{{ message.message }}
{{ button.text }}
Hoeveel ik ook van mijn dochter houd, de afgelopen dagen was ik haar even helemaal zat. Ze vroeg constant om mijn aandacht. De hele tijd kwam ze naar me toe, trok me mee door de kamer en liet zien wat ze wilde. Dan was het weer kleuren en dan weer een prinsessenfilm. En vaak begreep ik niet eens wat ze wilde, wat natuurlijk uitliep in frustratie. Ik werd er niet goed van, ik ontplofte. Fulltime moeder zijn is ook niet niks. Het is heel hard werken en je komt soms te weinig aan jezelf toe. Vooral met een dreumes die de hele dag heen en weer rent door het huis. “Maar je krijgt er zoveel liefde voor terug!”,zegt men dan. Ja heel veel liefde, maar ook weinig rust en een hoop stress. En soms wordt het dan allemaal even teveel. En dat gebeurde afgelopen donderdag. Ik wist het allemaal even niet meer. Naast alle aandacht die ze wilt, heeft ze ook nog last van tanden/kiezen die doorkomen. Kortom ze wilde niet eten. En als ik iets erg vervelend vind, is dat het. Ik vind het heel belangrijk dat ze goed eet! De irritaties liepen hoog op en toen ze eenmaal begon te janken omdat ze voor de zoveelste keer haar zin niet kreeg, brak ik. Tranen met tuiten huilde ik, gewoon omdat ik echt even helemaal gek werd van mijn eigen kindje. Ze kwam bij me staan, keek me verbaast aan en begon me kusjes te geven. Mama was verdrietig en dan geeft zij kusjes, ontzettend lief. Ik voelde me meteen al schuldig, zij kon er ook niks aan doen! Maar ik wist het wel zeker, we hadden even een break nodig, zij van mij en ik van haar. Elkaar gewoon even niet zien. Ik belde mijn moeder en zij en mijn vader wilden de dag erna met veel plezier op Hayley passen. Het was de eerste keer dat ze een hele middag weg zou gaan. Dat was ik niet gewend, maar de stap moest toch een keer gezet worden. Ik had gewoon echt tijd voor mezelf nodig. Doen waar ik zin in had! Om 10:00 uur bracht mijn vriend haar naar mijn ouders en om 16:00 uur haalden we haar op. Wat ik de hele dag heb gedaan? Gewoon even helemaal niks! Ik heb een lange douche genomen en ben daarna naar een vriendin gegaan om spelletjes te doen op de Wii. Of ik haar gemist heb? Natuurlijk! En dat was juist zo fijn, ik kon niet wachten haar weer te zien. Er verscheen een grote glimlach op haar gezicht toen ik binnen kwam lopen en daarna had ze vele (onverstaanbare) verhalen te vertellen. Ze had zich prima vermaakt, de hele dag lekker gespeeld en naar de kinderboerderij geweest. Eenmaal thuis aangekomen had ik geen kind aan haar. We hebben samen wat gegeten en de rest van de tijd heeft ze op haar stoeltje, aan de tafel gezeten en gespeeld met wat poppetjes. Wat kon ik daar van genieten, juist omdat ik haar even een middagje niet had gezien. Mama kan er weer even tegenaan!  

Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je