{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zondagmorgen

we gingen voor een hele relaxte ontspannen en gezellige zondag

Afbeelding blog 'Zondagmorgen'

Vanmorgen lekker luieren in bed, gezellig brunchen en oorlog aan tafel...
We keken elkaar niet meer aan, we wilden niet naar elkaar luisteren en het ergste is, de kinderen waren erbij.
Dat maakte dat ik niets meer zei en stil viel. Ik keek hen aan en dacht: Dit mag niet , nu niet, nooit niet, gebeuren.
Nu hebben mijn man en ik zeer zelden ruzie of een discussie uberhaubt.
In de 16 jaar samen en de 8 jaar getrouwd hebben we zo vaak ruzie gehad dat het nog op 2 handen te tellen is, dus echt nooit.
Maar het mag niet gebeuren met de kinderen erbij! Nu nam mijn man in deze het wel op voor iets wat mijn dochter zei, maar wel in iets waar hij nog niet de hele situatie van kende.
In elk geval verweet hij mij dat ik ten alle tijden mijn moederschap voor alles moet stellen ook al is het denk ik precies wat ik deed..
Ik geef training, en wanneer mijn jongste zich niet zelf kan vermaken en gaat klieren, moet hij van mij mee doen met de training zodat ik m bij me heb en in de gaten kan houden.. zonder daarbij de vereniging of mijn leerlingen in de steek te laten. 90% van de tijd speelt hij gewoon zoet net naast het veld en kan ik m gewoon in de gaten houden... Maar af en toe is hij dwars en dat hoort erbij hij is 5. Mijn man vind dat ik dan maar training geven op moet geven.
Laat dit nu iets zijn wat ik het allerliefste doe en dit ene uurtje per week zorgt ervoor dat ik het volhoud op mijn werk, wat ik totaal niet leuk vind.
Dus ik viel stil... maar van binnen schreeuwde ik, verscheurde het mij.
Want hoe kan HIJ dat nu zeggen... Mijn man die dit jaar op beide verjaardagen van de kinderen een etentje van zijn werk verkoos boven een paar uur met zijn jarige kind doorbrengen na zijn werk... Hoe boos ik ook geweest ben toen, we vierden het niet op dat moment, en ik heb gezegd dat ik vond dat hij dat niet kon maken, maar liet hem de keuze.
Hij maakte de keuze niet thuis te zijn... wat ik heel erg vond! En 2x heb ik een huilend jarig kind getroost en naar bed gebracht.. 2x een jarig kind dat zijn of haar eigen vader niet gezien heeft op de verjaardag... HEEEL erg vond ik dat...
Maar na een wandeling in de regen en voor hem een half uur op bed mokken, hebben we onze eigen dingen gedaan... Ik een spelletjesmiddag met de kinderen, hij heeft sport zitten kijken op TV, en deed niet mee..
Daarna pas ontspande de sfeer pas weer.. maar ik zit er nog steeds mee..
Mijn dochter overigens heeft tegen ons beiden gezegd dat zij vindt dat we allebei gelijk hebben.. ze snapt mijn actie, maar vindt het niet eerlijk dat zij bij zijn sport niet mee mag doen (hoe sportief kunnen je kinderen zijn dat dit een punt is van oneerlijkheid) maar ze is het met papa eens dat het niet fair is. Echter wil zij dat ik de training blijf geven, omdat er gewerkt moet worden dan... en ze echt iets leren... en hoe kun je de club laten zitten zonder de trainer, dat vindt zij zelf niet kunnen...
Ik weet het niet, maar ik moet hier met mijn man over praten, vanavond... Het moet en we moeten hier uitkomen, het is maar een ruzie... een meningsverschil... en ik begrijp het heus dat het voor haar niet eerlijk is, maar ik zie echt geen handige andere werkbare oplossing.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #ruzie

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je