{{ message.message }}
{{ button.text }}

Netwerken, net mijn ding!?

Sinds ik, zoals velen, boventallig ben op mijn werk, is een hele nieuwe wereld voor mij geopend. De wereld van het netwerken!

Afbeelding blog 'Netwerken, net mijn ding!?'

Een leuke motivatiebrief met begeleidend super cv schrijven kun je best leren, maar zie maar eens uit een digitale stapel van honderden brieven te springen. Slechts een procent of 15 van de nieuwe banen wordt gevonden via deze methode en mij is het tot nog toe dan ook niet gelukt.

Het toverwoord schijnt te zijn, het bovengenoemde netwerken. Het werd mij van harte aanbevolen dit eens wat meer te gaan doen.

Netwerken, ik vind het een beetje een dubbel woord. Uiteraard weet ik wel dat een netwerk een soort spinnenweb aan contacten is, maar leg je de klemtoon net een beetje anders, dan suggereert het woord dat het niet echt werken is, en daar ben ik het helemaal niet mee eens!

MIJN NETWERK INITIATIEVEN:

Ik heb mij ingeschreven op Linked-in en iedereen waar ik vanaf mijn schooltijd mee gewerkt heb (en dat is best lang geleden!) die ik me kon herinneren en ook nog kon vinden uitgenodigd, in de hoop via hen interessante nieuwe connecties op te doen. Grappig om te doen, maar meer een serieuze Face-book in mijn ogen, maar je weet het niet, je weet het niet..

Verder kreeg ik de tip om bedrijven en mensen te gaan benaderen, daar kopjes koffie mee te gaan drinken ('nee, dit is geen sollicitatie, ik ben me aan het orienteren...') en zo jezelf in the picture te zetten voor het geval zich een vacature aandient. Dit betekent dat je het dus niet bij deze ene keer kunt laten, maar regelmatig contact moet zoeken. Allemachtig, daar is toch geen beginnen aan? Stel: ik denk bij mezelf: 'hm, een baan bij het UCK lijkt me wel wat. Dan kijk ik of ik iemand ken via Linked-in die iemand kent bij het UCK. Mijn kennis mail of bel ik om te vragen of zij/hij diegene mailt of belt om mij aan te kondigen. Vervolgens bel ik de betreffende persoon op en vraag deze of hij of zij tijd heeft met mij een kopje koffie te drinken en met mij over zijn of haar werkzaamheden en bedrijf te praten, nee, niet omdat ik zijn of haar baan wil, ik ben me gewoon aan het orienteren op de arbeidsmarkt en dit bedrijf leek mij nou zo leuk, klopt dat, wat doe je eigenlijk zo over de dag? Diegene zal me daar gek wezen zeg, die heeft natuurlijk ook wel door dat ik juist wel aas op iets als haar of zijn baan, daar krijg ik mooi geen woord uit! Bovendien voelt dit zo nep, ik weet niet..

Goed, volgende initiatief, netwerk borrelen. Twee heb ik er nu achter de rug. De eerste was een professionele. Best gezellig, maar ik had er niet zoveel aan. De tweede was een initiatief van een leuk mens uit Apeldoorn die haar kantoor daarvoor openstelde, vele vrouwen uitnodigde, zorgde voor onderhoudende workshops en een lekker hapje en drankje. De gesprekken kwamen vanzelf tijdens het workshoppen. Deze mensen kende ik nog niet, maar ik vond ze leuk en heb vele visitekaartjes en tips mee naar huis genomen. Daar ga ik zeker nog es heen! (NetJeWerk.nl)

Ik ben ook al eens een winkel en een keer een kantoor ingelopen met de vraag of ik daar iets kon betekenen. De winkel houdt me in gedachten maar het kantoor bekeek me argwanend en was blij dat die maniakale vrouw de deur uitging.

Ook een manier om te netwerken is om interessante (bijna) gratis cursussen te volgen. Zo heb ik al een bootcamp en een dag NLP achter de rug. Naast dat ik dit een zeer interessante gedachtegang vind, leer je zo ook mensen kennen. Mijn volgende (zeker niet gratis) initiatief is een opleiding volgen, dit gaat in september van start. Ik ben benieuwd.

Wat het me ook brengt deze periode, ik leer mezelf in ieder geval een stuk beter kennen, en dat is mooi meegenomen!

Net werken

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je