{{ message.message }}
{{ button.text }}

Wat voor moeder ben ik?

Ik lees wel eens een artikel over het 'soort' moeder dat je kan zijn. En blijkbaar zijn er nogal wat soorten. De super sociale -ik ben elke dag buiten de deur te vinden- moeder, de geitenwollensokken moeder, de strenge moeder, de -ik vind alles goed- moeder etcetc. En laatst, ja eigenlijk pas afgelopen week, vroeg ik mij af wat ik eigenlijk voor moeder ben.

Afbeelding blog 'Wat voor moeder ben ik?' Achtergrond blur afbeelding

Dusss tijd voor een beetje zelfreflectie. Ik weet nog dat ik dat tijdens mijn opleiding, spw, vreselijk vond. Naar mijzelf kijken. Grote kans dat dat ook de reden is dat ik dat vandaag de dag ook niet heel vaak doe. Maar soms mag het wel eens. En zodoende vroeg ik mij dus af wat ik nou eigenlijk echt van mijzelf vind als moeder. Ik ben het nu ruim 1,5 jaar van een leuk en lief dreumesmeisje en in augustus komt er nog een babymeisje bij. Dus ik kan wel stellen dat ik in ieder geval geen 'newbie' meer ben.
De newbie moeder valt dus al af. Ondertussen zit ik al helemaal in een ritme. Eentje die voor alle partijen binnen ons gezin prima werkt. Althans...ik hoor geen klachten. ;-) Ook gaat heel veel zonder onzekerheid en eigenlijk vanzelf. Het went toch vrij snel. Zal ook wel deels moederinstinct zijn gok ik.
Dan de super sociale moeder...hmz naja degene die mijn allereerste blog hier op mamaplaats lazen weten dat ik dat absoluut NIET ben. Niet dat ik vreselijk ben om mee om te gaan of dat ik alleen maar binnen de 4 muren blijf maar heel af en toe zou ik willen dat ik meer zou durven. Mijn wil is vaak groter dan het lef en dat kan behoorlijk frustrerend zijn af en toe (voor degenen die blog nummero 1 niet kennen, sociale angst beperkt mijn leven voor een groot deel).
MAAR de zwangerschap en komst van onze dochter heeft mij wel over vele hoge drempels geholpen. Je MOET dan wel. Je bent niet meer alleen verantwoordelijk voor jezelf maar ook voor dat ozo kostbare leven wat je onder je hart draagt en uiteindelijk in je armen. En gek genoeg zijn drempels dan ineens een stuk lager.
Maar helaas nog niet laag genoeg want ik weiger voor mijn gevoel toch nog te vaak iets in het dagelijks leven en dat is gewoon zonde.

Maar goed...dat is weer een ander verhaal. Wel een klein deel van wie ik ben maar wat niet per definitie mijn moederschap omschrijft. Want onze dochter komt gelukkig genoeg buiten de deur en is een heel gelukkig, vrolijk en ondernemend meisje. Thank god voor dat laatste. Dat zij vrijer mag zijn dan haar moeder
Ik juich het toe (tot op zekere hoogte uiteraard. Want ik blijf een leeuwin als het om het beschermen van mijn 'ALLES' gaat).
Dan het kopje 'wat hoor ik toe te staan als moeder en wat moet ik (nu nog) beperken'. En dan doel ik vooral op eten en met name suikerwaar. Houden we het vooral bij brood en water of geven we niet veel om een beker sap en 1 koekje per dag? Ja nouja ik ga heel eerlijk zijn. Ik ben dat laatste. Ik ben een moeder die gezond eten super belangrijk vind. Er moet genoeg groente en fruit in en we moeten met zn allen lekker gevarieerd eten. Zodat we alles wat belangrijk is binnen krijgen. En de lekkernijen daar omheen? Sure why not. Genieten! Stiekem ben ik persoonlijk een beetje allergisch voor al die waarschuwingen over het aantal blokjes suiker in elk sapje wat je een kind kan geven. Ik weet dat water gezonder is en ja ook dat krijgt ze. Maar ook net zo makkelijk een sapje. En natuurlijk zorgen we dan goed voor de tandjes, onze dame vind tanden poetsen 1 groot feest, en ook gaan we lekker vaak naar buiten voor een wandeling. Frisse lucht EN genoeg beweging. Zover haar korte beentjes haar nu nog kunnen brengen. En als het aan onze dochter ligt is dat nog best ver ook. Ze is heel graag buiten. Voor de zekerheid de buggy mee of we blijven in de buurt van ons huis.
Maar dagelijks buiten is ze sowieso. En als de zon (enigzins) schijnt loopt ze lekker zelf.

Dan streng...ben ik streng? Hmm neuj niet echt. Ook niet echt nodig geweest tot nu toe. Ja ze daagt ons wel eens uit maar dan zitten papa en ik prima op 1 lijn en als ze echt stout is weten we onze pokerface ook goed in de plooi te houden. Ja eerlijk is eerlijk...welke dreumes is stiekem niet hilarisch als ze streken uit gaan halen. Ik moet geregeld mijn lach inhouden of mijn hoofd wegdraaien. Hoort erbij toch?
Dus tja wat voor moeder ben ik? Ik denk dat er aan geen enkele moeder een labeltje te hangen is. Dat we niet onder 1 bepaald 'soort moeder' vallen. Uiteindelijk doe je toch wat JIJ denkt dat goed is. En dat is prima. Zolang er sprake is van een overload aan liefde en goede verzorging dan maakt de rest niet uit. Gewoon lekker dicht bij jezelf blijven.
Wat voor moeder ik dus ben? Een Tanja. :-) ik ben mijzelf. En als ik zo naar ons meisje kijk en de afgelopen 1,5 jaar dan doen wij (mijn man net zo goed in de rol van geweldige vader) het helemaal niet zo slecht.
En zo vind ik zelfreflectie ineens nog interessant worden ook. ;-)

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je