{{ message.message }}
{{ button.text }}

Samen delen

Afbeelding blog 'Samen delen' Achtergrond blur afbeelding

Vroeger leerde je het van je ouders, nu leer je het je kinderen. Samen delen.  Het heeft met eerlijkheid te maken, met respect voor elkaar, elkaar iets gunnen en iets voor elkaar over hebben. In dat kader is onze maatschappij met werkende vaders en moeders, best een nadere beschouwing waard. Zodra je zelf aan kinderen krijgen begint te denken, krijg je er oog voor. De rolverdeling tussen man en vrouw. Ik moet zeggen dat ik naar mijn idee, de ideale situatie nog veel te weinig om me heen zie. Maar ja, het is dan ook helemaal niet gezegd dat mijn ideale situatie ook maar enigszins lijkt op die van jou! Is het ideaal als jij als moeder veel bij de kinderen kunt zijn en je man de kostwinnaar is van het gezin? Is het ideaal als jullie beiden drie dagen werken, of vier? Met opa en oma op de dagen dat jullie er allebei niet zijn? Ben je misschien gelukkig omdat je fulltime werkt en die gelukstreffer hebt omdat je man graag huisman wilde zijn? Of gaan jullie beiden helemaal voor je carrière en is voor je kinderen de crèche, de BSO, de gastmoeder en de overblijfmoeders de ideale manier om groot te worden? Wat is ideaal? En verandert dat ideaalbeeld niet naar gelang de kinderen ouder worden en er bovendien in je eigen leven allerlei zaken je pad kruisen? Eigenlijk veranderen onze behoeften met betrekking tot de verdeling van taken, behoorlijk vaak. Dat is natuurlijk ook niet zo gek als je ziet wat een enorme ontwikkeling je kinderen doormaken in hun weg naar volledige zelfstandigheid in combinatie met de ontwikkeling in je eigen leven. Neem in de beginfase van het moederschap, de bezoekjes aan consultatiebureau en crèche. Gevolgd door het wegbrengen naar en het halen van de grote school, de zwemlessen, de sportclubs, de muzieklessen. Ook het afspreken met vriendjes en vriendinnen is een apart hoofdstuk, het tot een bepaalde leeftijd mee op vakantie gaan en daarna toch liever alleen met een vriend etc. etc. Om in de behoeften van de kinderen te voorzien, heb je als ouder heel wat op je bord. Brengen en halen, rijden en aanmoedigen, samen huiswerk maken en overhoren, klaar staan met limonade en koekjes, ruzietjes sussen (“Samen spelen, samen delen”), spelletjes bedenken, feestje organiseren… en ga zo maar door. Plak daar in je toch al drukke bestaan, nog eens een verhuizing aan vast. Jullie huis werd nu toch wel wat klein voor allemaal en nu is het de tijd om goedkoop te kopen. Misschien daarnaast ook nog een andere baan, geen baan of een eigen bedrijf, de economie zit immers niet mee en het is prettig als je daar wat flexibel mee om kunt gaan. Wellicht een scheiding, een romance of stabiele nieuwe liefde. Allemaal zaken die van invloed zijn op hoe je aankijkt tegen jouw ideale verdeling van taken die er zijn in en om het gezin, het huis, de tuin en de sociale kring. Pfff… ik word al moe als ik het schrijf! En jij, als je het leest? Veel werkende vrouwen, worden ook moe van alles wat er van hen verwacht wordt. Vaak gaan wij vrouwen ervan uit dat deze hectische situatie maar tijdelijk is. Dat wij degenen zijn die dit of dat toch het beste kunnen. Dat wij onze kinderen het beste aanvoelen. Dat onze kinderen met name ons moeders, nodig hebben. Dat het ons veel minder moeite kost om het even te regelen. Maar is dat allemaal wel zo? Voelt het voor jou echt verkeerd als manlief wat meer van de opvoedings- en  huishoudelijke taken op zich zou nemen? Kun je je over dat gevoel heen zetten? Samen delen. Want het kan prima, mits je daar als moeder maar voor open staat. Ga eens na wat veel voordelen dat oplevert! Meer tijd en dus meer rust voor jezelf. Dat doet jezelf goed, daar worden wij vrouwen blij van en daar krijg je energie voor terug! Daar heeft manlief ook weer wat aan ;-) Wij moeten het alleen wel even regelen voor ze.

 
👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je