{{ message.message }}
{{ button.text }}

Onze verrassing heeft ons verlaten :(

Miskraam hoe erg dat het kan als verrassing komt en na 2 weken als verrassing ons verlaten

Afbeelding blog 'Onze verrassing heeft ons verlaten :(' Achtergrond blur afbeelding

Ik heb site Mamaplaats toevallig ontdekt, toen ik in de blogs ging lezen dacht ik, ik moet ook even wat kwijt. Ik ben iemand van Turkse afkomst en we hadden net ramadan achter de rug. We hadden ons klaar gemaakt voor het suikerfeest terwijl mijn manneke lief op vakantie was gegaan om op bezoek bij zijn ouders te gaan. Dus thuis was het echt een meiden club en mijn zus had gezegd dan kom je toch bij ons logeren. De dag van feest zouden we samen gaan ontbijten en dat hadden we gedaan. Op de feestdag in de vroege ochtend gaan bij ons de mannen naar moskee. Dus in de avond had ik het met m'n zus er over dat ik een vreemd gevoel heb dat ik zwanger was, dus besloten we in de ochtend een test te gaan doen. Die nacht wilde maar niet voorbij gaan. Uiteindelijk heb ik om half 7 in de ochtend de test gedaan. En ja hoor, zwanger. Het was eerst schokkend ik geloofde er niet in en omdat mijn manneke lief er niet was. Het was is wat niet gepland en echt een verassing dus.

Ik had het eerst voor me gehouden. Twee dagen er na ging ik met mijn zusje naar stad om nog een test van ClearBlue te halen. En ja hoor 4-5 weken in verwachting. Hoe kon dat in Gods naam. Ik was de hele week in schok maar besloot na die week dat nu manneke lief het ook moest weten. Ik had een Whatsappje gestuurd met de foto van de ClearBlue test maar hij zei in eerste instantie niks. Hij was even stil en ik zei: "ben je daar?" Hij zei: "ik ben in schok" Ik zei: "ja ik was ook 1 hele week maar het is waar". Daarbij hebben we het maar gehouden. Tot hij terug was appte hij elke keer om te vragen hoe het met de baby is en hoe het met mij is.

Nu kan ik het ook de kids vertellen. De twee oudste van 16 en 14 kregen het te horen en waren dol blij met komt van de baby. De jongste moest nog even wachten op laatste schooldag.

Het was 19 juli. Hij kwam terug en ik ging hem ophalen van de trein.

Op dinsdag 20 juli in de avond, kwamen mijn zussen omdat hij terug was even gezellig bijkletsen. Rons half 9 dingen ze weer weg en ik ging even naar de wc. Met afvegen kwam er iets roze van kleur afscheiding. Ik dacht dat kan gebeuren en rond half 10 ging ik weer naar de wc. En ja hoor het was erger. Ik belde de verloskundige op en ze zei dat ik gelijk kon komen om een echo te maken. Ze vroeg hoe ver ik was. 6 weken en 6 dagen ze zei ik. Ze ziet geen vruchtje. Wel een vruchtzakje en ik vroeg me af hoe dat kon. Ze legde netjes uit dat er misschien een miskraam aankomt. Ik moest er huilen en we gingen terug naar huis. Op donderdag rond 8 uur kreeg ik weeën op mijn rug en onder in me buik. Ik voelde een half uur lang de weeën. Toen voelde ik dat ik naar de wc moest en na het plassen viel het gewoon in de wc-pot? Wat voelde dat erg. Ik ging er gewoon erbij zitten en huilen. Ik wist gewoon niet wat ik moest doen. Mijn dochters hielpen mij in bed te stoppen. Naar verloskundige gebeld en die zei dat we de volgende dag naar verloskundige toe moesten komen of inderdaad alles eruit was. Je krijgt te horen gecondoleerd met het rouwen. Nou de tranen bleven lopen. Je kunt ze gewoon niet stoppen.

Het was als verrassing gekomen en als verrassing binnen 2 weken gegaan.

Laatste schooldag vroeg mijn jongste dochter wat was de verrassing mama? Dat kan ik haar niet maken dus verzon ik gauw wat anders. :(

Volgende keer het vervolg.

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je