{{ message.message }}
{{ button.text }}

Na regen komt er een zonneschijn.

Veel verdriet en een lange weg bewandeld maar toch geluk gevonden! Happy

Afbeelding blog 'Na regen komt er een zonneschijn.' Achtergrond blur afbeelding

Na vele ups en downs brak er een punt aan in mije leven dat ik verder moest en dat zeker ook wilden maar dan zonder de papa van mijn meisje.

Dit was zo'n pijnlijk moment. Maar mijn kleine meid stond voor haar 2e levensjaar en papa en mama leefden als vrienden en broer en zus. Dit wou ik niet meer. Mijn ex man was een man van stille wateren hebbe diepen gronden. Hij was heel kalm en rustig. En we hadden nooit ruzie. Slecht een enkel meningsverschil. Maar meer als dat was er niet.

Iedereen zag ons als het koppel van het jaar en tja dat zou je ook wel kunnen zeggen want wat was ik goed in maskers opzetten naar de buitenwereld toe. Niemand zag aan mij wat ik in de laaste 2 jaar mee had gemaakt maar zo zag mijn ex man het ook. Hij begreep mij totaal niet en dat had mij een knak gegeven. Ik voelde me kwetsbaar, ongelukkig, verloren en ik droeg veel verdriet met me mee.

In mijn ogen is het zo iemand die deze gevoelens niet kent of weet of nooit eerder heeft gevoelt. Weet niet wat het is of begrijpt je niet. Heel jammer maar dat is nou eenmaal zo. Ik neem het hem ook niet kwalijk want deze gevoelend zijn niet makkelijk en ik was ook niet makkelijk in die tijd. Ondanks alles bleef hij wel naast me staan. Maar dat was op een gegeven moment niet meer genoeg voor mij. Ik wou passie en liefde en geluk en dat voelde ik bij ons niet meer al heel lang niet meer. Maar je hebt een kind samen! Dus je probeert alle gaten te vullen, maar wat als dat niet lukt? Een ongelukkige mama is een ongelukkig kind.

Ik was heel veel afgevallen na mijn bevalling ik woonde ervoor 48 kilo dat was voor mij en mijn figuur perfect! Maar door alle ellende ben ik tot wel 41 kilo afgevallen.  Puur stress en depressies.

Ik voelde me dus ook totaal geen vrouw meer maar meer een aangeknauwelde potlood.

Op een avond gingen we stappen met een paar vrienden. Even het verstand op nul en genieten. Nou dat genieten kwam helemaal goed. Het was leuk en we dansten en lachten met elkaar.  Maar er was 1oude school vriend mee die ik al zolang niet meer had gezien.

Ik herkende hem alleen maar als kruimeltje ????zo noemden we hem hihi. Omdat hij zo klein en schattig was.

Maar hij hete dus vasili! En vasili was niet meer zo klein en schattig. Hij was een mooi gebouwde man geworden met toch ook nog wel een schattig koppie eraan.

Ik bleef maar kijken en kijken en vond het eigenlijk grappig om elkaar weer zo te zien. Hij wist dat ik getrouwd was en een dochtertje had. Maar wat wist ik over hem? 

Oke hij heet vasili ( kruimeltje ) en verder?? Mhh...

Ik bleef op opstand maar kon niet stoppen met kijken. Ik voelde dingen die ik al geel lang niet meer had gevoeld.  En schrok ook wel want wat was dit?

Nou de avond eindigde en gingen naar huis.. maar nog steeds geen woord gesproken met vasili.

3 dagen later hadden we op 5 december pakjes avond bij een vriendin en vriend thuis.

Er zouden nog een aantal komen en we zouden een suprise maken en lootjes gaan trekken. 

K zat een kop koffie te drinken en boem daar was hij weer! En alweer kreeg ik gemende gevoelens waar ik van schrok maar ook blij van werd. Na lang denke en niet meer bewust op pakjes avond leuk mee te doen. Wist ik het. Ik wil scheiden. Want dit hoor ik te voelen! En niet anders. Terug na huis was ik stil.

Mijn ex man vroeg wat er was en ik zei niks. Hij bleef door vragen en het schoot me zo eruit! IK WIL SCHEIDEN!  Hij geloofde me niet maar dat zou die dan wel snel werken. Ik vroeg aan hem om stil te zijn tot de kleine veilig in haar bedje zou liggen thuis. Na lang gepraat veranderende er niks na mijn gevoelend.  Bij hem bleef alles het zelfde hij wou ons en niks anders. Ik begon met vasili af te spreken en vertelde hem mijn verhaal. Hij vond dat ik rustig moest doen en goed moest na denken over mijn toekomst want ik had alles een man een kind en een eigen huis.

Maar geloof me ook al heb je alles!! Liefde is het enige wat je nodig hebt en de rest is een bijzaak.

Om het verhaal toch niet heel lang te maken ben ik 3 maanden later gescheden en had ik en vasili besloten om het te gaan proberen want onze gevoelens waren heel erg sterk voor elkaar. Het was een mooie maar ook een moeilijke tijd voor mij want ik ontnam mijn kind toch haar vader. En haar vader zijn kind. Ik en vasili zijn 4 maanden later gaan samen wonen samen met mijn dochtertje en ik heb totaal geen spijt. Want de relatie tussen mij en haar vader is super. We zijn gewoon vrienden en zullen altijd samen iets moois mee dragen.

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je