{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ons gevecht, Onze mini hel!!

Afbeelding blog 'Ons gevecht, Onze mini hel!!' Achtergrond blur afbeelding

Ik was bij mijn oma en was aan het genieten van de laatste weken van mijn vakantie toen ik steeds meer last kreeg van mijn buik. Ik voelde een druk op mijn buik en hij was erg gespannen. Dit nacht had ik veel last van kramp en voelde ik me absoluut niet lekker. Ik maakte me best zorgen en dacht bij mezelf dat ik morgen misschien maar even langs een dokter moest, gewoon voor de zekerheid. De kramp ebde weer weg en kwam na een paar uur weer terug. Op zich was die gevoel niet nieuw voor me ik had voor dat ik zwanger was veel last van menstruatiekramp. Een aangezien ik al menstrueerden sinds mijn 11de had ik geleerd daar mee om te gaan. Dan had ik eigenlijk een soort weeën maar dan alleen in mijn onderbuik. Maar ook tijdens mijn zwangerschap had ik vaak wel last van een zere buik en soms krampen. Dus maakte me niet echt zorgen.

De volgende dag werd echter duidelijk dat ik me wel degelijk zorgen moest maken. Mijn vliezen waren namelijk gebroken. En dat terwijl ik pas ongeveer 6/6,5 maand zwanger was. Meteen werd het ziekenhuis gebeld en zijn mijn moeder en ik er heen gereden. Vanaf dat moment ging alles in een sneltreinvaart. Er gebeurde zo veel dat ik op dat moment niet helder kon denken, zeker niet omdat ik heel erg bang was dat mijn kindje het niet ging reden. En na die 2 maanden de hele tijd bezig zijn met je kind en het dan verliezen leek me verschrikkelijk. Ik werd zo bang van deze gedacht dat ik een paniek aanval kreeg. Ik ging hyperventileren en werd helemaal gek. Ik heb hoogtevrees en ben claustrofobisch en die reactie geef ik dus ook als ik hoog of in zeer kleine ruimte's ben. Zo hielp het dus ook niet echt dat ik toen ik in een bed lag met de lift naar boven moest. Ik ben namelijk als de dood voor liften! Uit eindelijk kwamen we veilig uit de lift maar nog steeds was ik in paniek, ik huilde, hoesten en stikte bijna in tranen, maar mijn moeder was heel erg helder en schoot vol in de roos toen ze zei "Hallo, Pardon dame. Dit is niet de bedoeling hé. Dat je zo reageert als je boven op de Eiffeltoren staat, oké! Maar nu niet. Nu gaan we sterk zijn, nu gaan wij dat kind dat in jou zit heel duidelijk maken dat het daar binnen veel leuker is dan hier buiten. En als het komt dan gaan we dat ff goed doen, kom op hé. Ben je een buure of niet?!" Zo bleef mijn moeder een tijdje op me in praten en uit eindelijk werd ik weer rustig. Het was ondertussen ongeveer half 4.

 

Toen kwam er een gynaecoloog en een verloskundigen en een internist en en chirurg en een co-assistent en nog een co-assistent en de co-assistent van de co-assistent en haar buurman en zijn tante en daar van weer het nichtje en de postbode die was er ook! Zeer belangrijk hem mag ik niet vergeten! En waarschijnlijk ben ik er heel veel wel vergeten want ik heb geen idee hoeveel mensen ik gezien heb, laat staan wie ze waren. Maar het werd duidelijk dat het niet goed ging met mijn kindje en dat het waarschijnlijk (en hopelijk) vandaag nog geboren zou worden. Maar het was afwachten, omdat het kindje nog maar 6 maanden was en ik een vrij brede bekken had, en altijd al heb gehad. (Dat vond ik altijd vervelend met broeken maar ik trosten mezelf dan altijd met de gedacht dat ik zomenteen makkelijk kinderen kon krijgen en iedereen maatje 0 waarschijnlijk niet, een mens moet toch was :) ) De tijd streek voor bij en uit eindelijk om werd kwart voor 7 de knoop door gehakt ik kon niet gewoon bevallen. Ik moest een keizersnee krijgen. Ik was hier absoluut niet blij mee maar ja, het moest.
Vervolgens is er nog getwijfeld of ik onder narcose moest maar dat hoede uiteindelijk niet - gelukkig. En toen kwam het grote moment steeds dichter bij. Ik werd steeds zenuwachtiger en wist eigenlijk niet wat er ging gebeuren en raakte gestrest. Ik ben uiteindelijk van kwart over 7 tot iets voor acht in een soort trans geweest en weet heel veel niet meer, ik was er bij maar als je het me zou vragen.....

 

En daar was dan het moment om precies 8:O8  's Avonds werd mijn zoon geboren.Het was een klein wondertje, met de nadruk op klein want dat was het! Hij was heel erg klein. En voor dat ik het wist was de navelstreng door geknipt en redden er iemand weg met MIJN KIND!!!

Omdat ik pas 15 was, ik de eerste 4,5 maand van mijn zwangerschap niet heb geweten dat ik zwanger was en daar dus ook geen rekening mee gehouden had was mijn kindje al 'benadeelt'! Maar het feit dat hij al na 6 maanden ter wereld kwam maakte dat hij eigenlijk nog niet af was. Dus werd hij meteen onderzocht en bij de echo van zijn hart, die altijd al wat moeilijk was. -De zijn hart was niet helemaal goed. het was nog niet helemaal vol groeit, zo hoorde wij vaak. -

Na een tijdje, een periode die voor mijn jaren leek te duren, kwam er een dokter naar mij toe ik was inmiddels naar de kraamafdeling gebracht. Mijn zoon had een gaatje in de want tussen zijn hart kamers zitten. Nou had ik al twee jaar biologie er opzitten en was mijn vader vroeger arts. Dus ik besefte me heel goed was dit betekende, buiten dat het niet goed was. Elke keer als het hart van mijn zoon zich samen perste om bloed zijn lichaam te pompen ging een deel van het zuurstofRIJKE bloed terug naar de kamer waar het zuurstofARME bloed zat. Hij verloor dus als het waren bloed en de 'effectiefheid' van zijn hart was afgenomen. Maar..... kwam er gelukkig achter aan. Hij maakt het veder goed en met een gat in je hart kun je goed leven. Ondanks het feit dat ik me natuurlijk zorgen maakte was ik wel wat gerust gesteld. Het ging, redelijk, goed met mijn mannetje en hij zou blijven leven. Dat vond ik het aller belangrijkste aangezien ik me daar zorgen om maakte! Na een tijdje kwam er een zuster aan gelopen met een glazen doosje en daar in lag mijn kleine aap! Met veel snoertjes, en met allemaal aparaten om hem heen met grafiekjes, lijntje en bliepjes en piepjes MAAR! Daar lag hij mijn kindje, mijn zoon!

 

Daar was hij dan;

MINK

 

 

 

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je