{{ message.message }}
{{ button.text }}

Verliefd & verloren

Hij breekt voor mijn ogen. Daar onder het schelle licht van de lantaarnpaal zie ik hem zoals ik hem nog niet eerder heb gezien. Verloren.

Afbeelding blog 'Verliefd & verloren'

Ik kijk op en zie Ronald staan. Hij is woest en tegelijkertijd zie ik hem tegen zijn tranen vechten. Ik ben té verbaasd om direct te reageren. Hij staat daar alsof dit hem echt pijn doet. Dit met Sjors.
“ Ik begrijp je niet. Waarom doe je dit? Uit wraak? Wil je mij niet eerst aanhoren? Wat bezield je!”. Ronald klink boos en gekwetst. Zijn stem gaat van hoog naar laag. De zin die hij duidelijk sterk had willen overbrengen, komt gebroken bij mij aan.

Sjors laat zijn handen van mij afglijden en geeft mij de ruimte met Ronald te praten. Vrij direct stapt hij op zijn fiets en zegt “ Dit is iets tussen jullie. Ik ga ervandoor. Slaap lekker Lisa”.
Ik reageer met een glimlach en een bedankt voor het thuisbrengen .

“ Ronald wat doe je hier? Jij bent de laatste die ik nu wil zien. Besef je niet hoe ongelofelijk je mij gekwetst hebt? En je vraagt je af wat mij bezield?” Ik blijf volkomen kalm. Ik wil geen scene maken en eigenlijk voel ik me goed. Sterk.

Ronald veegt met platte hand een traan weg. Hij denkt dat ik het niet zie en doet het net overkomen alsof hij zijn hoofd in zijn handen wil nemen als teken van overmacht. Hij kijkt mij recht aan en begint.
“ Lisa, lieverd. Ik heb je nooit willen kwetsen. Ik weet dat wat ik heb gedaan totaal verkeerd is. Ik verdien jou niet. Ik zocht een vervanging van jou en vond die in je zusje. We blijven elkaar kwetsen, maar blijven ook naar elkaar toe trekken. Het is alsof we niet met elkaar kunnen, maar ook niet zonder elkaar. Ik mis je. Ik mis ons...”

Ik onderbreek hem voor hij de volgende zin kan beginnen. “We blijven elkaar zeker kwetsen en ik wil dat het stopt. Wat jij doet moet je zelf weten maar ik weiger weer gekwetst te worden. Hoeveel pijn het mij ook doet. Dit, en ik gebaar naar hem en mij, is voorbij. Voorgoed. Ik moet aan mezelf denken”. Ik zeg het standvastig, maar van binnen huil ik. Nog nooit heb ik die woorden in mijn mond genomen. AAN MEZELF DENKEN . Ronald zakt door zijn knieën en slaat zijn armen om hij heen. Ik voel hem trillen. Hij huilt. : “NEE, doe dit niet. Ik hou van je. Ik wil niet zonder je. Ik doe alles voor je”!

Ik heb zoveel medelijden met hem ondanks alles. Hij breekt voor mijn ogen. Daar onder het schelle licht van de lantaarnpaal zie ik hem zoals ik hem nog niet eerder heb gezien. Verloren.
Ik buk om hem overeind te helpen. Hij blijft mij krampachtig vasthouden, dus zak ik door mijn knieën om hem troost te bieden. Troost die hij eigenlijk niet verdiend om alles wat hij mij heeft aangedaan.

Hij houdt mij zo stevig vast dat het lijkt of hij mij nooit meer los zal laten. Ik sla mijn armen om zijn nek en probeer hem te kalmeren. Een vreemd gevoel bevangt mij. Zojuist nog hingen mijn armen om de nek van Sjors. Dat voelde veilig en warm. Dit voelt alsof een moeder haar kind troost. Vol liefde, maar een totaal ander soort liefde. Ik doe weer een poging overeind te komen. Mijn benen voelen zwaar maar ditmaal veert Ronald mee. Ik zeg hem dat ik moet gaan. Dat ik niks meer toe te voegen heb. Het is inmiddels ver na middernacht en morgen heb ik wederom een enerverende dag voor de boeg. Ik ga met Lianne praten en hoop dat ze eerlijk is in alles. Ik denk dat Lianne haar gevoelens voor Ronald niet gelijk zijn aan die van hem voor haar. Maar of ik dat zeggen moet weet ik nu nog niet. Morgen is ook mijn eerste proefwerkdag. Ik moet goed voor de dag komen. Mijn haren eindelijk verven en mezelf verkopen.

Ik wil de sleutel in de deur steken, maar zie dat deze net op dat moment geopend wordt. Lianne staat pontificaal voor mij. Ze kijkt naar Ronald en naar mij. Ze is duidelijk verbaasd en nieuwsgierig naar wat voor verhaal er achter onze ontmoeting zit. Haar blik blijft bij Ronald hangen. Ik zie dat ze zijn verdriet ziet. Dan loopt ze naar hem toe. Zonder mij een woord te gunnen. Ze pakt zijn hoofd vast en wil hem troosten. Ik merk aan alles dat ze verliefd is. Ik merk ook aan alles dat hij dat niet is. Niet op haar in ieder geval. Ook al vindt ik het respectloos wat mijn zusje doet, het raakt mij minder dan ik dacht. Ik schrik van mezelf en mijn eigen gedachtes. Ik merk dat ik gevoelens voor een ander aan het ontwikkelen ben. Die iemand is overduidelijk Sjors.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je