{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mooie vlinder

Wanneer sterk zijn niet genoeg meer is..

Afbeelding blog 'Mooie vlinder'

In mijn vorige blog liet ik al wat doorschemeren dat vorig jaar een heftig, maar toch ook een heel mooi jaar was. Ik merkte dat ik het toch moeilijk vond om erover te beginnen en daarom duurde deze blog toch wat langer als verwacht. Ik ga het ook in delen doen, omdat het voor mij nog te moeilijk is om het in een keer te schrijven.

Begin vorig jaar begon eigenlijk wel goed, lekker aan het werk, kinderen groeiden goed, de relatie zat goed. Alleen mijn vader was vanaf kerst al niet helemaal fit en de huisarts vermoedde longontsteking en kreeg antibiotica hiervoor. In februari kregen we te horen dat mijn schoonmoeder baarmoederhals kanker had. Kort daarna is ze geopereerd en moest ze gaan beginnen met bestralingen. Ook kwamen wij erachter dat ik in verwachting was en hoopte dat dit was positiviteit mee zou brengen. Wat waren we blij, evenals de kinderen. Ze werden grote broer en zus!
Echter mijn vader knapte na zijn 2e antibiotica kuur nog niet op in maart en dus zijn mijn moeder en vader in het weekend op een zaterdagavond naar de huisartsenpost gegaan. Na vele scans en onderzoeken, kwam het woord eruit..
Darmkanker en uitgezaaide longkanker.
Hij zou nog gemiddeld een jaar te leven hebben. BAM! Hoe kan het dat 2 mensen die zo dicht bij ons staan, dit moeten meemaken?! En mijn vader had in 2013 al dat verschrikkelijke ongeluk gehad, waar ik ook een blog over had geschreven.. Waarom?!
Aan de ene kant vreugde, voor het nieuwe leven dat in mijn buik groeit, aan de andere kant de ziekte en de dood..
Gelukkig werd mijn schoonmoeder na een tijdje schoon verklaard en moest uiteraard nog wel onder controle blijven. Maar mijn vader ging steeds verder achteruit. Veel ziekenhuis opnames door longontstekingen. Hij had besloten om toch een chemo te starten, op de hoop op nog een beetje te kunnen leven. Hij lag nu veel in het ziekenhuis en was enorm ziek, maar hoopte dat hij toch nog wel wat dingen zou kunnen ondernemen. Helaas heeft de chemo hem geen goed gedaan.. Het ging alleen maar slechter. Hij lag meer in het ziekenhuis dan dat hij thuis was. Mijn moeder had al een tijdje een concert gepland staan en twijfelde of ze daar wel heen moest gaan. Mijn zusje was die dag ook niet thuis, en mijn vader kon niet alleen thuis blijven. Dus ben ik die dag bij mijn vader gebleven en hebben we een heel fijn gesprek gehad. Ook heb ik dat gesprek opgenomen, zodat ik zijn stem kon blijven herinneren. Wat was het fijn om even samen te zijn. Evenals hij nog wat voor zijn werk, hij had een eigen dak en gevel montage bedrijf, moest doen en kijken in het dorp waar hij woonde. Dus ben ik samen met hem naar het werk gegaan. Het koste hem z贸veel energie.
Even voor jouw beeld, mijn vader was 2.05 lang en woog rond de 130 kilo. Die tijd zat hij nog maar rond de 93 kilo, er was niks van hem over. Hij moest regelmatig stoppen om even op adem te komen en even te gaan zitten. Toch ben ik blij dat ik dat met hem mocht doen. Aantal jaren geleden heb ik nog een tijdje bij hem gewerkt, en denk nog met veel plezier terug aan die tijd. Een vrouw op de bouw.. Wat hebben we gelachen om de blikken en reacties! Als ik toen had geweten hoe alles zou lopen..

Afbeelding blog 'Mooie vlinder'
Afbeelding blog 'Mooie vlinder'

Samen op de bouw aan het werk.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je