{{ message.message }}
{{ button.text }}

Bijna 12,5 jaar geleden zeiden wij ja ik wil en werd zij mijn man en ik haar vrouw.

Over 1,5 maand op 24 april zijn wij 12,5 jaar getrouwd. Op dat moment had ik nog geen idee dat mijn man helemaal niet mijn man bleek te zijn maar mijn vrouw. Als toen iemand mij had verteld dat wij 12,5 jaar later nog steeds samen zouden zijn, maar niet meer als man en vrouw maar als vrouw en vrouw. Had ik die gene waarschijnlijk hard in het gezicht staan uitlachen. Ik had nog geen idee wat ons allemaal te wachten stond. Maar ondanks dat zij niet meer mijn man is maar mijn vrouw voelt het nog steeds net zo vertrouwd.

Afbeelding blog 'Bijna 12,5 jaar geleden zeiden wij ja ik wil en werd zij mijn man en ik haar vrouw. '
Afbeelding blog 'Bijna 12,5 jaar geleden zeiden wij ja ik wil en werd zij mijn man en ik haar vrouw. '

een foto uit ons trouwalbum op 21-10-2008 zeiden wij ja tegen elkaar.

Wanneer ik nu ons trouw album pak en er door heen blader denk ik terug aan een geweldige dag. De dag waarop wij mochten stralen en onze liefde bezegelde met dit huwelijk. Heel groot was het niet maar voor ons was het precies goed zo. Met onze kleine Dylan in onze armen van toen 2 maanden oud stapte we het stadhuis in van Leiden. Een gevoel van trots en blijdschap. Maar ook kijk ik tegelijkertijd met een andere blik door ons trouwalbum. Naast mij staat nu Erica en niet meer Eric. Op de foto staat zij in pak met haar hoge hoed en wandelstok maar naast mij zit een vrouw in een jurk en draagt ze make-up. Het contrast kan haast niet groter. Toch is het de zelfde persoon.  Tijdens de transitie van Erica is zij niet alleen aan de buitenkant verandert maar ook van binnen werd zij een compleet ander persoon zoals ik dat al eerder liet weten in mijn eerste blog hier op mamaplaats. Ik ontdekte dat ik getrouwd was met een compleet ander persoon dan ik vooraf dacht. Ook ik zelf veranderde door haar transitie mee. We moesten elkaar opnieuw leren kennen maar vonden elkaar toch weer opnieuw. Ons trouwalbum lijkt dan ook wel een trouwalbum uit een ander leven. Ik herken mijzelf er wel in maar het is niet de zelfde persoon die daar staat met dezelfde partner en vooral dat laatste klopt niet. 


Afbeelding blog 'Bijna 12,5 jaar geleden zeiden wij ja ik wil en werd zij mijn man en ik haar vrouw. '

14-02-2020 vroeg ik haar opnieuw ten huwelijk

Vorig jaar op Valentijnsdag nadat ik de kinderen naar school had gebracht zat ik op de bank met mijn kopje thee. Ik zat als een echte huismuts naar koffie tijd te kijken waar ze het uiteraard hadden over het vieren van de liefde waarbij ik moest denken aan wat voor een bijzondere tijd wij samen wel niet hebben beleefd als stel en dat we dat eigenlijk gewoon eens moesten gaan vieren. Niet zomaar vieren maar echt vieren. Ik besloot die ochtend dat ik haar vanavond ten huwelijk zou gaan vragen. Het was nu iets langer dan een jaar geleden dat de transitie was afgerond, en wij waren inmiddels aan een nieuw hoofdstuk van ons leven begonnen. Tijdens de jaren van de transitie leek de transitie centraal te staan. Dat was nu voorbij we hadden het samen doorstaan. Nu begon echt ons leven als vrouw en vrouw. Dus dacht ik hoe mooi zou het zijn als ik dit keer haar ten huwelijk vraag als de twee mensen die we nu op dit moment zijn. Ik had alleen nog niet bedacht hoe ik dit binnen een paar  uur zou gaan aanpakken. 

Na mijn bakkie thee begon ik te ijsberen in ons huis. Ik wilde de drie kinderen erbij gaan betrekken. Dus ik begon met het zoeken van mooie outfits die de kinderen zouden kunnen dragen uit de kasten te trekken. Hun kerstkleding die ze hadden gekregen voor het kerstdiner op school was perfect . In de voorraad kast vond ik bak spullen en ballonnen. Om 12:00 waren de kinderen uit van school en ik vertelde mijn plan. Alle drie waren dol enthousiast en begonnen ze meteen met ballonnen op te blazen. Daarna was het tijd om cupcakes te bakken en koekjes in hartjes vormen. Helaas waren de koekjes licht aangebrand ik ben niet echt een keuken prinses en moesten de cupcakes een mooie top hebben maar deze waren veeeeeel te zoet geworden maar het zag er wel mooi uit dus het kon er mee door. Met Taylor naar de kleine dorpse supermarkt voor een leuk plantje voor op de tafel. Bij ieder bordje zette Dylan een wijnglas en Tristan bedacht dat we nog kinder champagne hadden staan die over was gebleven van oud en nieuw en zette die op tafel. De fles werd voorzien van een nieuw etiket met de tekst wil je met me trouwen. En de ballonnen werden met een beetje tape op het plafon geplakt. Met zijn alle ruimde we de hele woonkamer op en werd de keuken die onder het bloem zat na een wedstrijdje wie de mooiste spook is ook weer flink gepoetst. En als laatste reserveerde ik een tafel voor 5 bij de plaatselijke chinees om het daar goed te kunnen vieren mocht ze ja zeggen. 

