{{ message.message }}
{{ button.text }}

Over naar groep zes!

Het laatste oudergesprek van groep vijf: het rapportgesprek. Wat gaat goed, wat zijn aandachtspunten? Wat heeft ze allemaal gedaan dit jaar?

Afbeelding blog 'Over naar groep zes!' Achtergrond blur afbeelding

Overgangsrapport

Daar zit ik weer. Tijd voor het rapportgesprek. Ik vond het altijd zo eng en was altijd zo bang voor negatieve reacties, maar tegenwoordig zit ik redelijk ontspannen bij het gesprek. Bovendien heb ik laatst nog een gesprekje gehad met één van de juffen over het rekenen en het concentreren en zelfs dat was een positief gesprek. Als ik me zorgen zou moeten maken had ik het toen wel moeten horen. Dus ik heb niks te vrezen. Maar het blijft wel altijd een beetje spannend, zeker als het gaat om het overgangsrapport.

Kaneelthee

“Ik heb zelf een theezakje” zeg ik tegen de juf die vraagt of ik ook thee wil. Op de één of andere manier bouw ik altijd een leuke band op met de juffen. Ik ben de eerste vandaag. “Ik wil ook graag kaneel” zegt de juf. “Ik hou helemaal niet van de theezakjes die hier zijn.” Dan beginnen we over het rapport. Dunya is in tegenstelling tot januari, twee leesniveaus omhoog gegaan. Ze heeft nu E6 gehaald, zoals ik al eerder heb verteld. Avi Eind groep zes. Het is wel de bedoeling dat ze volgend schooljaar Avi uit haalt, zodat ze gewoon het hoogste niveau heeft dat er is. Natuurlijk gaat het tot eind groep zeven, maar meestal halen de kinderen dat wel eerder. Hoewel, niet op de scholen waar ik heb gewerkt de laatste tijd. Maar dat heeft te maken met taalachterstand en dat excuus heeft Dunya zeker niet.

Spelling oefenen

De Cito spelling is niet zo goed gegaan. De kinderen moeten elke week oefenen met Bloon, een spellingsprogramma waarop ze thuis kan inloggen. Wij doen dat nooit. Niet nodig. Geen zin. Nu staat er een opmerking bij dat ze moet blijven oefenen met Bloon. Oeps, dan toch maar eens doen. “Ik vind het stom!” zegt Dunya natuurlijk. “Maar als je wel oefent, haal je bij de volgende Cito wel weer een voldoende of hoger. Het is zo jammer dat je achteruit gegaan bent. Niet nodig ook!” De methode toetsen doet ze allemaal heel goed. Ze stemt ermee in, met tegenzin. “Gister had ik maar twee fout!” zegt ze verontwaardigd. “Ja lieverd, maar de cito is gewoon moeilijker!” Een beetje extra oefenen kan geen kwaad, wie weet wat het oplevert. En een beetje wennen aan huiswerk kan ook geen kwaad. Toch blijft het moeilijk te accepteren. “Ik snap het gewoon niet!” huilt ze dan bijna. “Ik doe alle toetsen goed, alleen de cito niet!” Omdat ze het niet los kan laten stel ik voor dat ze met de juf gaat praten en vraagt of ze de toets mag zien, zodat ze weet wat ze fout heeft gedaan. Dat vindt ze een goed idee. “Alleen met jou. Thuis!” voegt ze eraan toe. “Dat kan niet” leg ik uit. “De Cito-toetsen moeten op school blijven.”

Aandachtspunten

Eigenlijk is alles vrij goed gegaan. Rekenen en concentratie blijven aandachtspunten. Tja, dat is altijd wat dubbel. Een kind dat moeilijk loopt krijgt ook niet de tip om wat harder te lopen. Een kind met concentratieproblemen krijgt wel het advies om zich beter te concentreren. Maar ik weet dat de juffen het goed bedoelen, dus ik ga niet in discussie. Zelfs gym is allemaal voldoende en er staat zelfs bij dat Dunya bijna altijd goed mee heeft gedaan bij alle onderdelen van de gymlessen. Wauw, ik sta daar wel even van te kijken. Van onvoldoende naar voldoende, matig slaan we over.

Tot slot staan er ook leuke opmerkingen van de juf. Ze sluit af met:

“Wat gaat groep vijf missen aan Dunya?

