{{ message.message }}
{{ button.text }}

Uit de kast: ik ben een... suikerjunk

Mijn relatie met eten is verknipt te noemen. Ik ben verslaafd aan suiker en dat is niet gekscherend bedoeld.

Afbeelding blog 'Uit de kast: ik ben een... suikerjunk' Achtergrond blur afbeelding

De titel van mijn blog is niet random gekozen. Ik ben een suikerjunk en op dit moment smacht ik naar chocola. Mocht je nu meteen bepaalde vermoedens hebben: ja, ik ben een vrouw. Als je me ziet kun je daar niet omheen: ik heb ruim voldoende tiet en kont. En ruim voldoende van de rest ook trouwens. Nu is dat geen enkel probleem, over aandacht niets te klagen, maar de reden is wel rampzalig en die reden is dus dat ik met mijn poten niet van de chocola af kan blijven.

Als kind was ik een sprietje. Mijn moeder vond me te licht en als ik op mijn zevende verjaardag 25 kilo zou wegen, zou ik van haar een taart krijgen die ik helemaal in mijn eentje op mocht eten. Het werkte niet. Ten eerste boeide taart me niet en bovendien had ik nog ongeveer 6 kilo te gaan, wat best veel is als je maar 19 kilo weegt. Met snoep had ze me waarschijnlijk wel kunnen omkopen, alleen wisten we dat toen allebei niet.

Anyway, waar ging het mis? Hoe komt het dat spriet nu één en al tiet is? Hier heb ik al lang en veel over nagedacht. Misschien omdat ik een vrouw ben en vrouwen nu eenmaal vetjes krijgen als ze oud genoeg zijn (iets met hormonen, zeker als ze aan de pil gaan). Check. Misschien omdat ik als tiener bijna 30 kilometer per dag fietste en dus ongestraft zakken m&m’s en chips kon wegwerken en de ene gewoonte wel, en de andere niet kon vasthouden toen ik mijn eerste auto kreeg. Dubbelcheck.

En waarschijnlijk ook omdat ik mezelf uit onvrede heb lopen martelen met allerlei diëten, van Sonja Bakker tot Southbeach, en niets heb kunnen volhouden doordat ik zo gefrustreerd was dat ik me na hooguit een week scheel kocht aan alles wat ik in mijn door suikergebrek benevelde fantasieën voorbij zag komen en dat in recordtijd naar binnen werkte.

Ik heb nooit willen diëten omdat ik er niet goed uitzag. Ik ben opgevoed met het idee dat je goed bent zoals je bent en dat het loont om eens iets verder te kijken dan de (bij mij dus best wel riante) voorgevel. Dat gedoe met die taart was incidenteel, daardoor is het me denk ik zo goed bijgebleven.

Maar dat gebrek aan zelfbeheersing van mij staat me wel tegen. Dus zelfbeheersing, dat moet ik leren. Zonder suiker. Als ik mezelf suiker blijf toestaan wordt het nooit iets. Inmiddels vertoon ik serieus het gedrag van een verslaafde: hebben we niets in huis dan moet ik naar de supermarkt. Je zou denken dat ik aandelen heb bij Mars, Lay’s, Schuttelaar en alle andere merken in het schap. Gewoon een blokje chocola, één snoepje, één schaaltje chips, het is er niet meer bij. Een halve zak drop als ik eigenlijk moet ontbijten, met volle mond de voorraadkast uitkomen terwijl ik tegen mijn kinderen lieg dat ik “heuws nichs hewb” en de volgende ochtend wakker worden met een kutgevoel omdat het wéér niet gelukt is.

Dus ik begin. Morgen. Vanavond maak ik het uit met Ben&Jerry.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #Gezond

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je