{{ message.message }}
{{ button.text }}

PMS, mastopathie of iets anders?

Afbeelding blog 'PMS, mastopathie of iets anders?'
3 maanden of misschien zijn het er al wel 5. Ik weet het niet eens meer. Zo lang hou ik het al voor mezelf en alleen mijn partner weet dat ik er last van heb. Ook deze maand had ik zoiets van het gaat wel weer over. Gewoon even op een houtje bijten en dan is het weer klaar. Maar 2 weken zijn niet zomaar om. En als je denkt dat je zwanger bent en vervolgens met een negatieve test eindigt tot 2x toe, dan zou je bijna zeggen dat je je over gaat geven aan het gevoel. Je zult nu wel denken waar gaat dit heen. Nou omdat we allemaal zoals Nahsuusje het al stelde met zijn allen gezellig bezig zijn met De week van het ei! Heb ik mijzelf over de streep om hier toch maar is aandacht aan te besteden. Want ik denk dat er meerdere mama's zijn die het hebben, maar je gooit bij je vriendin onder het genot van een kop thee en een lekker stuk chocola niet even op tafel wat je allemaal mankeert. Telkens als het weer begint duik ik het internet op, op zoek naar informatie over wat het nou eigenlijk kan zijn. Hier kwamen een paar dingen uit. Onder andere PMS en Mastopathie. Zelf gaat mijn vermoeden uit naar het eerste. Maar om er echt zeker van te zijn heb ik toch maar de huisarts gebeld om duidelijkheid te krijgen. En nee, ik ga niet eens naar mijn eigen huisarts. Dat is namelijk een man. Zijn collega in het zelfde gebouw is een vrouw en toen ik de assistent uitlegde wat er aan de hand was, was het geen enkel probleem om bij haar een afspraak te krijgen. Ik moet alleen wel een klein weekje wachten voor ik ernaar toe kan. Maar dat heb ik er graag voor over. Oké daar gaat hij dan. Het is niet zo ernstig als het lijkt hoor. Het is eerder gewoon vervelend. Ik zal je vertellen hoe het in elkaar zit. Elke maand krijg je een eisprong, maar op het moment van die eisprong verga ik van de pijn waardoor ik soms weg zak. Het wordt zwart voor mijn ogen en ik wordt duizelig. Rechtop lopen en normaal zitten gaat bijna niet. Dit duurt ongeveer 2 dagen daarna wordt het iets minder. Maar de pijn gaat niet weg. Als Quin heel lief op mijn onderrug klopt omdat hij iets wil vragen ga ik door de grond. Het trilt door naar mijn buik, uiteraard wil ik dit niet laten merken maar het maakt je chagrijnig en om nog lief te reageren kost op die momenten veel energie. Stukken lopen of wandelen ga ik het liefste ook uit de weg. Daarnaast lijkt het alsof ik elke keer 1 cupmaat extra krijg omdat mijn borsten strak staan door de harde schijven. Elke aanraking doet zeer en vooral de eerste dagen jeuken mijn tepels. En bedenk je maar eens hoe je gaat jeuken als je in de supermarkt bent of even op visite. De jeuk verdwijnt na een paar dagen gelukkig weer maar de schijven blijven en zijn gelukkig wat minder gevoelig. De eerste week ben ik erg emotioneel en kan ik niet veel hebben. De symptomen van mijn buik en borsten blijven tot ik ongesteld wordt. Aangezien ik bijna 10 dagen ongesteld ben kan je zeggen dat ik tegenwoordig altijd wel iets heb tijdens mijn cyclus. Voorheen keek ik op tegen een heftige menstruatie. Nu kijk ik op tegen de menstruatie en de eisprong. Zelf ben ik er bijna zeker van dat het te maken heeft met mijn hormoonhuishouding. Misschien heb ik te veel mannelijk hormoon of juist teveel vrouwelijk hormoon. Ik weet dat ik zeker niet de enige vrouw ben die dit heeft, maar om eerlijk te zijn heb ik er nog nooit iemand over gehoord. Ik hoop dan ook dat ik volgende week wat meer duidelijkheid kan krijgen van de arts. Voorlopig is het nog even doorbijten dus.
👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je