{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zoals geen andere dag

Is het ons soms niet gegunt

Afbeelding blog 'Zoals geen andere dag ' Achtergrond blur afbeelding

Heb dit nog nooit eerder gedaan.
Maar wat we hebben mee gemaakt lijkt het het me fijn om dit eens te proberen.
Misschien krijg ik hiermee zelf wat meer rust.

4 weken geleden de zwangerschap test gaf positief.
Wat waren we gelukkig!!
Waren een half jaartje aan het proberen voor een 2de.
We waren ongeveer 5 weekjes.

Een weekje later begon de onrust.
Savonds ineens een heftige bloeding. Voelde al meteen aan dit is niet goed.
De volgende morgen verloskundige gebeld konden meteen terecht.
En ja hoor onze angst was terecht.
Daar kregen we te miskraam
Mijn lichaam was al bezig om het af te breken.
Dit was een hele zware week. Maar er toch nog positief uitgekomen. Ik ben niet de enige in de wereld en we proberen gewoon weer opnieuw.
1 week later moesten we terug komen bij de verloskundige en mijn lichaan had het al als zo goed zelf afgebroken. Niks meer te zien.

En wat toen gebeurde hadden we nooit verwacht....
Vrijdag was een normale dag. Boodschappen gedaan nergens last van.
Bij de straat in rijden daar kwam het. Een steek in mijn buik.
Bij thuiskomst naar binnen gekropen van de pijn.
Mijn man zag aan me dat dit niet goed was en belde meteen de verloskundige.
Die gaf al aan om een oppas te regelen voor onze zoon. Omdat ik waarschijnlijk na het ziekenhuis moest gaan.
Even later was ze er. Ze schrok van me ivm de pijn wat ik had.
Meteen werd al gezegd ik ga de ambulance bellen. En 15 min later waren ze eral.
Ik moest mee na het ziekenhuis. Want het zou waarschijnlijk een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn.

Met volle toeren en sirenes na het ziekenhuis. Eenmaal daar meteen een echo gekregen. Mijn buik zat vol bloed dit wordt opereren.
Mijn man en ik schrokken ons dood.
20 min later lag ik op de ok.
Toen ik wakker werd kwamen ze ons vertellen dat ze 2 liter bloed en mijn linker eileider hebben verwijdert. Ik was 9 weken.
Ik moest in het ziekenhuis blijven en 2 bloedtransfusies krijgen.
Omdat ik veel bloed was verloren. En die hoeveelheid niet zelf optijd deed aanmaken.
Zaterdag bleef pijn aanhouden en dat was niet goed. Maar uit onderzoeken bleek niets vreemd te zijn.
Maar moest daar blijven omdat dit toch niet normaal was.
Zondagmorgen kwam uit het bloedprikken dat mijn hb was gezakt en dat ze weer wilden opereren.
En ja hoor 15 min lag ik weer op de ok.
Nu waren een hoop stolsels los gekomen waardoor ik die pijn had.
Alles goed schoon gemaakt van binnen en toch maar een curretage erbij gedaan.

Na de operatie voelde ik me een stuk beter.
En maandag mocht ik dan eindelijk na huis. Het gaat sinsdien goed.
Schrik blijft wel heel erg maar meer bij mijn man en familie.
Ik probeer me goed te houden. Ze hebben al genoeg mee gemaakt..
Hoop door dit te schrijven dat ik zelf wat eer rust krijg.. Want voel als me lichaam me in de steek laat.
En ons een tweede gewoon niet is gegunt...

Voor de gene die dit leest sorry voor het lange verhaal.



*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je