{{ message.message }}
{{ button.text }}

Terug van weggeweest!

Het is al heel lang geleden sinds mijn laatste blog. Er is veel gebeurd. Daar wil ik nu even over vertellen.

Afbeelding blog 'Terug van  weggeweest!'

Ik weet dat ik al een verhaal aan het vertellen ben en ik ben er al een hele tijd uitgeweest met het schrijven van mijn blog. Op dit moment staat mijn leven op z'n kop. Ik wil hier graag over vertellen.

Als eerste is er zoveel slecht nieuws geweest de afgelopen maanden dat ik heel veel moeite heb moeten doen om mezelf overeind te houden maar voor mijn kinderen hou ik vol. Ik weet dat ik sterk moet zijn voor mijn 3 waardevolste bezittingen. Na alles ben ik zo trots op mijn kinderen.

Alweer is zijn er veel gezondheidsproblemen in mijn familie. Met mam gaat het gelukkig goed, haar kanker gaat heel traag en is "stabiel". Pap is sinds november veel ziek geweest maar nu gaat het met kleine vooruit. Maar in de tussentijd heeft een van mijn moeders beste vriendinnen, iemand die ik heel mijn leven al ken de strijd tegen kanker verloren. Ook mijn oom heeft nu prostaat kanker, 2 tantes zijn ook uitbehandeld en ik heb 1 oom in het ziekenhuis met een zware hersenbloeding en nog eentje net uit het ziekenhuis. 

En mijn huwelijk is ook kapot. Na maanden zeggen dat het niet goed gaat, na tegen hem te schreeuwen, smeken, huilen, dreigen, te waarschuwen en gewoon praten. Na de vele verbroken beloftes en afspraken die hij met mij maakte om ervoor te gaan en er aan te werken. Kwam hij uiteindelijk ermee dat hij gevoelens had voor een ander. Een collega, een meisje van ergens in begin 20. Hij koos voor mij, zijn gezin en voor alles wat wij hadden opgebouwd maar nu is het toch echt voorbij. Na alle inzet die ik gedaan heb om te proberen ons weer op de rit te zetten kwam er bij hem maar weinig tot niks uit. Hij bleef twijfelen en het gevoel voor haar ging niet weg. En nu, nu woont hij al bij haar, schijnt de "relatie" al maanden aan de gang te zijn. Ik ben boos, voel me bedrogen. Maar ik mis hem niet. Ik ben gek genoeg gelukkiger zonder hem. Ik zit beter in mijn vel en slaap beter. Tegenover mijn kinderen heb ik het gevoel alsof ik gefaald heb, alsof ik niet mijn best gedaan heb. Ik huil wel iedere dag minder en ik ben sterker dan ik had verwacht. 

Maar ja alle zooi eromheen is wat mij laat twijfelen en wat mij alle zorgen brengt. Hij wil de kinderen mee naar hem nemen naar zijn nieuwe thuis. Maar dat vind ik nog te vroeg. Ontmoeten als alles achter de rug is snap ik , daar kan ik ook niet onderuit komen. Maar dat slapen vind ik nog erg moeilijk. Het liefst wil ik niks met haar te maken hebben maar ik kan mijn kinderen ook niet aan een vreemde meegeven. Dus ik zal haar wel een keer moeten ontmoeten. Maar ik heb er geen zin in. Hij doet net alsof er niks aan de hand is alsof dit de gewoonste zaak van de wereld is, alsof alles gewoon makkelijk te regelen valt. 

We hebben een koophuis met een beetje een moeilijke situatie en dat is namelijk dat mijn ouders bij mij wonen. Nu heeft hij wel afstand gedaan van de woning en nu zijn we alle opties aan het bekijken of we kunnen blijven wonen waar we nu wonen. Het probleem is ook dat ik op dit moment geen baan heb omdat hij vol achter me stond dat ik mijn baan op ging zeggen omdat het niet lichamelijk steeds moeilijker kreeg en pijnlijker werd sinds de geboorte van onze dochter 3 jaar geleden.

En nu ben ik ineens een alleenstaande moeder, zonder baan en misschien straks zonder huis en onderdak. Hier krijg je geen urgentie en de wachtlijst is 6 tot 7 jaar.

Ik hoop dat de bank straks mee werkt en ons een kans wil geven. En ik ben volop aan het solliciteren en hopen dat ik snel een andere baan vind.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je