{{ message.message }}
{{ button.text }}

Vervolg, er was eens een gezin van 4 in de wsnp..

Hier het vervolg van mijn vorige blog. Ik hoop hiermee mensen te inspireren om positief te blijven en echt hulp te gaan zoeken!

Afbeelding blog 'Vervolg, er was eens een gezin van 4 in de wsnp..'

Hier komt het, het vervolg.

Maar eerst wil ik even zeggen.. wauw.. mijn blog werd op de fb pagina geplaatst en ik schrok er van. Zowel van de berichten onder mn blog als van de berichten op Facebook. Ik schrok omdat.. Ik ben dus niet de enige! Wat bizar dat er mensen door de belastingdienst zo in de shit zijn geraakt ongelooflijk! Nou hier komt ie.. het vervolg

De woningbouw hielp mij dus verder om de juiste paden te bewandelen. Alles ging ik af, gemeente, sociaal wijkteam, smd.  Vervolgens kreeg ik eerst evean op bezoek. Om alle post te gaan sorteren die ik op dat moment al geruime tijd niet meer opende. Na 3 maanden alles op orde te hebben qua regelingen en papieren etc ben ik met de dikke map naar de smd gegaan. Van hieruit word er schuldsanering aangevraagd.

Even voor de goede orde, hiervoor heb ik er alles aan gedaan, hoger beroep, ombudsman etc, niemand die mij hielp om tegen de belasting te gaan vechten.

Maar daar ging ik dan, met mn papieren netjes geordend in een map onder mn arm naar de gemeente. Dan volgt er een gesprek in een veel te kleine glazen hok met je baby, want ja was ook nog eens zwanger van de 3e ook tijdens al die stress! Baby huilen dus even fles erin en konden verder gaan met ons gesprek. De meneer vertelde mij vriendelijk wat er ging gebeuren en dat het nu een moment was van afwachten tot alle schuldeisers akkoord gaan. Ik kon het gaan loslaten dacht ik nog. Er komt een einde aan. Ik was opgelucht en verliet met rode wangen van alle hectiek het giga gebouw. Eenmaal thuis probeerde ik de draad weer op te pakken en hield een grote schoonmaak.. huis leeg hoofd leeg. Ik zag weer een lichtje branden! De deurwaarders kwamen nu echt met bosjes tegelijk want tja de schuldeisers hadden de brief binnen en gingen dan nog even de openstaande schulden verhogen. Ja dit gebeurd echt! Maar goed, ik kon ze de deur wijzen aangezien de aanvraag gedaan is. Dan ben je dus veilig en mogen ze niet meer bij je komen! Wat een heerlijk gevoel is dat!

Maar dan ineens. Kwam er een brief binnen van de gemeente. Er waren schuldeisers die niet akkoord gingen met de betalingsregeling. En nu hoef ik niet te vertellen wie er niet akkoord ging toch.. dus daar gaat je kans om er weer bovenop te komen. Weer zakte ik die put in. Wat nu? Ik kreeg een bewindvoerder en deze ging mij helpen met de wsnp aanvraag. Dit is serieus. Bloed serieus. Dan ga je niet op gesprek in een glazen hok.  Nee dan moet je voor komen! Ja voorkomen.. met rechters en griffiers enzo.. met trillende benen loop ik het prachtig oude gebouw binnen. Ik moet mij melden bij een meneer achter glas, waarschijnlijk kogelvrij.. Hier liet ik mijn uitnodiging zien en mocht door lopen. Dan worden eerst je zakken geleegd en moet je door een poort. Ja heel streng allemaal en denk maar niet dat er bij het personeel een lachje vanaf kan. Net een andere wereld met mensen die geen gevoel in hun lichaam hebben. Ik kon door lopen door nog meer kogelvrije deuren en daar was dan de giga wachtruimte. En een drukte van jewelste. Ik liep naar mijn bewind voerster die al op mij wachtte. Mijn naam werd luidkeels door de wachtruimte geschreeuwd en met gebogen hoofd stond ik op, met ogen die je in je rug voelt prikken. Ik kom de rechtzaal binnen en wil de 3 personen die daar zitten zoals de griffier en de rechters een hand geven.  Dit is niet gebruikelijk werd er vermeld en moest gaan zitten.  Oh ok, beetje beduusd nam ik een stoel en hoorde alles aan. Mijn bewind deed namelijk het woord. Er werden naar stukken gevraagd van de belasting die de belastingdienst moest opsturen. Deze had mijn bewind nog niet binnen gekregen en vermelde de rechter de belastingdienst al meerdere malen een rappel heeft opgemaakt maar alsnog werd er door de belasting niet gereageerd. Die hele zitting was dus voor niks. De rechter nam het over om contact op te nemen met de belastingdienst. Nou dan zouden ze wel snel reageren denk je dan.. Nou mooi niet dus. De datum van de uitspraak naderden, dit is 2 maanden later. Maar nog steeds had de belasting niet gereageerd. De uitspraak werd verschoven.  Tot 3 keer aan toe. Dus we waren ondertussen een jaar verder. De reden van de belastingdienst om niet te reageren? Er staat geen wettelijke termijn voor. Dus op deze manier konden ze nog lekker de schulden omhoog gooien.

