{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mijn bevalling 20-7-2011

We dachten even op controle te gaan, maar kregen te horen dat ik de volgende dag ingeleid zou worden.

Afbeelding blog 'Mijn bevalling 20-7-2011' Achtergrond blur afbeelding

19 juli was ik bijna 39 weken zwanger en ging ik voor een normale controle naar de verloskundige. Mijn moeder ging mee en tegen Amy (toen 1.5 jaar) zei ik nog "mama komt zo thuis" mijn partner bleef bij haar.

Bij de controle bleek ik eiwitten in mijn urine te hebben en wederom een hoge bloeddruk. Die hoge bloeddruk had ik de hele zwangerschap al, maar nu in combinatie met de eiwitten is dat niet goed. Ik schrok een beetje, want we moesten gelijk door naar de kraamafdeling in het ziekenhuis voor verdere controle. Hier moest ik weer urine inleveren en werd er bloed geprikt en kwam ik aan de ctg scan te liggen. Met de kleine meid was alles in orde en van weeën was er totaal nog geen sprake. De uitslag van het bloed was ook niet goed. Ik had zwangerschapsvergiftiging en kreeg te horen dat ik de volgende dag ingeleid zou worden. Ik vroeg nog of ik even naar huis mocht om spullen te halen, maar ik moest gelijk blijven, kreeg bloeddruk verlagende medicijnen en kwam aan het infuus te liggen. 

De volgende ochtend rond 7 uur kreeg ik een soort gel wat de baarmoedermond weker moest maken en zo voor ontsluiting moest gaan zorgen. Mijn partner was thuis met Amy en die zou komen zodra we wisten wanneer de bevalling zou beginnen. De hele ochtend had ik al weeën, maar wist niet dat ik dat aan de zuster moest doorgeven. Op gegeven moment kwam eind van de ochtend de gynaecoloog en vertelde me dat ik genoeg ontsluiting had om mijn vliezen door te prikken. Ze zette me aan de ctg scan en opeens verdween de hartslag van onze meid. Er ging van alles door me heen en die paar seconden leken heel lang te duren. Maar zodra ik op mijn zijkant ging liggen kwam de hartslag weer. 

Rond 1 uur werd me verteld dat we naar de verlos kamer gingen en toen heb ik mijn partner gebeld, ze vond dat een goed idee want ik had al genoeg alleen gedaan. Ik moest de hele tijd op mijn zijkant blijven liggen en ik weet dat ik tussendoor nog een zuurstof masker kreeg, want mijn zuurstof in het bloed was te laag. Alles ging eigenlijk goed en ik kon de weeën goed opvangen. Tot op gegeven moment rond 5 voor 4 persdrang kreeg en ik mijn vriend gebaarde op de knop te moeten drukken, want ik zou bevallen en wel NU! Er werd eerst nog even gevraagd via de intercom "u had gebeld"  Volgens mij heb ik geschreeuwd dat ze nu kwam!.

De gynaecoloog kwam eraan en ik mocht om mijn rug liggen en na 1x persen was daar onze dochter! Een zogeheten stortbevalling. Ashley huilde niet gelijk en was blauw, ze had een klap gekregen van de snelle bevalling. Gelukkig na controle van een kinderarts ging het met Ashley beter, ze was alleen aan de lichte kant 2590 gram met 48cm de kinderarts wilde haar in de toekomst nog eens weer zien. Zelf moest ik een paar hechtingen krijgen, omdat het zo snel ging.

Toen we allebei opgeknapt waren kwamen we op zaal te liggen en je merkte aan Ashley dat ze zwakjes was. Ik gaf borstvoeding, maar ze was te moe om te drinken. Ze kreeg via een cupje melk. Ze viel te veel af en de volgende ochtend werd ze naar de kinderafdeling gebracht. Via een tv scherm kon ik naar mijn meisje kijken. Ik voelde me zo alleen. Had hoofdpijn en slaapgebrek. Ik moest kolven waar ik me helemaal niet prettig bij voelde, dit zou Ashley via een sonde krijgen. Met veel hulp en tips van de verpleegsters op de kinderafdeling is het gelukt om Ashley zelf te voeden en na 2 dagen mocht ze weer bij mij op de kamer en de volgende dag mochten we gelukkig naar huis.

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je