{{ message.message }}
{{ button.text }}

Tolken op het Notariskantoor

Druk in de weer geweest met een grote vertaalopdracht voor een groot notariskantoor. Hoe liep het af?

Afbeelding blog 'Tolken op het Notariskantoor' Achtergrond blur afbeelding

Er werd gebeld. We kunnen uw hulp goed gebruiken. Bent u beschikbaar?

Natuurlijk. Waar gaat het om?

Ik had de opdracht al toegezegd: tolken voor een Brits-Italiaans koppel die een huis wilde kopen. Les 1: vraag altijd vóóraf om hoeveel werk het gaat. Deze les kwam voor mij te laat.

Ik opende mijn e-mail, en de toegevoegde documenten.

Getversnottekusnogaantoe! Allejoreskrankjorumsevissticksopeenstokje!

Vierentwintig pagina's vol advokatengebrabbel, van vruchtgebruik tot comparanten, van metterwoon en pandrecht, tot onderhavige. Waar was mijn Nederlandse Dikke van Dale? Snel! 

De meeste zinnen waren 12 regels lang. Andere éénentwintig. 

Mijn laatste officiele baan was in Dubai, juli 2014. En nu dit. Ik had drie dagen de tijd om dit poezengemiauw in mooi, officeel Engels om te zetten.

Vliegensvlug regelde ik oppas. En nóg meer oppas. Terwijl ik zat te blokken op die twee ellenlange contracten, hoorde ik hoe blij Baby brabbelde tegen de oppas en dacht ik, Ik Wil Ook Meespelen!

Veel stress. Veel tijdsdruk. Faalangst borrelde op als kokende lava. Huppa, nog twee gebroken nachten ertussen door. Feest.

Vrijdagochtend vroeg arriveerde de oppas weer. Baby gilde het uit toen ik wegging. Met een zwaar hart stapte ik in de auto en reed meer dan een uur om bij mijn afspraak te komen. Ik zwaaide opgewonden naar een overvliegende helikopter. Zouden ze mij gezien hebben?

Ah. Op tijd. Phew! Een stoere politieagent hielp mij het kantoor te lokaliseren.

Gelukkig stelde de Italiaan mijn Prada op prijs, lachtte de Brit om mijn grapjes, en prees de notaris mij door te zeggen, "U bent zoveel beter dan Google Translate!"

Het ging goed. Het ging als een speer. Mijn tekst was soepel, mijn grote woorden gleden als exotische olie over mijn tong. Ik bleek een erg goede tolk te zijn. Phew. Wat was ik trots. I was back in the game! Ik was weer een zakenvrouw!

Eenmaal thuis ging ik bevend van de moeheid op bed liggen. De oppas zou nog wat langer blijven. En, guess what? Toen ik wakker werd - het zal de ontlading zijn geweest- kreeg ik, als een mokerslag, een grandioos grote paniekaanval. Trillend stond ik in de keuken, hield ik me staande aan de rand van de gootsteen, mijn knokkels wit van mijn geklemde vuisten. Baby lag gelukkig nog te slapen. Het lukte me een vriend te smsen. Nog iemand te bellen. Het duurde vier uur voordat de aanval zakte. De dag erna was zwaar. Het is nu zondag, en ik ben nog steeds niet zo OK als ik eerder in mijn herstellingsproces geweest ben.

Trots: ik heb de opdracht geweldig volbracht.

Teleurgesteld: ik ben dus toch nog niet zo sterk als ik had gehoopt.

Wat duurt herstellen toch lang!

 

1

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je