{{ message.message }}
{{ button.text }}

toch maar positief blijven

weer een dag uit mijn leven. omgaan met werkdruk, kinderen en alles wat eromheen komt kijken valt niet mee, keep on smiling zeg ik altijd

Afbeelding blog 'toch maar positief blijven' Achtergrond blur afbeelding

Ik zal jullie vertellen over mijn dag van gister.

Daar zit ik dan in de auto onderweg naar een adresje om een tomtom op te halen.

Want ja, manlief heeft hem weer verpand voor wat geld. Kan mijzelf er wel druk om maken maar wat geleend is zal terug gebracht moeten worden. Zo en nu de kinderen ophalen, onderweg in de auto zet ik de muziek maar wat harder omdat ik mezelf niet meer wil horen denken. Haha en ja hoor dan komt er weer zo'n nummer wat een beetje een kleuren en geuren mijn verhaal verteld, onmogelijk ! wat een timing... druk dit nummer maar gewoon weg, tijd voor wat vrolijkers.  Eenmaal bij mijn schoonouders aangekomen overhandig ik de tomtom en hoor het verhaal van mijn schoonvader nog eens aan.. tja die is er ook klaar mee en heeft hem niet meer het huis ingenomen." Groot gelijk, moet ik ook doen", dacht ik. Maar haha een wervelwind hou je niet tegen die komt wel binnen. En ja hoor ik betrap mezelf dat ik alweer een heel scenario in mijn hoofd afspeel wat er kan gebeuren als ik die toegang tot het huis hem ontneem. Nee, geen zin in commotie en politie en daarna nog heel traject bij jeugdzorg. Ik los het zelf wel op bedacht ik me. Pff mijn kleine mannetje is nu ook al twee dagen ziek, twee slapeloze nachten hebben wij beide achter de rug en er komt er nog een aan. Koorts tja voor de rest geen alarmsymptomen, dus dan maar wachten tot de vierde dag koorts voor ik naar de huisarts ga, bedenk me alweer het protocol voor als hij een koortsstuip zou krijgen, haha oke stop met werken dacht ik en wees gewoon een moeder ! Lekker ongerust en bezorgd, want dat doen alle moeders. Thuis aangekomen sprint mijn dochter naar haar kamer, Mamaaa papa heeft een rommel in mijn kamer gemaakt, boos komt ze naar beneden. Ik loop samen met haar naar boven, zo erg is het niet, kom we ruimen het samen op. Ja hoor hij heeft weer alles afgezocht naar geld. En de volgende persoon meldt zich bij me. Mijn neefje die inwoont komt naar mij toe, mijn honderd euro is weg!. Ik wil eigenlijk uit mijn slof springen, want ik heb hem meerdere malen gewaarschuwd geen geld te laten slingeren in zijn kamer, maar goed hij is 13. Maak je geen zorgen, dat krijg je van mij terug, maar zoals ik je al zei, zorg nou een keer dat je een pinpas hebt zodat dat geld niet elke keer overal rond slingert en hij erbij kan. Dit was wel genoeg voor vandaag dacht ik, geen energie meer, dus plof ik neer op de bank met die kleine in mijn armen. Hij voelt zo warm aan, het verontrust mij, hup broek/ trui uit en een zetpil erin en dan ben je zo weer op de been. Hij kijkt me aan en brabbelt wat terug. Ondertussen kruipt mijn dochter van zeven tegen mij aan. Jaloers is ze al sinds hij geboren is, mama zullen we memorie spelen ? Schat nu even niet, als je broertje slaapt dan moeten we nog in je leesboekje woordjes oefenen ! Straks oke.. Ze knikt en besluit aan de tafel woordjes te gaan schrijven, want ze weet wat ik haar eigenlijk wil zeggen. En ja hoor daar krijgen we het sinterklaas verhaal weer vanaf de eettafel. Mama, ik ga aan sinterklaas een Ipad vragen ! ja of aan de nep sinterklaas, bedoel ik dan. Ik vertel haar nogmaals dat wij niet in sinterklaas geloven, dat weet ze ook wel, maar ze durft het niet rechtstreek aan mij te vragen omdat ze weet wat voor afspraak wij hebben gemaakt. Ik zeg er daarnaast weet je dat we daar iets over hadden afgesproken. Ze lacht stiekem met die grote glimlach van haar en die kleine amandeloogjes van haar. Echt een deugnietje, ja ik zie mezelf er helemaal in terug. Ik baal dat ik een werkende moeder ben, ik mis zoveel van mijn kinderen, en ja na 2 nachten niet geslapen te hebben en mijn zieke kleine bij iemand anders achter te moeten laten breekt dat mijn hart en humeur.

Ergens midden in de nacht word ik wakker van de voordeur die rustig open gaat, meneer komt naar mij toe. Ik hoor het aan zijn stem dat hij weer gebruikt heeft, maar het boeit mij eerlijk gezegd niet. Ruzie maken heeft nu toch geen zin, want er komt toch niks in die holle kop van hem binnen. Mag ik de pinpas, ik lach want zelfs hij weet dat het een domme vraag is. En waarvoor heb je die nodig vraag ik hem ? Daar komen al die smoesjes weer hoor. Ja mijn sigaretten zijn op, en mijn tank is leeg. Haha ja, natuurlijk. Laat mij gewoon met rust ik moet morgen werken ! Hij loopt weg en ik hoor de voordeur weer dicht gaan. Tank leeg, dat is altijd het geval, hij is alleen gekomen om mijn auto mee te nemen, pech voor hem want ook die heb ik expres niet getankt.

Een jaar geleden had ik hem opgewacht en hem geconfronteerd, maar tegenwoordig boeit hij mij niet eens meer. Mijn kinderen gaan voor, hij loopt zelf wel een keer tegen een dichte deur aan. Maar de vraag is, wanneer is mijn grens nou een keer bereikt ?

Ik ben benieuwd wat hij mij weer allemaal voor excuses en beloftes gaat doen als ik van mijn werk thuis kom. Zelfs hij heeft wel in de gaten dat de deur bij mij op een kier openstaan en elk moment dicht dreigt te vallen. Maar een verslaafde zal een verslaafde niet zijn als hij de grenzen niet op zou zoeken.

word vervolgd:)

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je