1.5 jaar later, ligt er weer een uitnodiging om weer voor te komen. Ohnee niet weer dacht ik.  Maar ik zette mijn schouders eronder en ben weer gegaan. Ik heb zelf het woord genomen ik heb gehuild.. waarom overkomt mij dit.. wat heb ik de belasting misdaan, waar ik altijd netjes aan betaalde. De zitting was klaar en ondertussen hadden ze alle documenten van de belastinf binnen. Met de woorden.. sorry wij hebben een fout gemaakt. Ze had er wel recht op!!! Hoe kwaad kan je dan iemand maken! Zoveel stress gehad hierom ik heb 2.5 jaar moeten vechten voor hulp. Maar het leek wel of niemand mij hoorde. En dan 1 of andere droeftoeter bij de belasting zegt dan zo simpel.. sorry wij hebben een fout gemaakt! Ja jullie hebben iemands leven kapot gemaakt en ook die van mijn kids! Jullie hebben mijn kids een zorgwekkende jeugd gegeven en het enige is dan sorry?

Maanden gingen voorbij voordat ik de uitspraak hoorde. Dit ging via mijn bewindvoerder. De dag van de uitspraak naaderde en heb ik zelf gebeld. Ik kon niet wachten tot mijn bewind belde. Trillend toetste ik het nummer in, de telefoon ging over, het leek wel een eeuwigheid tot ze opnamen. Eindelijk hoorde ik een stem, ik gaf mijn naam en dossier nummer en wat denk je? Mevrouw, zei de man, ik zie hier dat u bent toegelaten in de wsnp. Ik kon niks anders meer dan janken.. Ik probeerde de man nog te bedanken en hing op. Ik ben in elkaar gezakt en kon alleen nog maar huilen. Na 2.5 jaar vechten kon ik het nu echt los laten! Ik kon weer naar een toekomst gaan kijken! Hoe gelukkig kan je zijn als je in de wsnp zit, maf toch! Ondertussen zijn we 1.5 jaar verder. Ik kon via de gemeente een opleiding gaan volgen en mijn vriend en ik zijn weer bij elkaar. Hij heeft mij ondanks onze break, gesteund waar hij kon. Al heb ik wel veel zelf moeten doen. Mijn opleiding heb ik goed afgerond en dan begint de zoektocht naar een baan. Ik werd op woensdag gebeld dat ik maandag al voor fulltime kon gaan beginnen! Ondertussen had ik al 4 kids waarvan er dus 2 naar de opvang moeten. Als een gek ben ik opvang gaan zoeken, dat is niet makkelijk voor 5 dagen! Maar het was gelukt en ook ik kon weer gaan werken! Eind goed al goed denk je dan. Maar nee. Daar is de belasting weer, wij werken nu beide bijna een half jaar. En de belastinf? Die heeft nog geen  ene cent uitbetaald voor kinderopvang toeslag! De geschiedenis herhaalt zich weer. Maar ik houd moed, want ook nu staat alles zwart op wit en heb ik nu de juiste hulp! WANT het laatste wat ik wil, is mij zo ellendig voelen voor geld!

Lieve volgers, herken jij jezelf hierin? Dat je niet meer weet wat je moet doen? Zoek dan de juiste hulp en trek optijd aan de bel. Mijn schulden zijn bij de belasting komen te vervallen maar door geen inkomen en toeslagen hebben gehad zijn de andere rekeningen op gaan lopen. Maar dit stelt eigenlijk niets meer voor, evengoed moet ik in de wsnp blijven zodat ik in 2019 kan beginnen met een schone lei!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je