{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ontwikkeling, elk kind is anders.

Stimuleer ik wel genoeg? Moedig ik genoeg aan? Overdrijf ik niet te veel? Zomaar wat vragen die ik mezelf vaak stel.

Afbeelding blog 'Ontwikkeling, elk kind is anders.'

Tegenwoordig krijg je zo onderhand bij een simpele kaasschaaf al een zesvoudige gebruiksaanwijzing maar bij het allerbelangrijkste bezit wat je ooit zult hebben krijg je niks. 

Op het moment dat je moeder wordt is er geen boekwerk wat je kan voorbereiden op wat je te wachten staat.
Natuurlijk is er google en zijn er talloze ervaringsdeskundigen, consultatiebureaus, kraamverzorgers en andere hulpmiddelen maar echt een pasklare gebruiksaanwijzing, die is er niet.

En dat is maar goed ook want ik heb nu al medelijden met arme ziel die dit klusje dan zou moeten klaren.

Elk kindje is namelijk anders. Een enorm cliché maar het is een feit.
Voor mij een enorme leerschool, want ik heb graag een bepaalde houvast in het leven.

Ik voel mij het prettigst als ik weet wat me staat te gebeuren en wat ik daarbij kan verwachten.
Nouja, dit leer ik dus nog steeds los te laten.

Zo heeft Liv maandenlang hetzelfde dagelijkse schema gehad en dat vond ik heel fijn.
Ik wist precies hoe mijn dag eruit ging zien en zo deelde ik dan ook alles in.

Maar toen was daar de griep, het drama van doorkomende tandjes en het sprongetje waar schijnbaar alle kinderen (draken) na hun eerste verjaardag last van hebben. En ineens is alles anders.

Mevrouw gooit alles om, de ene dag is ze 's'ochtends heel vroeg wakker en slaapt ze s'middags 2 uur om vervolgens s'avonds weer een feestje te bouwen en de andere dag is het precies omgedraaid. Geen dag is meer hetzelfde.

Ook zie ik hoe mijn minibaby nu toch echt aan het veranderen is. Ze wordt zo wijs ineens.

Ze loopt ineens hele stukken door het huis, kan meer klanken dan alleen aahh uhhh ehhh en hebbeee produceren, klimt zelfstandig de trap op ( are you kidding me?) en wil het liefste zelfstandig eten. Dat laatste is overigens echt iets van de afgelopen dagen, geef haar een bordje en een lepel en ze gaat helemaal los.

Bijna alles doet ze volgens het spreekwoordelijke boekje en toch zijn er grote verschillen met andere kinderen.

Zo heeft ze nog steeds maar 2 hele eenzame tandjes. Er zitten wel 2 mega bulten op haar bovenkaak maar die breken nog niet echt door. Waar ik andere moeders hoor en lees over tandenleed, kiezen en snijtanden die soms met 4 tegelijk doorbreken blijft het hier vooralsnog bij 2.

Praten is ook iets wat ze langzaam ontwikkelt. Hele verhalen heeft ze, alleen niet in een taal die ik versta. (Ijslands ofzo? hapttibaptitjoe). Ikzelf zei volgens mijn groeiboekje voor mijn 1e verjaardag best al een paar woorden. Het enige wat Liv verstaanbaar zegt is 'Hebben' en " Hap/ Happie". Ze produceert wel steeds meer klanken en intonaties dus ik ben er overtuigd dat we ooit wel een goed gesprek kunnen voeren.

Al met al vind ik het bijzonder interessant hoe kinderen in grote lijnen wel hetzelfde doormaken maar toch allemaal zo anders zijn. Hierdoor ben ik me gaan realiseren dat er geen 'goed' of 'fout' is als het op de opvoeding van Liv aankomt. Ja ik zal later misschien sommige dingen anders doen maar hier zal ik dan ook van leren. 

Ik zou mijzelf graag meten aan mijn eigen moeder maar dit is bijna onmogelijk. Liv is namelijk een heel ander kind dan ik was. Daarom is er dus geen pasklare handleiding voor moeders en dat is misschien maar beter ook!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je