{{ message.message }}
{{ button.text }}

Paniekaanvallen met een baby

Sinds een aantal jaar heb ik last van paniekaanvallen en angsten voor bepaalde situaties. Deze waren onder controle maar kwamen terug.

Afbeelding blog 'Paniekaanvallen met een baby'

Na een heerlijke trouwdag en een super huwelijksreis, besloten mijn man en ik dat ik zou stoppen met de pil. We waren al lang bij elkaar en hoopte ons gezin te mogen uitbreiden. Toch was de schok daar toen ik er een maand later achter kwam dat ik zwanger was. Dat was snel! 

Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als tijdens de zwangerschap. Ja, ik was misselijk, ja ik was moe en ik had af en toe angsten voor de bevalling en het moederschap. Maar ik voelde me ontzettend gelukkig. 
Na ook een goede bevalling van 3,5 uur kon ik mijn geluk helemaal niet meer op. Het was een bevalling zoals ik had gehoopt en mijn zoontje en ik waren beiden gezond. 

De kraamhulp was minder. Bij een eventuele tweede zou ik een andere vragen maar dit durfde ik niet. Ze maakte me erg onzeker. Nu ben ik altijd al onzeker geweest en ik denk dat iedere vrouw die voor het eerst moeder is geworden in het begin erg onzeker is. Zij maakte het er niet beter op. 
Maar goed, na een week vertrok zij en kwam het op mijn man en mij aan. 

Wat een heerlijke periode hebben we gehad. Ons zoontje was van het begin af aan een rustig, vrolijk ventje. We boffen zo ontzettend met hem. Ja, het was wennen en we waren moe en onzeker. Maar we genoten van ons gezinnetje. 

Tot 14 juli 2015. Ons zoontje lag in de box. Mijn man was aan het computeren en ik zat naast hem op de bank. Ik had van tevoren op bed gelegen omdat ik behoorlijke hoofdpijn had. Deze hoofdpijn zorgde ervoor dat mijn zicht ook anders was. Ik zag wat sterretjes. Het lukte me niet om te slapen omdat ik me een beetje zorgen maakte over deze hoofdpijn. Mijn zoontje was 6 weken oud en ik wist dat er in die periode bij vrouwen wel eens een hersenbloeding kan optreden i.v.m. de hormoondaling. 
We zaten op de bank en ik wilde iets aan mijn man vragen maar ik kon de woorden niet uitbrengen. De woorden zaten in mijn hoofd maar ze kwamen niet goed uit mijn mond. Ik schrok, raakte in paniek. Mijn rechterkant begon te tintelen en het enige dat ik nog kon uitbrengen was 'Help'. Er lag een tijdschrift op tafel maar ik kon de tekst niet meer lezen. Mijn man schrok zich kapot en belde de huisarts. Hier duurde het erg lang omdat ze veel vragen aan hem stelde over wat er precies aan de hand was. Hij hing op en belde 112. In de tussentijd was ik aan het huilen, mijn man was zichtbaar bang en mijn zoontje van 6 weken lag in de box. 

Na ongeveer 20 minuten verdwenen mijn klachten. Ik kon weer praten, ik had geen last van tintelingen meer en ik voelde me goed. Dit was net voordat de ambulance aankwam. Zij namen mijn man en mij toch mee voor controle. Mijn moeder kwam om op mijn zoontje te passen. Dit was de eerste keer dat ik hem 'achterliet'. Wat was dat een zwaar moment. 

Na vele onderzoeken en langere tijd op de EHBO te hebben gezeten kwamen de artsen tot de conclusie dat het een paniekaanval was geweest. 
Deze had ik al jaren niet meer gehad. En nog nooit waren ze zo heftig geweest. 
Hoe moest dit in combinatie met het zorgen voor mijn zoontje terwijl mijn man fulltime werkt? 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je