{{ message.message }}
{{ button.text }}

Moederdag 2.0, de verbeterde versie

Het zelfgemaakte cadeau van Sara doet een staarwedstrijd met mij. Ondanks bijgestelde verwachtingen ben ik wat geïrriteerd.

Afbeelding blog 'Moederdag 2.0, de verbeterde versie'

Gister verscheen mijn allereerste blog voor de tweede keer op Facebook. De reacties die daarop volgden waren redelijk gelijk en waren zeer gevarieerd: "Stel je niet aan", "herkenbaar", "het is elke dag Moederdag". Vooral die laatste opmerking zorgde voor enige irritatie. Het mag dan misschien wel een commerciële dag zijn en ik ben inderdaad elke dag moeder. Wat is er mis met 1 dag per jaar een beetje extra verwend worden of net even een beetje waardering krijgen voor de best zware taak die dag in dag uit wordt uitgevoerd?

Daarnaast was er ook nog een reactie van iemand die zei dat ik mij niet zo verwend moest gedragen, ik mocht allang blij zijn dat ik twee gezonde kinderen heb. Zucht, een hele diepe megazucht... Ik word eerlijk gezegd een beetje moe van dat soort opmerkingen. Het is inderdaad een enorme zegen dat ik 2 gezonde kinderen heb en vaak genoeg sta ik er ook bij stil. Blijkbaar mag ik dus geen teleurstellingen hebben omtrent het moederschap, even kort door de bocht.

Moederdag 2016. De 2.0 versie 

Om 8.00 uur word ik wakker en staar naar 2 blije gezichten en een gezicht dat nog ernstig wakker moet worden. Ik zie een opgerolde tekening met een mooi lint eromheen en ik zie het cadeau dat Sara op de peuterspeelzaal heeft gemaakt. Iris kijkt gewoon blij en snapt nog niet wat dit allemaal te betekenen heeft. Ik ruik koffie, heerlijk! Zonder dat ik erom heb gevraagd krijg ik een dampende kop onder mijn neus geduwd. Gelukzalig kijk ik naar mijn gezin en zie dat ook Boef zich bij de feestvreugde heeft gevoegd. Sara meldt dat we vanavond pannenkoeken gaan eten en dat ze vanmiddag wel in de tuin wil zwemmen. Na de koffie zegt Jurre dat ik nog wel even mag slapen als ik dat wil. Ik zie dat het mooi weer is dus eigenlijk vind ik dat zonde. Uitslapen is echter zo'n zeldzaamheid dat die het toch wint van het mooie weer. Jurre dirigeert Sara en Iris de slaapkamer uit en ik nestel mij met Boef lekker in bed. Na een paar uurtjes word ik weer wakker en met hernieuwde energie kijk ik uit naar de rest van de dag.

Ik kijk op de wekker; 8.00 uur. Geen blije gezichtjes en geen dampende kop koffie. Wel een blije Boef die druk kwispelend weet dat we gaan wandelen. Ik draai mijn hoofd opzij en zie dan toch een blij gezicht. Het is Iris die ik vannacht naast mij neer heb gelegd. Iris is van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat vrolijk en vandaag is geen uitzondering. Ze rekt zich uit en haar handjes vinden mijn wangen. Ik besluit om haar mee te nemen naar buiten, mee op de wandeling met Boef. De rest is nog in diepe rust. In een prachtige ochtendzon wandelen we met Boef en is het nog heel rustig op straat. De eerste kerkklok begint te slaan en al gauw volgen er meer. Bij terugkomst hoor ik dat Sara wakker is en met z'n drietjes gaan we ontbijten. Vanmiddag kan Sara mooi in de tuin zwemmen en vanavond eten we wortels met gehakt.

Ik hoef geen dure cadeaus, ik hoef geen ontbijt op bed. Dit jaar niet. Vorig jaar wist ik dat ik niets hoefde te verwachten en dit jaar is dat niet minder. Neemt natuurlijk niet weg dat ondanks de bijgestelde verwachtingen ik toch nog een beetje teleurgesteld ben. Neemt niet weg dat de dag nog lang is en er nog van alles kan gebeuren. Laat ik het maar op de hormonen houden, ik ben nou eenmaal een gevoelsmens.

 

1

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je