{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mama, ik mis papa zo

Als je op alle kinderlogica antwoorden een nee moet verkopen

Afbeelding blog 'Mama, ik mis papa zo'

Afgelopen maandagavond hoorde ik de jongste. Hij lag te huilen in zijn bed. Ik ben naar boven gegaan en hem gevraagd wat er aan de hand is. "Mama, ik mis papa zo" Mijn hart brak toen ik dit hoorde. Dikke tranen rolden over zijn wangen en ook ik begon meteen te huilen. Zelf verdriet hebben is al geen pretje, maar het intense verdriet bij je kind zien is een vreselijk gevoel.

Ik voelde mij machteloos en wist dat er niks zou zijn om het verdriet bij hem weg te kunnen halen. "Ik mis papa ook schatje" zei ik tegen hem en kroop tegen hem aan. "Mama als ik nou mijn longen geef aan papa kan hij dan weer leven?" Nee lieverd dat gaat niet. Papa is dood en kan niet meer tot leven komen. "Mama als we nou uit iemand anders het hart eruit halen en aan papa geven kan hij dan weer tot leven komen?" En weer moest ik hem een nee verkopen. "Mama als papa nou twee levens had net zoals in een spelletje kan hij dan weer leven?" Nee schatje, dat kan alleen in spelletjes niet in de echte wereld. "En als ik nu de wens doe dat papa weer moet leven terwijl ik een wensballon zie, lukt het dan wel?" Nee schatje dan ook niet. Als je dood bent, ben je dood en kan je nooit meer leven.

Het deed mij zo veel pijn om hem dit te moeten vertellen. Voor een kind moet de wereld mooi zijn en ik moest mijn zoon confronteren met de harde kant van het leven. Iets wat je niet wilt als moeder. Het druist in tegen je moedergevoel. Je wilt je kind niet vertellen dat het niet meer goed komt. Dat papa nooit meer terug komt. Dat wil je niet, maar je weet je moet.

"Maar ik mis papa zo, mama" Ik ook lieverdje ik mis papa ook. En weer vloeiden er dikke tranen over onze wangen. Terwijl ik dit schrijf heb ik weer een brok in mijn keel en voel ik de tranen branden. Dit was de eerste keer na de dood van zijn vader dat hij zijn verdriet liet zien en zo duidelijk aangaf dat hij zijn vader terug wilde.

"Mama kan je dan niet een man zoeken die de zelfde naam heeft als papa, zodat dat mijn papa kan worden?" En weer moest ik nee zeggen en uitleggen dat het zo niet werkt. "Ik houd nog steeds van papa lieverd, ik kan niet opzoek gaan naar een andere man, zo werkt dat niet."

Met mijn gezonde verstand weet ik dat dit er bij hoort en dat dit soort momenten nog vaker gaan komen. Het is juist goed dat hij zijn verdriet toont en er over kan praten. Mijn moedergevoel zegt heel wat anders en hoopt zo dat hij zich nooit meer zo gaat voelen. Uiteraard stille hoop, maar dit wil je niet voor je kind. Je hart breekt zodra je het intense verdriet bij je kind ziet. Het machtelose gevoel overheerst je. Het gevoel dat je niks kan doen ongeacht wat je zegt, of hoe lang je hem ook vast houdt en knuffelt. Het gemis en verdriet van zijn vader kan je niet afnemen. Daar moet hij zelf een plekje voor gaan vinden. Ik vind dat al lastig, hoe moet een kind van 5 dat dan doen?

Gelukkig na flink samen gehuild te hebben en te hebben geknuffeld werd hij weer rustig. En kon hij toch gaan slapen. De volgende dag vroeg ik aan hem hoe het nu met hem ging. "Goed mama, ik heb over papa gedroomd. Hij ging dood, maar had nog een leven en we gingen samen computerspelletjes spelen. Elke keer als hij won kreeg hij er nog een leven bij" Vertelde hij mij met een grote glimlach op zijn gezicht.

Ik was zo blij voor hem dat hij een fijne droom over zijn vader had gehad. Een stukje verwerking wat hem goed had gedaan.

Zondag is het Vaderdag. Hij heeft zijn cadeautje op school gemaakt en ook al meegenomen naar huis. In onze woonkamer staat de "papakist". Een dekenkist waar belangrijke voorwerpen in zitten die ons herinneren aan papa. Er bovenop staat een foto van hem en nog een paar voorwerpen en wat waxinehoudertjes. En daar heeft hij zijn cadeautje ook bij neergelegd. Wat heb je voor papa gemaakt, vroeg ik aan hem. "Dat kan ik niet vertellen mama, dat is geheim en papa hoort nu alles."

Het zal een Vaderdag worden met een lach en een traan, maar we gaan hem zeker wel vieren. Want ook al leeft zijn vader niet meer, dat betekend niet dat hij geen vader meer heeft.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je