{{ message.message }}
{{ button.text }}

Revalidatie week 7

Dat ik een ingewikkeld persoon was wist ik al. Maar dat ik zo tegenstrijdig kon zijn dat het voor professionals lastig is, is toch best een beetje grappig.

Afbeelding blog 'Revalidatie week 7' Achtergrond blur afbeelding

Deze week heb ik een tropenrooster. Een weekje wat minder omdat ik daarna een weekje vakantie heb.
Direct kom ik mijn eerste valkuil tegen. Vrije tijd ben ik geneigd direct vol te plannen. En juist nu ik zo druk moet plannen zodat ik niet teveel doe is een dag ook al snel vol. Wat mag ik op dit moment eigenlijk weinig. Maar de uitdaging maakt ook dat ik beter stil sta bij wat ik doe.
Dus ja ik ga lekker naar m'n broertje toe en even winkelen. Maar ik maak bewuster keuzes door de tijd te beperken en af te wegen of autorijden of OV beter is.

De psycholoog had deze week de puzzelstukjes nog niet in elkaar wat mij betreft. Omdat ik zo van het ene extreme naar het andere extreme kan gaan. Van veelste veel doen naar helemaal niets meer doen. En wat is de vraag hoe dat komt dan verdomde lastig. Want als ik prima in m'n vel zit dan kan ik daar dus ook echt geen antwoord geven. De week sluit zich af met een tweetal opdrachten. 1 schrijf eens op wat er gebeurd als je zo'n dag hebt dat je het liefst je bed niet meer uit komt. 2 onthoud vooral wat je doel is als je naar de Efteling gaat, je wilt genieten en plezier hebben. De rest is dan even bijzaak.

Zoals al gezegd en verklapt had ik een weekje vakantie. Een paar dagen naar de efteling met z'n drieën. Heerlijk! Door m'n 2e 'opdracht' kon ik wat beter loslaten waar ik in de revalidatie nu mee bezig ben. Al bleef ik wel wat beter naar m'n lijf luisteren en ging ik vaker even kort zitten. En niet het hele Park in 1 dag door.
We hebben genoten (het bubbelbad en de sauna in ons appartement waren geen straf) en ik ben trots op hoe het me gelukt is. Ook de reactie viel me de dag erna reuze mee. Maar natuurlijk was er ook die keerzijde.

Afbeelding blog 'Revalidatie week 7'

Wat is de winterefteling prachtig. Helemaal als het donker wordt

Slapen in de efteling was een ramp. Ik ben zo aan het voelen in m'n lijf dat op dit moment niets boven mijn eigen bed gaat blijkbaar. Elke nacht was is om 4.30u ongeveer wakker. En dan duurt het minstens een uur voordat ik weer kan slapen. Een kleine ruzie, omdat ik blijkbaar toch niet duidelijk genoeg was op het moment dat ik even moest stoppen en pauze nemen in het park. En het instort moment wat aan het einde van het weekend alsnog kwam. Man man man wat komt er dan ineens een kut gevoel over zo'n week te hangen. Maar gelukkig kon ik daarna weer aan de slag met de revalidatie. Meer daarover in de volgende blog

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je