{{ message.message }}
{{ button.text }}

Vaarwel mama, hopelijk tot ooit

Mijn moeder heeft niet heel lang meer geleeft, toch hou ik de mooie momenten in mijn hart, ik mis haar nog elke dag.

Afbeelding blog 'Vaarwel mama, hopelijk tot ooit' Achtergrond blur afbeelding

Om 02:00 uur 's nachts wordt ik gebeld, ik zie dat het mijn vader is... moet ik opnemen? Mijn vader belt mij en mijn vriend Devon vaker dronken op, omdat hij het niet eens was met ons besluit, ik neem toch op ja.. zeg ik Zacht om Devon niet wakker te maken, Berlijné zit je nu? Ehh ja " ik zit nu overeind" nou zegt mijn vader, je moeder is overleden... WAT?? Zeg ik "Devon schiet overeind" ja zegt mijn vader, ik "hij stotterd" ik kwam thuis vanmiddag en ik vond haar op bed met een zak over haar hoofd, 

ik hoor hem snikken, ik heb meteen de politie gebeld... en ben zelf ook meegenomen ter ondervraging, ik ben net thuis... ze hebben je moeder meegenomen voor onderzoek... pap.. is er iemand bij je? Ja antwoord hij mijn neef is gelijk gekomen vanuit Rotterdam hij is nu bij me, we sluiten het gesprek, Mijn moeder is er niet meer, 

ik begin te huillen, rustig zegt Devon bel de politie om bevestiging je weet dat je moeder vaker zulke fratsen heeft, ik bel de politie in de hoop dat dit een leugen is, helaas is het geen leugen het wordt bevestigd, er moet veel geregeld worden, ik heb twee jaar geen contact gehad met mijn vader... nu zullen we onze gevoelens aan de kant moeten zetten en dingen moeten gaan regelen.

Wat voel ik me slecht, Devon viel zo in slaap en ik heb uren voor mij uitgestaard de uren vlogen als een waas voorbij, ik kreeg natuurlijk niemand van mijn moeders familie aan de lijn, ze wonen ook zover weg. De ochtend kwam en kreeg mijn moeders broertje eindelijk aan de lijn, net zoals haar oudere broer, het was een schok, we zijn richting het westen vertrokken wat ik overigens niet wilde ik wilde zielig in mijn bed blijven liggen,

haar broers hebben het aan mijn oma verteld, dat arme mensje schreeuwde en huillen, Waarom zij?? Waarom niet ik?? Ik ben al 75 jaar mijn enigste dochter is niet meer, waarom heeft ze dit gedaan? ze huilt. We weten dat mijn moeder al vanaf mijn 12de erg ziek was en dokters konden haar niet helpen ze wisten niet wat ze had, ze heeft een euthanasie aanvraag maar deze werd afgewezen, ze kon niet meer zelfstandig lopen, ze kreeg thuishulp zelfstandig naar de wc gaan lukte niet meer zelfs eten niet, ze heeft een second opinion aangevraagt voor euthanasie ook deze werd afgewezen, ik denk dat dat de trigger was, ze wilde niet meer zo leven, ze vondt dat ze geen kwaliteit van leven meer had, ze was ook allergisch voor medicijnen dus er kon niks gedaan worden. Ze had altijd pijn,

Dagen tot de begravenis heb ik gehuild en in bed gelegen, waarom is het zover gekomen? Denk ik, sorry mams dat ik je niet meer gerespecteerd heb, sorry dat ik je niet vaker heb opgezocht... ik ben nog maar 18 jaar, ik kan niet zonder jou mam, hoe ziek je ook was jij was er altijd voor mij,

Alleen jij geloofde in mij mams, ik weet nog dat ik haar een smsje stuurde met, mam geloof jij in mij? Waarop zij antwoorden, ik geloof altijd in jou kanjer! Deze sms heb ik nog steeds als ik me slecht voel kijk ik hierna. Dat geeft nieuwe energie.

in een waas heb ik de crematie en alles geregeld, mijn moeder had mij een afscheidsbrief nagelaten, ze wilde NIEMAND bij haar crematie vooral haar familie niet, dit heb ik niet kunnen inwillegen, je eigen moeder, je broers, je tante iedereen wilde afscheid van je nemen, behalve je echt vader, je vader die je vroeger mishandelde als hij dronken thuis kwam, vond 200 km erg ver rijden voor een crematie, de man die jou en je broers en je moeder in de steek liet en voor drank koos, het is prima dat hij er niet bij is. De man die geen 50 euro over had voor medicatie waar jij misschien wel tegen kon, maar mij wel 100 euro voor jou bloemen gaf voor op je crematie het is erg bitter allemaal...

de crematie vliegt voorbij als een waas, en waar de wereld door lijkt te gaan voor iedereen staat die voor mij nog even wat langer still, Vaarwel moeder ik hoop dat je geen pijn meer hebt en je gelukkig bent nu waar je ook bent.

Wordt vervolgd...

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #Gezond

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je