{{ message.message }}
{{ button.text }}

Soms vliegt het je aan...

Hoe gaat het met je? Dit is een van de meest gestelde vragen, die ik uit verschillende hoeken krijg.

Afbeelding blog 'Soms vliegt het je aan...' Achtergrond blur afbeelding

In voorgaande blogs schreef ik over de rollercoaster waar ik gedwongen in moest stappen. Na de diagnose ‘borstkanker’ denderde deze rollercoaster als een sneltrein door. Ik kreeg diverse scans, en waar de eerste uitslag ‘geen uitzaaiingen’ was, werd dit toch wat bijgedraaid. Ook mijn lymfeklieren zijn aangetast. Het behandelplan werd opgesteld: 16 keer chemo voordat ik geopereerd zal worden. De behandeling is gericht op genezing. De eerste keer dat ik die woorden hoorde, was ik zo opgelucht. 

Drie weken na de diagnose, zit ik aan mijn eerste chemo. De chemo’s zijn pittig, zonder meer. Ik reageer wisselend er op. De ene keer ben ik er zieker van, dan de andere keer. Dit vind ik lastig, de controle is helemaal weg.   Ik zit nog middenin de chemo’s, maar na een eerste controle, lijkt het goed aan te slaan, dus dat is heel positief! 

Ook wordt er vaak naar de kinderen gevraagd. En eigenlijk gaat het hartstikke goed. Ze doen hun ding, gaan naar school, opvang en doen het daar ook hartstikke goed. Het ‘voordeel’ van hun jonge leeftijd is dat ‘kanker’ hun nog niks zegt. Ze associëren dat niet met alle nare dingen die wij volwassenen er wel mee associëren. We hebben een potje met steentjes gemaakt, waarbij ze elke keer dat ik een chemo heb gehad een uit mogen pakken. Zo proberen we het voor hun ook overzichtelijk te maken. Af en toe vinden ze het lastig dat me niet alles meer lukt. Dat als ik een rondje speeltuin heb gedaan, ik eerst even moet rusten, omdat ik dan een spelletje niet trek. 

En dat vind ik zelf ook het lastigste. Soms vliegen de momenten me enorm aan. Als ik met mijn oudste in de speeltuin of het park wandel en dat we weer naar huis moeten, omdat ik me niet goed voel. Of dat m’n jongste een dag extra wordt opgehaald, omdat ik bij moet komen. Of als ik ze s avonds een boekje voorlees, en ik me ineens besef dat ik echt ernstig ziek ben en de toekomst onzeker. 

Ik kan deze negatieve gedachten heel vaak weer parkeren, en ik ben absoluut positief ingesteld, maar soms vliegt het je gewoon aan. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je