{{ message.message }}
{{ button.text }}

Overbezorgde moeders

Ik hoorde op de radio dat ouders overbezorgd zijn tegenwoordig. Dat blijkt uit onderzoek. Een onderzoek waar ik aan mee heb gewerkt.

Afbeelding blog 'Overbezorgde moeders' Achtergrond blur afbeelding

Onderzoek

Als er een mail binnenkomt met een enquete over ouders en kinderen en opvoeding denk ik nog dat het een leuk onderwerp is. Ik vul hem snel in, maar vind de vragen wel wat vreemd. Het gaat over hoe vrij ik mijn kind laat. Of ze weleens buiten speelt zonder dat ik in de buurt ben, of ze van mij in bomen mag klimmen, op rotsen klimmen en of ik ingrijp als ze vlak langs een klif loopt of een afgrond. Buiten spelen, prima. Dunya redt zich wel in haar eentje en we maken goede afspraken waar ze naar toe gaat als er iets is. Bomen klimmen, geen idee eigenlijk. Als ze dat wil en ze kan het goed, denk ik het wel, maar dat is gewoon niet aan de orde, dus ook moeilijk om te beantwoorden. Verder laat ik haar natuurlijk niet langs een klif of een ravijn lopen. Ik sluit de vragenlijst af en denk er niet meer aan. Totdat ik de volgende ochtend wakker word en op de radio hoor hoe overbezorgd ouders tegenwoordig wel niet zijn. Dat blijkt uit onderzoek.

Niet alleen op de fiets

Ik ben zeker een bezorgde moeder. Maar overbezorgd? Dat weet ik niet. Wanneer ben je overbezorgd? Als je je kind niet langs een ravijn laat lopen of in de buurt van een klif laat spelen? Ik vind zelf van niet. Als ik het wel zou doen zou ik waarschijnlijk onverantwoordelijk zijn. Er zijn ook ouders die makkelijker los kunnen laten dan ik. Hun kind blijft regelmatig voor langere tijd alleen thuis, speelt zonder toezicht in de buurt zonder dat ouders weten waar precies en mag alleen naar school of huis. En er zijn genoeg ouders die het niet eng vinden dat hun kind zelfstandig fietst. Ik zit nog altijd met een beetje buikpijn op de fiets als we naar school gaan. Dunya fietst goed, maar blijft een kind van acht dat weleens haar evenwicht verliest en dat nog niet altijd goed kan inschatten wat ze in onverwachte situaties moet doen. Laatst stond er een vuilniswagen midden op de weg. De kinderen van het Gymnasium gingen er omheen, terwijl ik tegen Dunya riep dat ze moest stoppen. Ze dacht niet aan tegemoetkomend verkeer dat ze vanaf daar niet kon zien. Eén van de vuilnismannen greep in en liet ons aan de andere kant passeren. Alleen op de fiets naar school? Nee dus. Overbezorgd? Misschien wel, maar beter dan dat ze onder een auto komt.

Niet op schoolreisje

Andere ouders laten hun kind niet meegaan op schoolreisje. Te gevaarlijk. Of ze mogen alleen mee met uitstapjes als één van de ouders meegaat. Sommige ouders willen van elke ontwikkeling op school op de hoogte gehouden worden. De juf moet dan meteen aan de bel trekken als het kind iets lager scoort dan de vorige keer. Andere ouders vinden het niet zo interessant en vinden alles wel best. Ik zit er een beetje tussenin. Ik vind het wel leuk om mee te gaan op schoolreisje, maar vooral voor Dunya. Niet omdat ik het niet vertrouw als ze zonder mij gaat. Buiten spelen in de buurt mag van mij ook. Als ik maar weet waar ze is en als ze belooft dat ze met niemand mee naar binnen gaat zonder dat ze het eerst komt vragen. Na yoga gaat ze alleen naar huis en ze doet soms ook alleen boodschappen.

Schuldgevoel

Daar staat tegenover dat als ze valt ik me daar wel ellendig door voel. Laatst las ik een blog van een moeder van een heel jong kindje. Zij voelde zich schuldig dat zij was gevallen en ik kan me dat goed voorstellen. Dunya viel ook weleens toen ze net kon lopen en klimmen. Ik denk dat ik juist niet beschermend genoeg was. Ik had misschien beter in de buurt moeten blijven, want ze viel echt keihard met haar hoofd op de tafel. Een bult na afloop en blauwe plekken in haar gezicht. Eén keer raden wat ik moest uitleggen toen we een paar dagen later voor iets heel anders bij de huisartsenpost kwamen. Toen Dunya vier jaar was, viel ze doordat ze struikelde op straat. We kwamen uit het zwembad en ze was nog erg onrustig. Geen oog voor gevaar, geen oor voor mijn geroep. Dus riep ik dat ze onmiddellijk terug moest komen, anders mocht ze niet naar dansles. Ik moest toch wat? Het werkte. Ze draaide zich om en rende naar me toe, om dan te struikelen en met haar neus op de stoep terecht te komen. Nog weken had ze een geschaafde neus en ik kon op school en bij de huisarts en overal waar we kwamen, uitleggen wat er was gebeurd. Ik voelde me wederom schuldig. Overbezorgd? Vast. Maar zo ben ik.

Grazy Dance

Tijdens het laatste bezoekje aan de kermis, het is tenslotte eurodag, gaat Dunya weer twee keer in de Grazy Dance. Ik zie zowel volwassenen als kinderen een beetje benauwd kijken. Maar Dunya geniet. Ze vindt het geweldig en is helemaal niet bang. Ik kijk een andere moeder aan van school. Ook zij staat een beetje angstig te kijken naar haar kind. “Ik vind het maar niks hoor. Maar Dunya vindt het fantastisch!” We zijn blij als we onze kinderen allebei weer in de armen sluiten. Als ze in het spookhuis gaan wil een ander jongetje van school zich terugtrekken. Dan voelt Dunya zich verantwoordelijk. “Kom op, we gaan. Ik bescherm je wel!” zegt ze. Zij is ook beschermend naar andere kinderen. Dat zie ik ook als ze bij Fawad,haar broertje is. Dan gedraagt ze zich echt als trotse grote zus, ondanks dat ze elkaar nog maar kort kennen.

Beschermen

Ik ben een bezorgde moeder. Ik wil Dunya het liefst meteen troosten als er iets gebeurt. Ik wil haar het liefst beschermen tegen gevaar, onrecht, verdriet. Dat kan niet en daar ben ik me van bewust. Ze leert ook door risico’s te nemen, maar sommige risico’s voorkom ik liever. Ik probeer daar zo goed mogelijk een evenwicht in te vinden. Natuurlijk zijn er genoeg ouders die dat anders doen, maar dat is nou juist het leuke: dat iedereen daar zijn eigen weg in vindt. Ieder kind is anders en iedere ouder is anders. Soms zie ik iets bij een ander en denk ik: “Zo zou ik het dus nooit doen!” Dan past het blijkbaar niet bij mij. En soms kom ik iets tegen en denk ik: “Dat is een goed idee. Dat ga ik ook proberen!”.

Tags:

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je