  • -Jouw roze outfits
  • -Jouw enthousiasme
  • -Jouw lach! “

Er staat nog een zinnetje onderaan: “Veel plezier en succes in groep zes!” Van mij mag dat een prominentere plek krijgen in het rapport. Dat is waar het de kinderen om gaat: Mag ik door naar de volgende groep? Dan mag het best duidelijker aangegeven worden. Dunya, je bent over naar groep zes! Veel plezier en succes in je nieuwe groep! Zoiets denk ik dan aan. En dan ook opvallend, dik gedrukt. Want het is belangrijke informatie. Het is ook het eerste wat Dunya vraagt als ik op de gang kom: “Ben ik door?” We plagen haar nog even dat ze in groep vijf moet blijven, maar ze trekt het rapport uit mijn handen en zoekt het op."Yes! Ik mag naar groep zes!" Ze wil bij de directrice naar binnen stormen om het te vertellen, maar ze ziet net op tijd dat die aan de telefoon is. 

Harde boodschap

Nog zoiets waar ik het niet mee eens ben. Ik voer met de juf een gesprek over de prestaties en aandachtspunten van Dunya. Ondertussen moet zij op de gang wachten. Ze mag er niet bij zijn. Het geeft mij geen goed gevoel. Het gaat over haar. Ik vind dat zij erbij moet zijn. Zij mag ook horen wat er in haar rapport staat. Tijdens een ronde tafel gesprek op school heb ik dat al eens aangegeven. De directrice zei dat er soms een harde boodschap gebracht moet worden en dat het dan niet handig is dat kinderen erbij zijn. Ik zei daarop natuurlijk dat als je een harde boodschap pas bij het rapportgesprek brengt, je mooi te laat bent. Een rapport bevat geen nieuwe informatie. Natuurlijk, de details blijven een verrassing, maar als er zorgen zijn over de prestaties, werkhouding of gedrag, dan hoor je dat allang met de ouders te hebben besproken. En met het kind. Het zal je maar gebeuren als ouder dat je bij een rapportgesprek hoort dat er iets helemaal niet goed gaat, terwijl je daar niks van weet. Kortom: betrek de kinderen erbij. Ik ben benieuwd of dat nog gaat veranderen in het volgende schooljaar.

Juf Melanie

“Ik krijg volgend jaar juf Melanie weer” zegt Dunya tegen Dolly. “Nee hoor, ze gaat met ons naar groep zeven!” weet Dolly. “Ik hoop dat ik in groep zes juf Melanie krijg. Maar als ze toch naar groep zeven gaat, dan hoop ik dat ik juf Tanja krijg” zegt Dunya. Ik zeg niks. We moeten afwachten tot de groepsindeling rond is en met de ouders is gecommuniceerd. Ik heb de juf gevraagd om het aan de klas te vertellen als het bekend is. Het is toch leuk als de kinderen het allemaal tegelijk horen welke juf ze volgend jaar krijgen? Maar wanneer dat kan is nog even de vraag. Ik heb er in elk geval vertrouwen in dat het een prima jaar gaat worden in groep zes. Ik heb gekeken op een andere school en het leek goed, maar Dunya uit haar vertrouwde omgeving halen, dat is ingrijpend. Toch nog maar even aankijken dan. Zolang het geen groep 6/7/8 wordt, blijven we hier. Daar is Dunya het helemaal mee eens. We zijn druk met afscheidscadeautjes regelen en uitzoeken. Want een schooljaar afsluiten betekent afscheid nemen van de juffen, in elk geval voor zes weken. En soms voor langer. Een kleuterjuf gaat met pensioen. “Dat vind ik niet goed” zegt Dunya. “Ze was mijn kleuterjuf, dat is ze altijd geweest en dat moet ze blijven zolang ik op deze school zit!” Ik raad haar aan om dat te vertellen aan de juf. Die zal dat vast leuk vinden om te horen. En ik denk dat veel ouders en kinderen het met haar eens zijn. Kleuters zijn een vak apart, daar weet ik alles van. De echte kleuterjuffen zijn zeldzaam geworden. Ik vind het absoluut een gemis dat deze echte kleuterjuf de school gaat verlaten. 

Veranderen

Het is zeker dat er veel gaat veranderen volgend schooljaar. "Mama, weet jij al welke juf ik volgend jaar krijg?" vraagt Dunya. Oei, wat is ze toch slim. Als ik dit bevestig zal ze niet rusten tot ik het heb verteld. Dat zal niet zolang duren overigens. Dus ik hou mijn mond. "Het heeft toch niet in de nieuwsbrief gestaan?" zeg ik onschuldig. "Maar je weet het wel hè?" dringt Dunya aan. Voor de zekerheid maar een leugentje om bestwil. Want als ik het haar vertel, dan weet morgen de hele school het. Nog eventjes en het schooljaar zit erop. Wat gaat het toch elk jaar snel. Maar dit jaar ging wel heel snel voorbij! Mijn kleine dochtertje is ineens heel groot en gaat naar groep zes. Oef, dat is best even wennen, maar tegelijkertijd ook wel heel erg leuk!

Tags: #Kids & Zo

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je