{{ message.message }}
{{ button.text }}

Opvoeden met demonen - deel 5

Het opvoeden van je kinderen kan een uitdaging zijn wanneer je zelf niet het goede voorbeeld hebt gehad. Hier mijn blog....

Afbeelding blog 'Opvoeden met demonen - deel 5'

Daar was ik dus, het ongewenste kind van ongetrouwde ouders (ik heb in mijn tienerjaren eens hun trouwboekje gevonden waaruit bleek dat ze een half jaar na mijn geboorte waren getrouwd) die allebei hun eigen geesten hadden waardoor het hebben van kinderen waarschijnlijk niet een goed idee was. 

Voor zover ik weet zijn mijn baby- en peuterjaren zonder al te veel ophef voorbij gegaan. Er waren natuurlijk al wel tekenen dat het mis zou gaan maar wanneer je zo klein bent zeg je nog niet zoveel terug. Heb je nog niet echt een eigen mening en ben je dus nog redelijk goed te verdragen. Mijn moeder vond het leuk om kleertjes voor mij te naaien en zorgde dat ik er altijd uitzag als een soort popje. Mijn vader was knuffelig en hield van liedjes zingen.

Hier heb ik natuurlijk geen herinneringen van maar als ik zo naar de foto's kijk en die vergelijk met de verhalen die ik sporadisch hoorde dan heb ik een redelijk normale babytijd gehad. Daar ben ik nu ook echt heel dankbaar voor want hoewel de rest van mijn jeugd de nodige emotionele littekens heeft achtergelaten, heeft mijn baby- en peutertijd toch nog gezorgd voor een 'normale' basis. Eigenlijk is dit ook wel een beetje dubbel want als ik dan mijn zus hoor zeggen hoe zorgzaam mijn moeder met mij omging als baby, maakt dat het des te onbegrijpelijker dat ze zo koud werd toen ik ouder werd.

Ik vind het moeilijk te zeggen waar het omsloeg. Het zal wel heel geleidelijk gegaan zijn. Uit mijn ervaring nu weet ik hoe frustrerend het kan zijn als je kinderen je tegen gaan spreken. Ik ben van binnen best dominant en heb de neiging mensen een beetje mijn wil op te leggen (of dat te proberen althans). Vooral met kinderen zou dat natuurlijk heel gemakkelijk te doen zijn. Omdat ik dit van mezelf weet en ook weet hoe ik mijn kindertijd ervaren heb, ben ik heel voorzichtig met onze kinderen. Maar ik stel me zo voor dat je heel snel de mist in kunt gaan als je je niet goed bewust bent van je eigen 'beperkingen'. 

Zo was mijn vader bijvoorbeeld ook heel dominant. Zolang je naar hem luisterde was er niets aan de hand maar wanneer je afweek van zijn koers dan wilde hij niets meer met je te maken hebben. Ik denk dat dit ook zijn onmacht was. Dat hij niet wist hoe hij om moest gaan met het feit dat je weerwoord had. Of een mening die afweek van de zijne. 

Zo is er bijvoorbeeld in mijn vroege jeugd nog contact geweest met zijn moeder. Uit het verhaal over zijn leven weten jullie inmiddels dat hij een erg nare jeugd heeft gehad. Dat zijn moeder altijd teleurgesteld in hem was heeft zeker bijgedragen aan zijn eigen geesten dus ik vind het best nog knap dat hij nog contact had. ik kan het me zelf niet echt herinneren maar ik weet dat ik in mijn peutertijd nog wel eens op bezoek ging bij haar. Daar kwam een abrupt einde aan toen mijn vader erachter kwam dat ik bij mijn oma moest bidden voor het eten, iets wat hij haar blijkbaar nadrukkelijk had verteld niet te doen met mij. En dat was dan typisch mijn vader; er is daarna nooit en te nimmer weer contact geweest. Hij was onvermurwbaar, als hij eenmaal iemand uit zijn leven had gestoten dan was je zo goed als dood voor hem.

Wordt vervolgd.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je