{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mama, wat moet ik doen?

Het was toch nooit goed genoeg

Afbeelding blog 'Mama, wat moet ik doen?' Achtergrond blur afbeelding

Ik wil beginnen met te zeggen dat ik dat geen makkelijk blog vind, maar het is wel fijn om het eindelijk van me af te schrijven.
Ik ben eigenlijk opgegroeid zonder moeder. Er was wel de vrouw die mij op de wereld heeft gezet, 17 jaar lang had ze een grote invloed op mijn leven, maar een moeder kon ze niet zijn.

Ik lachte als kind nooit op foto's. Ik had de overtuiging dat ik toch niet mooi was, en een lach zou daar niets aan veranderen. Dus waarom de moeite doen?
Als kind en tiener was ik sociaal erg zwak en super verlegen. Waarom? Omdat ik onzeker was. Wie wilde nou met mij rondhangen? Ik was toch lelijk en saai.
Zo zou ik nog heel lang door kunnen gaan. Hoe ouder ik werd, hoe meer het tot me doordrong waar die gevoelens vandaan kwamen. Het gevoel van onzekerheid, het gevoel van onveiligheid, het gevoel lelijk te zijn; die vrouw. Ik vind het enorm lastig haar 'mijn moeder' te noemen, omdat ze die naam niet verdient. Een moeder geeft een kind liefde, zorg en aandacht. Ik heb dat nooit gekregen.

Ik ben getuige geweest van hoe mijn broer werd mishandeld (lichamelijk). Dat zijn beelden uit mijn hele vroege kindertijd (ik was nog geen negen jaar oud) en zelf ben ik, zeker vanaf de puberteit (misschien ook eerder, maar dat weet ik niet meer) gigantisch emotioneel mishandeld. Toen ik nog de basisschool leeftijd had (groep 6, 7 en 8 (van voor die tijd weet ik het niet)) hing ze leugens over mij op. Haar pols zat in het verband, want door mij was die pols tussen de deur gekomen (ik wist van niks!) en zo had ik nog meer dingen gedaan waar ik niks van wist.

Op een gegeven moment in de puberteit (rond de 15 á 16 jaar) zag ik het leven niet meer zitten. Thuis werd ik altijd uitgemaakt voor zwerver door die vrouw. Ik was lelijk en zou toch nooit iets bereiken. Vaak probeerde ik in de spiegel mezelf moed in te praten door te zeggen: 'Jij bent niet lelijk, zij is lelijk.'
Eén keer heb ik een poging gedaan om er echt een einde aan te maken. Ik wilde hier niet voor leven. Zeker niet toen er ook nog een aanranding bij kwam kijken. Als ik hiervoor op de wereld was gezet, hoefde het voor mij niet meer.

Die poging liep op niks uit, ik ben er nog steeds. Op mijn zeventiende gingen mijn ouders uit elkaar, na een hele lange periode van ruzies. Dat was een verschrikkelijke tijd. Herinneringen van de eerste keer dat ze gingen scheiden kwamen naar boven (toen ik een jaar of 5/6 was zijn ze ook gescheiden en als klein kind ben je je ouders onvoorwaardelijk trouw. Ik moest toen kiezen tussen mijn vader en moeder en die vreselijke gevoelens van toen kwamen terug). Na een hele moeilijke en lange periode, besloot ik bij mijn vader te blijven. Die vrouw had een ander, al voordat ze was gescheiden van mijn vader, en ik hoefde niks van haar of die gast te weten. Mijn jongere broertje, die altijd haar lievelingetje is geweest, is wel met haar meegegaan en ziet haar nog steeds regelmatig.

Ik niet. Soms op straat, maar dan loop ik haar voorbij alsof ik haar niet ken. Ik heb ooit een artikel gelezen over narcisme en zoveel stukjes vielen op hun plek. Toen ik dat een paar jaar geleden tegen mijn psycholoog zei, vroeg ze mij: 'Zou je haar kunnen vergeven nu je dat artikel hebt gelezen?' Mijn antwoord was: 'Nee.'
En waarom niet? Ze heeft me zoveel pijn gedaan in mijn jeugd. En dat merk ik nu ik zelf moeder ben, meer dan ooit.
Op school krijg ik lessen in gehechtheid van kinderen met hun ouders. Ik ben onveilig gehecht, alle studenten om mij heen niet. Dat doet pijn.

Maar vandaag ben ik precies 26 jaar oud geworden. Ik heb samen met mijn lieve vriend een zoontje van 15 maanden. Ik kan mijn kind niet genoeg vertellen hoeveel ik van hem hou en hoe mooi hij is.
Beide lezen ze dit niet, maar lieverd en mijn kleine boef, ik hou van jullie!

Zonder moeder ben ik zover gekomen en ik zal nog veel verder komen! :)



*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #mama, #proud

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je