Alles stond klaar. Muziek stond klaar de tafel was mooi gedekt de reservering gelukt en we hadden allemaal onze mooie kleren aan en ook voor Erica lag er een jurk klaar om aan te trekken naar het diner. Nu was het alleen nog wachten op Erica zelf. Toen we de auto de straat in zagen rijden ging ik op mijn knie in de woonkamer zitten. Dylan rende naar de auto om haar als een echte heer een handje te helpen. Tristan hield in zijn pak de voordeur open. Taylor stond klaar bij de tussendeur om daar de deur open te doen voor mams precies zoals we hadden afgesproken. Een ring had ik niet een roos voldeed het vast ook. Op het moment dat Taylor die deur open deed zag ik de eerste traan al over der wang lopen toen ze mij daar zo zag zitten. De drie kinderen stonden achter haar toen ik haar vroeg of zij met mij opnieuw het huwelijks bootje zou willen instappen als vrouw en vrouw. Natuurlijk zei ze volmondig Ja. De rest van de avond hebben we heel hard gelachen om de te harde koekjes en dronken we champagnje en de cupcakes waren zo zoet dat de gaten in je tanden erin trokken dat we ze toch hebben laten staan. De ballonnen hielden het niet lang en kwamen 1 voor 1 naar beneden maar ook dat mocht niet deren. Vlak voor 21:00 liepen we met zijn alle naar het restaurant. De kinderen hadden nog niet eerder in een restaurant gegeten en vonden het machtig dat we zo laat dit nog gingen doen. We hebben ontzettend genoten van deze dag. Wetende dat die bruiloft die we maar wat graag over zouden doen als vrouw en vrouw misschien wel helemaal niet gaat komen. Want financieel hebben we het gewoon heel krap door omstandigheden maar de gedachten was al heel mooi. 



Afbeelding blog 'Bijna 12,5 jaar geleden zeiden wij ja ik wil en werd zij mijn man en ik haar vrouw. '

uit eten om te vieren dat mams ja zei.

Drie weken geleden hadden wij hier thuis een opname dag van een documentaire van Marieke Widlak waaraan wij mee werken. Ongeveer een jaar lang komt zij met haar team hier filmen voor deze documentaire waarin drie koppels gefilmd worden vanuit het oogpunt van de partner van een transgender. Met de film wil ze laten zien dat liefde verder gaat dan hokjes. Het mooie van liefde binnen zo'n relatie als die van ons. Maar ook laten zien wat zo'n transitie voor de partner inhoud. De andere twee koppels zijn nog bezig met de transitie en wij zijn dan al uit de transitie. Deze keer hadden wij een interview over onze relatie waarin de vraag kwam wat wij nog heel graag zouden willen doen. Ons antwoord was opnieuw trouwen, symbolisch ons ja antwoord aan elkaar opnieuw geven als vrouw en vrouw en een bruiloft vieren als de twee mensen die we nu zijn zoals we echt zijn. Hierdoor is het plan ontstaan om toch deze droom proberen waar te maken. Maar of dat gaat lukken hangt af van de hulp die we kunnen vinden en krijgen. Het budget voor deze trouwerij is enorm laag en de datum is erg snel. Het zou zo mooi zijn als dit ons lukt op 24 April wanneer we met alle schrikkeljaren mee te hebben geteld echt 12,5 jaar getrouwd zijn onze geloftes opnieuw kunnen af te leggen in de aanwezigheid van een klein groepje op een buiten locatie waar we de corona maatregelen in acht kunnen houden zoals die voor een bruiloft gelden. Maar hier is nog veel hulp voor nodig. Zoals jurken een trouwambtenaar die ons symbolisch opnieuw kan trouwen. Iemand die misschien voor wat muziek kan zorgen, bloemen noem maar op. Het wordt een hele uitdaging. Als het lukt kunnen we ons sprookje eindigen met ze leefde nog lang en gelukkig. En hoe mooi zou dat zijn om dat vast te laten leggen in deze documentaire waarin liefde centraal staat.  Lukt dit niet hopen we alsnog dat we het later toch kunnen doen en een nieuw trouwalbum maken die hoort bij dit huidige leven. Ik houd jullie op de hoogte. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je