{{ message.message }}
{{ button.text }}

Week 28 tot 32, ik beloof het je.

Na het afscheid van onze lieve poes Chicco dachten we dat het voor dit jaar wel voorbij zou zijn met het verdriet. Niets leek minder waar en wat is het toch allemaal snel gegaan.

Afbeelding blog 'Week 28 tot 32, ik beloof het je.'

Na het super gezellige en rustgevende tripje naar Nederland eind oktober was het tijd voor mijn 7e maand en tijd om mij op mijn theorielessen te concentreren. Dit ging allemaal erg soepel en had nog steeds niet echt last van kwaaltjes ofzo. Ondertussen waren we ook weer bezig met een weekendje Nederland plannen en dit keer zouden we met de nieuwe auto gaan zodat we het bedje mee konden nemen vanaf opa en oma en nog wat andere spulletjes konden ophalen bij mijn ouders.

Al zag ik best op tegen de reis van op zijn minst 16 uur we vertrokken met goede moed en hebben hier en daar de nodige plaspauzes gehouden. Donderdag kwamen we aan en na een etentje met mijn vader, een goede nachtrust en een ontbijtje zijn we vroeg vertrokken naar het Noorden zodat we daar oma haar verjaardag konden vieren. Vrijdag hebben we het heel gezellig gehad en hebben we samen the voice gekenen, manlief verstond er niet veel van maar we kijken het nu nog steeds dus hij zal het vast leuk hebben gevonden. Zaterdag was het dan zo ver, de verjaardag met alleen de kleinkinderen. Alles was geregeld, van de soesjes tot de bitterballen en de cadeautjes die oma voor ons had geregeld. Ik denk dat we nog nooit alleen met oma en de 6 kleinkinderen zijn geweest en denk ook dat het een van de fijnste middagen is geweest die we ooit samen hebben gehad. Rond een uurtje of 6 gingen de laatste kids weg en hebben we nog pizza besteld en die met zijn 4en voor de televisie opgegeten. We zijn niet laat gaan slapen want de volgende morgen moesten we vroeg weg. Dit keer vond ik het wel heel moeilijk om afscheid te nemen omdat ik sowieso met kerst niet naar Nederland zou komen en we allemaal niet wisten hoe het verder met oma zou gaan. Na vele knuffels, wat tranen en beroemde woorden als: 'Denk maar zo Ik kan het tijdens de bevalling en dan komt het allemaal goed' 'Lieverd ik beloof je echt dat ik je baby haal, echt dat beloof ik je want ik moet ook nog het vestje afmaken'. Na nog meer knuffels en tranen reden we weg om nog even langs mijn ouders te gaan en vervolgens terug naar Italie te rijden. De terug reis ging een stuk soepeler en we waren dezelfde avond nog thuis.

Dinsdag 28 november was het oma haar echte verjaardag en probeerde om half 9 even te bellen. Er werd gelijk opgenomen en we hadden een erg fijn gesprek waar we nog hebbn gelachen en we zouden elkaar snel weer spreken.

Daarna is het allemaal erg snel gegaan, mijn moeder had gebeld dat het toch wel erg slecht ging en dat ze oma ook niet meer konden helpen in het ziekenhuis. Dit was natuurlijk niet echt iets nieuws maar nu konden ze zelfs geen bloedtransfusies of vocht meer aptappen. Na dit nieuws kreeg ik elke dag een update over de stand van zaken en 2 december tijdens de oefeneingen die we hadden voor ons toneelstuk kreeg ik dan ook het telefoontje met het nieuws: 'Oma heeft ons verlaten'.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je