Brunno dat ik niet meer kan. De verloskundige moet NU, maar dan ook NU komen, want ik trek het voor geen meter meer. Gelukkig is ze onderweg en als ze de ontsluiting checkt, zit ik gewoon al op 7cm! 

De verloskundige vraagt of ik nog steeds wil bevallen in het ziekenhuis. Ik geef aan dat ik dit alsnog wil, omdat ik dan gewoon een veiliger gevoel heb. Stel dat er wat gebeurt, heb ik meteen alles om me heen. 

Maar dan…. De verloskundige belt naar het ziekenhuis, maar ze geven aan dat ze vol zitten. WTF?! 
Ondertussen rol ik half over de grond van de pijn en trek ik bijna de hele keuken eruit, maar na een kwartiertje gaan we dan toch naar t ziekenhuis. De rit duurde maar 10 min, maar iedere sec was te lang. We rijden de parkeerplaats op en ik krijg me toch een wee die eindigt in een soort van persdrang. Ik schreeuw “ OOOOH ze komt eraan, ik moet persen!!”. Met mn hand in mn kruis kom ik de auto uit. Brunno regelt een rolstoel en de verloskundige probeert mij rustig naar de ingang te begeleiden en geeft meerdere keren aan dat ik absoluut nog niet mag persen. Haha zou je toch gebeuren hey… beval je gewoon op de parkeerplaats...
Uiteindelijk zit ik dan in de rolstoel en half schreeuwend komen we de gang van de kraamafdeling binnen. Ik hou het op dat moment echt niet meer en als we op de kamer komen begrijp ik waarom… 10 cm ontsluiting, ik mag gelijk persen!
In mn ooghoek zie ik het bad nog staan waar ik graag gebruik van wilde maken, maar omg… we hadden hier helemaal geen tijd meer voor joh, want binnen 29 min, om 11.24 hadden we onze prachtige dochter Maliya in onze handen!


Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
Login

Account aanmaken
Ja, dat wil ik

Nee, dank je