{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mama/oma is ziek....

Na enige twijfel of ik hier nou wel of niet over wilde schrijven, ga ik het toch doen...

Afbeelding blog 'Mama/oma is ziek....' Achtergrond blur afbeelding

Oma is ziek. En niet een onschuldig griepje, maar kanker. Borstkanker. 

Woensdag 20 juli 2016. 

De telefoon gaat, ik neem op en hoor de verwarde stem van mijn moeder aan de andere kant van de telefoon:"Hoi meis,nou ik ben in het ziekenhuis geweest en...". Ik hoor haar praten maar tegelijk flitsen er beelden door mijn hoofd. Even ben ik veranderd in dat kleine 11 jarige meisje die ook bij haar vader de telefoon opnam. Het verleden herhaalt zich en ik weet even niet hoe ik daar op reageren moet. "Het is niet goed hè, mam?" Pers ik eruit terwijl ik tranen probeer weg te slikken. 

Ze huilt. Mijn moeder huilt en ik kan er niets aan veranderen. 

"Nee het is niet goed. Er zitten 2 tumoren in mijn linkerborst allebei groter dan 1 cm. Twee verschillende vormen borstkanker. Één veelvoorkomend en één soort die heel agressief is en niet zoveel voorkomt. De arts is heel resoluut, mijn borst moet er af". 

Inmiddels kan ik mijn tranen ook niet meer bedwingen. We huilen nog wat samen en besluiten dan om op te hangen, zodat ze het nieuws ook aan mijn broertjes en zusje kan gaan vertellen. 

Terug met beide benen op de grond merk ik dat Vanessa een arm om mijn been geslagen heeft. "Waarom moet mama huilen?" vraagt ze. 

Ik til haar op, geef haar een dikke knuffel en zeg dat oma ziek is. Ik wil niet liegen en het ook niet mooier maken dan dat het is. 

Vanessa kijkt me opgewekt aan en roept "De dokter moet eventjes naar oma kijken, dan wordt oma weer beter!" Ik lach. Wat hou ik ook van jou! 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #Gezond

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je