{{ message.message }}
{{ button.text }}

leven met een verslaafde man

Nu terug kijkend op alle gebeurtenissen, is het allemaal mijn eigenschuld. Ik heb niet op tijd ingegrepen !

Afbeelding blog 'leven met een verslaafde man'

Het begon allemaal vijf jaar geleden...

Na een lange tijd bij mijn schoonouders te hebben gewoond, konden we eindelijk een huisje kopen. Het was ook hoog tijd want de ruzies met schoonma kon ik echt niet meer handelen.

een jaar ging alles goed, we hadden twee dure auto's voor de deur, allebei een goeie baan, en ons kleine meisje wat ondertussen 2 jaar was. Het leven lachte ons toe, maar tegenwoordig is alles een grote wolk met de kinderen als een zonnen straaltje wat als enige nog in mijn leven schijnt.

Ik merkte op dat hij steeds vaker in de badkamer stond, met de iphone in zijn handen en de oortjes in zijn oren voor de spiegel stond te rappen/dansen, geen idee wat hij daar deed. De deur ging op slot en al snel dacht ik dat hij vreemd ging of met andere vrouwen praatte.

Op een dag besloot ik op de zoldertrap te gaan staan en door het raam boven de badkamer deur eens te kijken wat hij daar nou aan het uitvreten was. Ik kon via de spiegel zijn spiegelbeeld zien, heerlijk dacht ik, dit is het moment van de waarheid. Er was al zeker een half uur voorbij en hij was gewoon aan het playbacken en aan het doen.

Toen pakte hij zijn sigaretten en haalde alle sigaretten eruit en toverde een pony pack pakje naar voren. Cocaine dus..

Hij legde het neer op de wasbak en maakte een soort van lijn. Ik stond perplex ik kon het niet geloven. Ik weet alleen nog dat ik nee schreeuwde, een vuist maakte en deze door het glazen raam heen sloeg.

Dit was het begin van een bloederige oorlog die nu vijf jaar later nog altijd voortleeft. Met een bebloede hand zat ik daar in de gang, alsof ik verdoofd was met morfine en niets meer kon. Ik was gebroken van wat mijn ogen net hadden gezien, mijn hart in honderd stukjes. Ik ben vervolgens in bed gaan liggen, ik weet dat ik een uur later wakker werd en alles onder het bloed zat. Man lief kwam met een handdoek aanlopen en verzekerde mij dat het de eerste keer was en het niet meer zou gebeuren.

Ik heb die dag in een waas geleefd, en mezelf vermand de volgende dag omwille van mijn dochter. Het litteken zit er nog steeds en nu ik er zo naar kijk besef ik dat dit alles mijn eigen schuld is. Ik ben niet sterk genoeg geweest en ik heb mijn grenzen niet op tijd aangegeven en ze telkens maar weer verlegd, in de hoop dat hij ooit weer die man zou worden waar ik verliefd op was geworden.

Nu zit ik hier achter mijn bureautje op het werk, met barstende hoofdpijn al 7 dagen, geen fut meer voor het leven, te bedenken wat ik nu na vijf jaar kan doen om mijn eigen leven weer terug te winnen.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #Relatie

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je