{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mijn zwangerschap in foto's

Nooit verwacht dat ik zo snel zwanger zou worden. Een fotocompilatie van de meest bijzondere en vermoeiende 9 maanden van mijn leven..

Afbeelding blog 'Mijn zwangerschap in foto's ' Achtergrond blur afbeelding

Het was eind november 2014. Sinds een paar maand waren mijn man en ik bewust bezig om zwanger te worden. We waren dus nog maar net bezig maar ik voelde al wel de druk. Wat als ik niet zwanger kon worden. In mijn familie waren meerdere mensen waarbij dit niet zo goed lukte. Binnen een paar dagen zou ik ongesteld moeten worden, zou ik al een test doen? De teleurstelling was groot toen een paar minuten later er geen streepje te zien was. Weg met dat ding! In de prullenbak, volgende keer beter. Toen ik die avond naar het toilet ging en iets in de prullenbak moest gooien keek ik toch nog even op de test. Zag ik daar 2 streepjes? Héél licht maar ze waren er wel. Ik was zo blij!! Gelijk nog maar een test gedaan en het gevierd met mijn man. Het was gelukt!

IMG_7070.JPG

Wat waren we blij maar ik was ook vooral moe. Slapen, slapen en slapen. Na een week of 8 werd ik ook nog eens misselijk. Ik kon niks verdragen en viel ook een paar kilo af. Inmiddels hebben we onze ouders het goede nieuws verteld. Ook heb ik het maar op mijn werk verteld, mensen vonden het opvallend hoe moe ik was en hoe slecht ik eruit zag. Bij deze foto was ik rond de 8 weken zwanger.

IMG_7301.JPG

De 12 weken kwamen in het zicht. Ik hoopte zo dat de echo goed zou zijn, dan konden we het eindelijk iedereen vertellen. Bij de verloskundige zag alles er goed uit. 

IMG_7518.JPG

Na een week of 15 had ik al een beste buik en wist iedereen dat ik zwanger was. Van de leerlingen uit mijn klas kreeg ik al cadeautjes. Ze waren minstens net zo enthousiast over de baby als ikzelf. Bij controles bleek dat ik ijzertekort had en nam ik floradix. Hier werd het beter van :) Gelukkig werd ik minder misselijk en leek alles wat beter te gaan.

IMG_7532.JPG        IMG_7630_2.JPG

Vraag me niet waarom maar ik voelde dat dit een jongen zou worden. Bij de echo van 20 weken was ik ook niet verrast. Gelukkig was alles goed en voelde ik me steeds een beetje beter. Ik was ook erg blij dat ik op de helft was, zwanger zijn vond ik toch best zwaar.

IMG_8009.JPG      IMG_8030.GIF

Rond de 25 weken was de babykamer klaar. Het was geworden zoals ik had bedacht en ik was dan ook erg tevreden. De baby deed het goed en ik kreeg ook weer energie om weer op pad te gaan. 

IMG_8146.JPG         IMG_8176.JPG      IMG_8120_1.JPG

Ik groeide...

IMG_8335.JPG

En groeide..

IMG_8446_1.JPG

Het werk werd rond 30 weken wel erg zwaar. Ik had vaak last van mijn rug en begon weer ontzettend moe te worden. Na overleg met mijn werkgever hebben we besloten dat ik de woensdag thuis zou blijven om bij te tanken. 

IMG_8596.JPG

Eindelijk kon ik met verlof! Ik was kapot! Ondertussen voelde ik mij een olifant en mijn staande baan maakte het er niet makkelijker op. Nu ik met verlof ging kwam ook de spanning want over een week of 6 zou ik moeten bevallen.. Dat leek me verschrikkelijk!

IMG_8385.JPG

Rust! Ik heb genoten van mijn verlof. Omdat ik alles in mijn eigen tempo kon doen ging alles opeens een heel stuk beter.

1907508_787352791385913_5184238771164778         11665747_789517224502803_361872582596909   11174789_799949363459589_885912545150764\

Rond week 40 was ik er helemaal klaar mee en klaar voor. De weken voor mijn bevalling heb ik mij ontzettend verveeld.

15872_797606280360564_228130788506873580       11856467_808045989316593_292936883663483

Na bijna 42 weken zwangerschap was het dan zover. Gijs Ottema is geboren op 21 augustus 2015.

IMG_9433.JPG

Tags:

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je