{{ message.message }}
{{ button.text }}

New house, new life.

Ik heb een nieuwe woning aangeboden gekregen. Iets waar ik al maanden op wacht, maar ik het nu spaansbenauwd van krijg.

Afbeelding blog 'New house, new life.' Achtergrond blur afbeelding

Al maanden ben ik op zoek naar een nieuwe woning. Omdat mijn woning waar ik nu zit te klein gaat worden wanneer mijn kinderen groot worden. Voor nu geeft het niets, maar als zij de leeftijd gaan krijgen graag op hun eigen kamer te willen spelen en ‘chillen’, zijn de kamers die ze nu hebben gewoonweg te klein, er is geen ruimte voor.

Ik heb nu een nieuwe woning aangeboden gekregen. 5 minuten hier vandaan, echt nét een andere woonplaats in, 4 slaapkamers, alles word in de aankomende 3 weken verbouwd en vernieuwd, een rustige wijk met veel speelruimte voor de kids, een winkelcentrum vlakbij en de kids kunnen gewoon op de school blijven waar ze nu zitten.

Waarom krijg ik het dan nu ineens spaansbenauwd als ik eraan denk dat ik uit dit huis moet?
Ja ik zit heerlijk, ik heb een bigass achtertuin, ik zit lekker centraal, het contact met de buren is super, mijn kinderen voelen zich thuis, iedereen komt hier graag.. Maar ik heb ook zó veel verdriet meegemaakt in dit huis.
In dit huis vertelde mijn partner mij dat hij wilde scheiden, in dit huis heb ik mijzelf volledig van de grond moeten rapen en beetje bij beetje weer bij elkaar moeten lijmen, hier ben ik steeds teruggekeerd als ik weer eens teleurstelling had op werkgebied, hier heb ik zo ontzettend veel tranen gelaten omdat ik niet begreep hoe mijn leven zo heeft kunnen lopen, hier heb ik mij meerdere keren afgevraagd waar ik dit allemaal aan verdien, maar dit is wel mijn thuis.

Vind ik het eng om dit los te laten door wat hier allemaal gebeurd is, of ben ik bang voor het onbekende, een voor mij nieuwe wijk, nieuwe buren en totaal ander huis?

Ook begin ik maandag een nieuwe baan, waardoor ik dus met een nieuwe woning en een nieuwe baan écht maar dan ook écht helemaal opnieuw begin, en keuzes voor mezelf maak.

Een deel van mij zegt dat ik hier nog niet klaar ben, en een ander deel van mij zegt dat ik het hier los moet laten en opnieuw starten met mijn kinderen en nieuwe baan, dat het niet gezond is te blijven hangen in een huis dat zo veel verdriet heeft gekend. Wat denken de andere mama’s?

UPDATE;
Ik heb het huis niet genomen. Om alles volledig rond te krijgen had ik volgens de woningbouw mijn ouderschapsplan en toeslagen etc moeten veranderen, daar zou ik zó veel weken mee bezig zijn geweest en zó veel geld aan kwijt zijn geweest dat het het niet waard is.. Ik ga nu in huis wat dingetjes doen, ik heb al een nieuwe bank besteld 🤗


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je