{{ message.message }}
{{ button.text }}

Wat de perfecte kraamweek had kunnen worden...

Afbeelding blog 'Wat de perfecte kraamweek had kunnen worden...' Achtergrond blur afbeelding

Eindelijk daar was ze. Oké, veel bloed verloren en drama bevalling gehad, maar zoals ze zeggen: als ze er is vergeet je alles. We mochten 2 en halve dag later lekker naar huis! Zoals je in mijn vorige blog kon lezen ging ook de kraamweek niet echt goed. Hoe het verliep? Dat lees je hier!


Rond 12 uur konden we eindelijk naar huis. Ondanks dat ik me heel zwak en ontzettend moe voelde was ik zo blij. Ik zat helemaal op de roze wolk en wilde zo graag met onze dochter lekker naar huis. Ook was ik heel benieuwd wie onze kraamverzorgster zou zijn. Om 13 uur ging de bel en daar was de kraamverzorgster. Ze had 1 zin gesproken en ik was nog blijer als ik al was. Dit was een topper. Ik had aangegeven dat ik niet iemand wilde die mij ging vertellen hoe alles zou moeten en mij zou betuttelen. Het was een kraamverzorgster van mijn leeftijd, een jonge meid dus. Lekker enthousiast. Helaas gaf ze aan: ik blijf maar 3 dagen want ik heb ook al een ander gezin gedaan.. Nou mijn eerste reactie was, dan gaan we er leuke dagen van maken! Ik ben toen lekker op bed gaan liggen en ze heeft de controles gedaan. Wat hebben we genoten. Doordat ik zelf opgegroeid ben als oudste van het gezin met 3 zusjes en een broertje wist ik veel van baby's en kinderen. Ik heb erg jonge ooms en tantes en heb regelmatig op mijn neefjes en nichtjes gepast. Daarnaast is mijn moeder altijd gastouder geweest, ervaring genoeg dus. Een baby in bad doen, aankleden of verschonen was niet nieuw voor mij. Mijn man is echter de jongste dus ik had tegen hem gezegd doe jij het maar, ik doe het later wel en ik weet het wel. Wisten jullie mannen al iets van het verzorgen van een baby af? Die van mij was dus echt leek. Maar dat geeft niet, ik vond het zo mooi om te zien dat hij het allemaal zo goed oppakte. Ik kon amper 5 stappen zetten doordat ik zoveel bloed verloren was. Na 3 dagen namen we dus afscheid van deze allerliefste kraamverzorgster. We hebben direct tegen haar gezegd, als er weer een kindje mag komen willen we jou weer! De dag erna kwam een andere kraamverzorgster. Een kraamverzorgster met goede bedoelingen alleen niet helemaal mijn type. Ze zei dingen waar bezoek bij was dat ik dacht dat had je niet hoeven zeggen. Maar ook zij was goed en professioneel in haar werk. Ze betrok neefjes en nichtjes die op bezoek waren bij de verzorging van onze dochter. 

Op de 10e kraamdag, we hadden 2 extra kraamdagen gekregen omdat ik niet opknapte en mezelf na 8 dagen nog niet zelf kon douchen en aankleden, gaf ik smorgens aan me niet fit te voelen. Ik heb van mijzelf altijd een vrij lage temperatuur, ongeveer 36,7. Ze temperatuur mij en dat was 37,2. Toen zei ik al oh dat ik wat hoger als normaal maar volgens haat kon het geen kwaad omdat ik borstvoeding gaf. Het kon komen door stuwing. Rond de middag ging zij weg en ik ging me steeds slechter voelen. Die avond zei ik tegen mijn man: lever morgenochtend maar even urine in, want ik heb het idee dat het niet goed zit. Mijn man moest de volgende dag aan het werk maar mijn moeder zou bij mij zijn. Ze kwam de woonkamer binnen en ze schrok van mij. Ze zei direct: jij voelt je niet goed of wel?! Daarop zei ik dus dat ik me totaal niet fit voelde. Ik ging naar de wc en verloor daar een heel stuk vlies met bloed. Ik kwam terug van de wc en mijn ik zei het tegen mijn moeder. Ze gaf aan dat ik er direct een stuk beter uit zag. Net alsof het mijn lichaam dwars zat. Een half uur later ging de telefoon. De assistente van de huisarts, er was inderdaad een ontsteking gevonden maar ik moest langs komen. Toen gaf ik nog aan dat ik me er eigenlijk te ziek voor voelde maar ik moest langskomen want de dokter kon niet naar mij toe komen. Uiteindelijk is mijn moeder met mij meegegaan en liep ik achter de kinderwagen om wat ondersteuning te hebben. Ik voelde me veel te zwak maar hield me groot. Eenmaal bij de dokter heeft hij alleen mijn temperatuur opgemeten, deze was toen 37,4 dus volgens hem ook geen verhoging. In overleg met de gynaecoloog had hij mij een kuur voorgeschreven en moest ik maar thuis uitzieken. Ze konden zich niet voorstellen dat het een stuk placenta zou zijn geweest want dan zou ik volgens hun zieker geweest moeten zijn. Tja... Daar denk ik iets anders over. Ik kan me niet heugen dat ik me eerder zo ziek heb gevoeld. Na 2 dagen ging de telefoon weer. Bleek weer de assistente van de huisarts. Mijn urine was op kweek gezet en ik moest er een andere kuur bij gaan gebruiken omdat de kuur die ik gebruikte niet genoeg hielp tegen de ontsteking. En ze gaf toen ook aan dat er dan ook een baarmoederontsteking bij zou zitten hoogstwasrschijnlijk. Na de 2e kuur knapte ik eindelijk wat op. Maar pff wat heb ik me slecht gevoeld. Maar doordat ik me zo slecht voelde heb ik wel heel veel op bed gelegen, lekker met onze dochter tegen mij aan. Dat waren de aller fijnste momenten, daar knap je zo van op! Dat heeft mij ontzettend op de been geholpen, als ik er even door heen zat trok ik haar lekker dicht tegen me aan en was alles perfect.

Hoe het na dat jaar verliep? En wat ik dacht toen ik me weer goed voelde? Dat lees je in mijn volgende blog!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je