{{ message.message }}
{{ button.text }}

Vind je het niet raar zo’n groot kind aan de borst?

Doen wat goed voelt

Afbeelding blog 'Vind je het niet raar zo’n groot kind aan de borst?' Achtergrond blur afbeelding

Ik denk dat mijn oudste een maand of negen was toen ik voor het eerst deze vraag kreeg. Groot, groot.. in mijn ogen was hij nog steeds mijn baby. Nadat ik mijn doelstelling van een half jaar had gehaald was ik vast besloten om het gehele eerste jaar borstvoeding te blijven geven. De WHO schrijft immers voor dat kinderen tot twee jaar borstvoeding 'moeten' krijgen. Hoe kwam iemand er dan bij dat mijn negen maanden oude baby groot zou zijn?! 

De mijlpaal van een jaar voeden haalden we gemakkelijk en nog steeds voelde het voor mij niet alsof ik een groot kind aan de borst had. Julius genoot nog zo van onze momenten samen en als het aan hem lag mocht hij nog veel vaker. Wel besloot ik te stoppen met kolven waardoor hij op de werkdagen alleen nog 's ochtends en 's avonds dronk. Op de dagen dat ik thuis was kon ik door mijn stabiele productie extra geven als ik wilde.

Tijdens mijn zwangerschap van Mozes verwachtte ik dat mijn productie zou opdrogen of dat Julius uit zichzelf zou stoppen. Mijn productie bleef echter goed en ik kon Julius blijven voeden. Nu hij ruim twee jaar is begin ik de vraag te begrijpen, want als ik hem nu voed ligt er wel een heel lang eind op mijn schoot. Tel daar bij op dat je je oudste ineens extra groot vindt als je een baby hebt gekregen en je hebt een reus aan de borst. Toch zijn we er allebei nog niet aan toe om te stoppen dus voorlopig drinkt mijn reus samen met zijn broertje.

Bang voor reacties van anderen ben ik niet meer en waar ik voorheen zo'n vraag aanvallend of negatief vond beschouw ik het nu vooral als onwetendheid. Vol trots en geduld leg ik uit dat dit goed voor ons voelt. De behoefte om de opsomming te maken van alle positieve effecten voel ik niet meer. Het voelt goed en dat is wat telt. Misschien vermeld ik soms wel bewust dat ik Julius nog steeds voed omdat ik het taboe wil doorbreken. Als het op borstvoeding aankomt zou iedereen haar gevoel moeten volgen en met trots kunnen vertellen hoelang ze gevoed heeft. Of dit nu een week, maand of jaar is.

PS. Meestal als ik voor een zwart-wit foto kies is dit omdat het veiliger voelt. Nu vind ik zijn brandweerman Sam pyjama gewoon heel lelijk.  

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je