{{ message.message }}
{{ button.text }}

Met 31 weken naar het ziekenhuis

En daar gingen we dan, weer terug naar het ziekenhuis, niet wetende hoe,wat, en hoelang

Afbeelding blog 'Met 31 weken naar het ziekenhuis' Achtergrond blur afbeelding

Aangekomen in het ziekenhuis, aan het einde van de middag werd ik naar de kamer gebracht, met nog 3 andere dames. Zeer gezellig en ik had het direct naar mijn zin. Dit was zo erg dus nog niet. Naast me lag een vrouwtje die al aan het rommelen was. Tegenover mij iemand met een kindje met een fikse groeiachterstand. De derde was iemand met zwangerschapsvergiftiging. We konden dus heerlijk ongegeneerd over zwangerschappen praten.

Mijn vriendin kwam even later de beloofde tijdschriften brengen. Johan was inmiddels weer naar huis en na het, best lekkere, avondeten kwamen mijn ouders nog even langs. Dikke knuffels natuurlijk en met ook bezoek van mijn schoonouders kwam ik de avond wel door.

Die nacht sliep ik slecht: de eerste nacht sinds tijden in een éénpersoonsbed en mijn buurvrouw die niet kon slapen en de hele nacht op de computer bezig was. De volgende ochtend was er weer visite en ging mijn buurvrouw naar de verloskamers met de belofte dat ze ons de baby kwam laten zien zodra die was geboren. Wij vroegen natuurlijk elk half uur aan de verpleegkundige of ze al bevallen was maar ze mochten er natuurlijk niks over zeggen.

Tot er halverwege de middag ineens een verpleegkundige in de kamer stond: of we wilden meelopen maar ze mocht nog niks zeggen.

En daar zat ze, in kleermakerszit met een klein blozend meisje. Dit was voor mij een bijzonder moment: In mijn omgeving had ik de laatste 10 jaar geen zwangerschap en geboorte van dichtbij meegemaakt. Ik wist natuurlijk dat zwanger zijn een baby krijgen betekent maar dit was wel even een eye opener. In positieve zin, dat zeker. Ik werd in één klap bezorgder en bewust van het kindje in mijn buik.

De week ging voorbij. De samenstelling van dames wisselde maar mijn overbuurvrouw bleef. Ik moest 10 dagen blijven want dan kon er een realistische groeimeting worden gedaan. Maandag zou ik de groeiecho hebben. Zaterdag mocht ik even een nachtje naar huis. Heerlijk! Ik heb rustig aan het kamertje afgemaakt. Alles lag gestreken in de kastjes en ik was tevreden. Ik zei nog tegen Johan: Zo, hij mag wel komen, of nouja, liever niet natuurlijk maar het kamertje is klaar.

Zondagavond moest ik me weer melden en nog even aan de ctg. Ik zei Johan gedag en zei hem nog even te bellen voor ik ging slapen. Waar ik normaal maar een half uurtje aan de ctg moest, duurde en duurde het. Ik had geen idee maar ik was tv aan het kijken  dus ik vond het prima. Ik had Johan gesmst dat ik hem belde als ik weer los was. Toen kwam de veroloskundige: Of ik wat voelde. Eh.... hoezo? Ze zagen weeën activiteit dus ze wilden ff checken.....

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je