{{ message.message }}
{{ button.text }}

“Plasje potje doen”

Dat zindelijk worden bij elk kind anders gaat, hebben wij met drie dochters mogen ervaren. Zo kwam Charlotte op precies 2,5 jaar thuis met de mededeling dat kindjes op de kinderopvang geen luier om hadden. “Als jij ook geen luier om wilt, dan moet je op het potje plassen. Wil je dat?” was mijn reactie. Ja, dat wou ze wel. Het potje in de kamer en 24 uur later was Charlotte overdag zindelijk. Zo simpel… Julia had met twee jaar al volop interesse in het potje en deed daar regelmatig een plasje op. En dus besloten wij het potje in de huiskamer te zetten. Onderbroekje aan en dan zien we wel. Het eerste plasje gaat natuurlijk weer in de onderbroek en dan zou ze het vast door hebben, net als Charlotte. En inderdaad ze had het door…. Ze weigerde vanaf dat moment om nog te plassen. Elke keer als ze aandrang voelde begon ze rondjes door de kamer te rennen en zette daarbij haar sirene zo luid mogelijk aan, alles om maar niet te hoeven plassen. Dit is even ‘leuk’ maar na een paar uur gillen was ik daar wel klaar mee. Wat ik ook deed of zei, Julia wilde niet meer plassen. Ik was de wanhoop nabij! Toen ik haar onder de koude douche had gezet om haar te laten plassen en zelfs dat niet hielp, wist ik het echt niet meer. Ik gooide het over een andere boeg. Ik deed haar een luier om en negeerde haar compleet. Uiteindelijk ging ze weer in de luier plassen en we hebben een jaar lang geen zindelijkheidpogingen meer gedaan. Toen ze bijna drie werd was het klusje zo geklaard. Dag en nacht zindelijk, geen probleem. En nu hebben we Anne-Lieke. Al maanden doet ze trouw elke avond een plasje op het potje. Maar na de drama’s met Julia durf ik niet meer zo goed… Elke nacht is ze droog en doet ze ’s morgens ook haar plasje op het potje. In de kerstvakantie neem ik de gok. Nu hebben we alle tijd voor een poging. Anne-Lieke heeft na één ongelukje helemaal niet in de gaten wat de bedoeling is. Na vijf ongelukjes zijn we het beide zat, Anne-Lieke is hier niet aan toe. Maar wat schetst onze verbazing… Een week later begint ze te gillen als ik haar een luier om wil doen. “Neeeee, niet luier, potje plasje doen!!” Ze houdt voet bij stuk en dus gaat de luier af, onderbroekje aan en potje in de huiskamer. Ze heeft geen ongelukje meer gehad, twee dagen lang gaan alle plasjes op het potje. Het valt mij op dat ze al twee dagen geen poepje heeft gedaan. Ze zal het toch niet ophouden? Maar gelukkig op dag twee aan het einde van de middag zit daar ineens een poepje in het potje. Anne-Lieke krijst het uit, ze vindt het vreselijk! En daar begint opnieuw het drama, Anne-Lieke wil geen poepjes doen. Gelukkig hebben we voldoende ervaring met obstipatie en dus alle nodige hulpmiddelen in huis. We geven haar wat medicatie, maar ze houdt voet bij stuk. Anne-Lieke wil geen poepjes meer doen, ze wil helemaal niet op het potje. Dus gaat de luier weer om en de volgende dag is het drama over. Alle plasjes en poepjes gaan weer in de luier, het potje wil ze niet meer zien. Einde poging zindelijk worden…. Ben je benieuwd naar meer blogs van mijn hand? Kijk dan op http://www.hippemamaclub.nl Sandra is de moeder van Charlotte (6), Julia (4) en Anne-Lieke (2) en eigenaresse van de Hippe Mama Club.
👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je