{{ message.message }}
{{ button.text }}

#Perthes

Opeens mocht hij alleen nog maar stil zitten

Afbeelding blog '#Perthes' Achtergrond blur afbeelding

Hij gaat steeds meer mank lopen en ik zie hem pijn hebben. Maar hij stopt niet. Hij moet koste wat het kost winnen en rent achter de bal aan. Hij ontwijkt nog twee tegenspelers en schiet recht in de goal. Voetballen is al vanaf jongs af aan wat hij het allerliefste doet. Elke dag na of voor schooltijd staat hij op zolder of in de tuin in zijn voetbaldoel te schieten. Steeds een beetje beter worden. Later wil hij profvoetballer worden. Hij gaat in Italië voetballen zegt hij. Hij heeft het al helemaal uitgestippeld hoe hij dat gaat aanpakken.

Als hij van het voetbalveld komt zie ik dat het echt niet gaat. Hij loopt erg mank en als hij de auto uitstapt kan hij amper nog bewegen. Een dag later zitten we bij de huisarts. Hij denk aan een ontsteking of virus in de heup. Over twee weken even terugkomen voor controle. Rust lijkt te werken. Gelukkig, al ben ik er niet helemaal gerust op. Na twee weken wordt hij beter verklaard.

Af en aan blijft hij pijn houden, meestal na het sporten. Op een zaterdag wil hij niet naar de voetbal omdat het teveel pijn doet. Dit is mis, denk ik. Weer naar de huisarts, ditmaal een foto. Na de foto krijgen we vrijwel direct een diagnose. Het is Perthes. Wat te doen is dan nog onduidelijk. Van de huisarts krijgen we terug dat hij met een kruk moet lopen. Hoe laat je een kind van zes met een kruk lopen? Het ziekenhuis kunnen we nog niet terecht voor een afspraak, dat duurt een aantal weken. Wat we al wel weten is dat hij niet mag sporten.

Diezelfde week belt de voetbalvereniging. Hij mag mee met een team onder de 8 die al eerder echte wedstrijden gaan spelen. We geven aan wat er aan de hand is. Dat we wachten op de ziekenhuis afspraak. Gelukkig reageren ze heel mooi. Ze houden een plekje voor hem beschikbaar zodra het weer mag.

Inmiddels weten we dat het kwestie is van wachten. Het bovenste stuk van het dijbeen in de heup, krijgt onvoldoende bloed. Hierdoor is de heupkop niet meer rond, het bot onstabiel en is de beweging in de heupkom bemoeilijkt.  De heupkop stort uiteindelijk in en kan opnieuw aangroeien. Omdat hij zo jong is kan het helemaal herstellen. Rust is belangrijk. Dus niet rennen, niet springen, geen zware dingen tillen. Zwemmen mag hij wel omdat dit geen belasting vraagt. Ook fietsen mag. In de zomer volgt een nieuwe foto en kan er beter vastgesteld worden in welke fase hij zit en of hij aan het herstellen is.

Ik houd mij eraan vast dat het volledig kan herstellen omdat hij nog zo jong is. Bovendien zijn er zijn nog veel dingen die wel kunnen. Hij houdt van leren en van lezen. De Donald Ducks en boeken worden verslonden. Toch is de realiteit dat een hoop niet mogelijk is. Hij kan twee keer per week niet mee gymmen. Wel doet hij een half uur per week fysio om toch aan beweging te komen en hij is begonnen met zijn C diploma. Met vriendjes buiten spelen is lastig en zeker nu het mooi weer wordt ga je dit merken. Elke dag geven we de pijn een cijfer zodat ik weet hoe het met hem gaat en wat we kunnen verwachten. Hij leeft toe naar de foto in de hoop dat alles goed is en dat hij weer kan sporten en mee kan rennen op het schoolplein.

Wij ook, het is nu nog maar een paar maanden wachten en dan hopen op een goede boodschap.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je