{{ message.message }}
{{ button.text }}

Opvoeden met demonen - Deel 4

Het opvoeden van je kinderen kan een uitdaging zijn wanneer je zelf niet het goede voorbeeld hebt gehad. Hier mijn blog....

Afbeelding blog 'Opvoeden met demonen - Deel 4'

Jullie hebben nu al gelezen over mijn ouders en hun geschiedenis. Het is nu dan tijd om mijn geschiedenis te delen. Dit is iets waar ik een beetje tegenop zie. Ik heb altijd het idee gehad dat ik zeur als ik dit gedeelte van mijn leven deel. Alsof ik het gebruik als excuus wanneer dingen niet lukken of ik moeite heb met iets. Maar om te begrijpen waar ik mee worstel als het gaat om opvoeden, is het belangrijk dat ik het deel....

Zelf ben ik geboren in 1975, een compleet onverwachte komst járen na de kinderen die mijn moeder al had met haar eerste echtgenoot. Mijn broers en zus zijn 11,13 en 19 jaar ouder dan ik. Ik ben, voor zover ik weet, het enigste kind van mijn vader. Ik zeg dat op die manier omdat mijn vader twaalf jaar in Amerika heeft gewoond en daar ook getrouwd was. Over dat huwelijk heeft hij nooit iets gedeeld behalve te zeggen dat uiteindelijk 'het land te klein bleek te zijn voor hem en zijn ex-vrouw'. Dit is ook de enige reden die hij ooit heeft gegeven voor zijn plotselinge verhuizing terug naar Nederland, ondanks het feit dat het hem daar (naar zijn zeggen) toch redelijk voor de wind leek te gaan. 

Maar goed, het bloed kruipt waar het niet gaan kan, hij remigreert en komt na verloop van tijd mijn moeder tegen. Details over hun ontmoeting heb ik nooit geweten. Ik geloof dat ze samen werkten en elkaar daar hebben ontmoet maar zelfs dat weet ik niet zeker. Het valt mij moeilijk mij een 'romance' voor te stellen tussen mijn ouders, maar dat is wellicht een probleem dat iedereen heeft bij zijn ouders. 

Mijn moeder heeft mij onlangs verteld dat ik een ongelukje was. Dat zowel zij als mijn vader geen kinderen wilden en dat ik dus (haar woorden) niet alleen ongepland was, maar ook zéker ongewenst. Dit kwam voor mij niet echt als een verrassing. Om eerlijk te zijn was het eigenlijk wel fijn om dat te horen. Voor mij was het een soort bevestiging. Dat iets wat ik zelf altijd al had gedacht, ook waar bleek te zijn. Dat ik dus niet gek was. Vreemd eigenlijk, je zoekt je hele leven naar bevestiging van je ouders en dan blijkt de bekentenis dat je ongewenst was de beste bevestiging te zijn die je je kunt voorstellen.

De buikgriep (ze dacht dat ze ziek was omdat ze geen andere verklaring had voor het overgeven) bleek dus geen buikgriep te zijn maar een baby. Haar bevalling van mij is blijkbaar ook niet van een lijn dakje gegaan. Ze had al een aantal zware bevallingen achter de rug en die van mij was niet anders. Mijn vader mocht graag het verhaal  vertellen dat ik geboren was met een vloek (aan alle ouders, denk vooral na over wat later 'leuk' gaat zijn voor je kinderen wanneer je verhalen deelt). Mijn moeder was op een gegeven moment het persen beu en hield er mee op. Helaas had ik de navelstreng om mijn nek en dreigde ik te stikken dus om mijn moeder te motiveren om tóch te persen heeft hij tegen haar staan vloeken als een ketter. Omdat mijn vader in de regel niet vloekte was dit iets wat mijn moeder toch inderdaad aanspoorde tot actie en daar was ik....met een vloek geboren....

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je