{{ message.message }}
{{ button.text }}

Peuterpuberteit in ons gezin

Over de perikelen binnen een gezin met peuterpuberteit en hoe daarmee om te gaan.

Afbeelding blog 'Peuterpuberteit in ons gezin' Achtergrond blur afbeelding

Zo erg als bij de oudste zal het toch zeker niet worden? Inmiddels is hij 14 jaar en was hij een verschrikkelijke peuterpuber. Zijn vader en ik zeiden geregeld tegen elkaar, als hij dat nu allemaal maar gehad heeft, dan zal hij later vast niet zo erg puberen. Het was zelfs zo erg dat we serieus twijfelde of er nog wel een tweede moest komen (die wens was er wel), we hadden gewoonweg onze handen vol aan hem! 

Ok, het was ons eerste kind en dan is alles nieuw, spannend, verrassend en toch ook best zwaar. Wisten wij veel hoe ermee om te gaan. Dus na enig wikken en wegen toch de stap gezet naar gezinsuitbreiding, met het geluk snel opnieuw zwanger te zijn en een prachtige tweede zoon volgt. Wat een ander kind! In alles anders, geboorte, uiterlijk, maar nog meer in karakter. Een gevoelig mannetje met een moeilijke start en een echt mama's kindje. Die puberde helemaal niet als peuter of wisten wij er nu beter mee om te gaan? Wel kon hij snel huilen om alles, als hij zijn zin niet kreeg, een standje kreeg of uit frustratie, dat heeft hij zeker tot zijn achtste jaar vol gehouden. Nu is hij 11 jaar en slikt hij zijn tranen wat eerder in, maar die gevoeligheid blijft en zit hij nu in zijn prépuberteit fase.

Zoveel jaren verder. Een scheiding verder en een tussenrelatie verder komen we uit op zwangerschap nummer 3 met een geweldige partner en is hij al een tijdje een geweldige surrogaatvader voor de oudste 2 jongens. Weer een jongen, ik hou ervan, ik weet inmiddels wat ik aan jongens heb en hoe ik ermee om moet gaan. Dacht ik zo... Maar wat een mannetje is dit! Zo klein als dat hij was, zo eigenwijs was hij al. Ik herkende veel in zijn oudste broer en vreesde voor de peuterpuberteit... Daar zijn we nu aangekomen en het valt mee gelukkig, voor mij dan. Voor zijn vader is alles nieuw, het is zijn eerste kindje en alsof ze het ruiken, voelen of gewoonweg weten probeert hij zijn vader ontzettend uit! Oh ja, zijn broers zijn ook gewillige slachtoffers op zijn weg naar zelfstandigheid. Want uiteindelijk is dat de kern van de peuterpuberteit, de weg naar zelfstandigheid, hun eigen ik ontdekken en hij doet dat meer bij hun dan bij mij. Iets met de sekse te maken? Of het laten verzorgen door mama toch als heel prettig ervaren? In dit geval heeft het meer met de consequentheid van mijn kant uit te maken denk ik. Ik geef niet snel toe en laat me zeker niet leiden door de grillige buien van onze peuterpuber. Maar leg dat maar eens uit aan je partner of je oudste 2 zoons. Er zijn een aantal dingen die je beter niet kunt doen in deze fase en dingen die je juist beter wel kan doen. Wat je beter niet kunt doen:

  • Onderhandelen, het heeft geen zin, want hij is toch niet voor rede vatbaar en daarbij kunnen ze een driftbui gaan gebruiken om juist aandacht te krijgen
  • Toegeven, oei dan werk je juist manipulatief gedrag in de hand, dat vraagt om meer vervelend gedrag om zo zijn zin te krijgen 
  • Straffen, dit vind ik een moeilijke. Serieus? Niet straffen, geen time-out? En eerlijk is eerlijk soms weet ik niet hoe anders en koelen we beiden even af, maar door te straffen geef je weer aandacht, negatief weliswaar, maar aandacht en als het juist aandacht is wat hij dan wilt hebben... Zal het gedrag zich herhalen.

Gelukkig zijn er een hoop dingen die je wel kan doen om met deze stemmingswisselingen om te gaan bij je peuter en de sfeer in huis gezellig te houden:

  • Op je eigen lichaamstaal letten, dit vind ik een hele goede, want hoe vaak gebeurt het wel niet dat de kleine draak iets doet wat niet mag en we in lachen uitbarsten! Ga dan het maar eens proberen te corrigeren! 
  • Afleiden, nou dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker bij zo'n eigenwijs gevalletje als bij ons thuis, de nodige venijnige NEE's vliegen dan om je oren, maar uiteindelijk werkt het wel
  • "Nee" geen kans geven, beter om maar open vragen te stellen dan gesloten vragen waar het antwoord NEE ten aller tijde op volgt in deze fase. Alhoewel bij ons meneertje dictator ook NEE roept als je bijvoorbeeld mee wilt dansen op een kinderliedje, hij is van mening dat hij dan mag dansen maar jij niet en dat kan hij met een klap zo nodig bekrachtigen! 
  • Positief zelfbeeld/zelfvertrouwen geven, positief gedrag belonen door dat juist aan te moedigen, een knuffel te geven of een dikke kus, dit gedrag zal hij dan ook willen herhalen. Door hem zoveel mogelijk zelf te laten doen, groeit het zelfvertrouwen. Ok, dat zelf laten doen vind ik dus niet altijd praktisch, denk aan een witte muur onder de kroten...
  • Toon begrip, alhoewel je hem dan juist het liefst achter het behang wilt plakken, is het soms niet zo heel moeilijk om te begrijpen wat hij werkelijk bedoelt of als je het je zelf af vraagt kom je daar achter en kan je daar op in spelen, toon dan begrip, maar wijs hem wel op de gevolgen van het getoonde gedrag
  • Consequent zijn, ja ja, daar is die, consequent zijn en vooral blijven, dat schept duidelijkheid en geloof me daar pluk je later echt de vruchten van
  • De 3 R-en, routine handhaven, die rust, reinheid en regelmaat geldt echt niet alleen voor baby's. Juist nu helpt dat enorm! Het geeft hem een gevoel van veiligheid en gemak als hij weet waar hij aan toe is. Een vast ritme met eten, spelen, slapen zal als vertrouwd ervaren worden 

Maar goed, dit allemaal gezegd te hebben... Na de nodige frustraties van alle partijen hier in huis, gaat er toch echt niets op tegen de heerlijke knuffels die je krijgt van het kleine monster! En zijn er zoveel hilarisch grappige dingen die de peuterpuberteit met zich mee brengen. Ik begrijp het ook wel als je je als kleintje nog niet helemaal duidelijk kan maken in woord en taal en je dan juist niet begrepen wordt... Want dat merk ik wel, het verloopt allemaal een stuk rustiger als zijn intenties begrepen worden en vooral hetgeen waar hij naar vraagt. En volgens mij heb je dan als moeder toch een streepje voor, want je begrijpt zijn taaltje vaak beter dan menig ander.

Tags: #Kids & Zo

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je