{{ message.message }}
{{ button.text }}

Rouwproces part 2...

De heftige emoties die er zijn, dit is een ware roaler coaster ik kan er niets anders van maken.

Afbeelding blog 'Rouwproces part 2...' Achtergrond blur afbeelding

Uiteindelijk belanden we met zijn vijven in 2013, en zoals elk jaar gaan we ook dit jaar met hemelvaart genieten van onze kids, lieve vrienden en vriendinnen met een lang weekend weg!

Ik had af en toe flink het zweet in mijn handpalmen staan de weken voordat we weg zouden gaan ... op de raarste momenten een natte rug dus ik heb manlief meegedeeld dat ik na terugkomst de gynaecoloog zou bellen eens kijken of we die overgang soepel kunnen laten verlopen maar jee minee wat zag ik er tegenop wat resulteerde in een fikse huilbui en een partij verwijten richting mijn wederhelft en geloof me dat had hij echt niet verdiend!

Na telefonisch contact lag er een labformulier klaar, daarna een afspraak bij de gynaecoloog en als klap op de vuurpijl nog even een echo om te checken hoe mijn cysten ervoor staan... dus met lood in mijn schoenen bloedgeprikt om een week later richting de gynaecoloog te gaan voor de uitslag en daar bleek dat mijn hormoon waarden laag waren een dag later kon ik terecht voor de echo waarna ik een kort plan van aanpak consult kreeg bij de gynaecoloog...

Daar zit je dan, sommige dames in de wachtkamer in blijde verwachting en ik in afwachting van de ernst die de overgang met zich meebracht tot je wordt geroepen blijf je mijmeren, twijfelen en stiekem ook wel hopen dat dit uiteindelijk toch de overgang niet is ... laat het iets anders zijn want ik ben er gewoon nog niet aan toe! 

En zo verstreken de minuten in de o zo bekende wachtkamer, wederhelft hield wijselijk zijn mond uit angst voor een enorme uitbrander terwijl hij er ook niets aan kon doen... o wacht serieus ineens hoor je in je eigen gemijmer je naam voorbij komen ... o gadver ik ben aan de beurt en mijn instinct wilde het overnemen, vluchten in plaats van het gevecht aangaan, een deken en kussen over mijn hoofd en hele dagen blijven liggen in de hoop niks te voelen of te horen ...

Goedenmorgen alles goed met u? wauw wat een enthousiaste echo dame ... u nou nee ik kom hier niet voor een loopneus dus iets minder enthousiast mag ook wat mij betreft. 

Fijn daar gaan we weer, hoe komt het ineens dat ik mijn broek en onderbroek uittrek voor een wildvreemde dame schiet er door mijn hoofd en mijn andere stem zegt jeetje preutse muts je laat je toch niet kennen! Oké klappertanden en zweet parels op mijn neus maar ik lig op de koude bank te wachten en aha daar is het: even uw benen wijd laten vallen daar komt het echo apparaat, klinkt bekend en toch kost het mij moeite want ik wil het niet horen, niet zien en niet weten.

Op zoek naar de linker eierstok en huh daar zit inderdaad een flinke cyste vandaar de buikpijn ... om vervolgens weer diezelfde enthousiaste stem te horen die verteld dat het een gezonde zwangerschap is uhm nee dat kan niet ik zit in de overgang. .. kijk maar mee tettert ze enthousiast en daar tussen mijn tranen die ik in bedwang probeer te houden zie ik het ... een klein, Super snel flikkerend hartje en op het moment dat ze het geluid aanzet breek ik! De tranen stromen over mijn gezicht ik veeg mijn snotproductie in mijn haar en huil vanuit mijn diepste met lange snikken en halen ... mijn god wat een enorme opluchting en dan ineens het besef mijn liefje wilde echt never nooit meer ... als ik opzij kijk zie ik hem van oor tot oor glunderen dit is wel een wending die bij ons past is het enige wat hij zegt!

De gynaecoloog werd erbij gehaald en tja de cyste groeit op HCG hormoon zodra deze afneemt wordt ook de cyste kleiner het spiraal is na flink wroeten met het echo apparaat nergens te vinden ... gefeliciteerd met uw zwangerschap van 11 weken en 2 dagen! 

Er werd een kop koffie gehaald zodat we even bij de gynaecoloog op adem konden komen en dat plan van aanpak ... komt ooit wel zei hij heel droog!

Op de parkeerplaats kijken we elkaar eens aan en het enige wat mijn man zegt met een glimlach ... ik ben de grootste mazzelpik met jou als vrouw en moeder van mijn kinderen! 

Bij thuiskomst 3 gespannen koppies ... mam was alles goed in het ziekenhuis? Ja mop alles was goed ... o wordt je dan niet geopereerd. ... nee mop dat gelukkig niet! O oke mam dan is het goed en net op het moment dat ze verder willen gaan met hun dagelijkse ding zeg ik maar ... maar wat? Uhm nou ik heb hier een foto wat zie je erop waarop onze derde enthousiast roept: de maan! Ik kan weer lachen,  alle spanning is weg en op dat moment kan het mij niks meer schelen!

Lieffies dit is niet de maan ... maar jullie broertje of zusje! Een hoop gegil, huilen en o jee waar gaat "ie" slapen dan verder leg ik uit dat we daar maar eens over gaan nadenken en alle suggesties welkom zijn!

To be continued ????

Tags:

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je