{{ message.message }}
{{ button.text }}

Jij en Ik (Deel 61)

Afbeelding blog 'Jij en Ik (Deel 61)'

Ik kan echt niet gelukkiger zijn op dit moment.. ik zit in een bubbel en wil er niet meer uitkomen….
 
We proosten met de (kinder)champagne ruimen daarna de partytent en de fakkels op en besluiten om bij ons thuis nog even wat bij te komen en wat te kletsen.
 
Als we naar de auto lopen komt mijn vader naast mij lopen en ik geef hem een arm. Wat een avond zucht ik.. Ja meisje dat kun je nog wel is zeggen zegt mijn vader, kleine meisjes worden groot glimlacht hij.
 
Ik ben zo trots op jou en op Dennis ook. Ik ben blij dat je de ware hebt gevonden. Laten we voorop stellen dat ik liever gezien had dat jij dit niet allemaal mee had hoeven maken en jullie misschien nu nog maar op een fase waren dat je gingen samen wonen..
 
Ik kijk mijn vader aan en hij zegt het misschien een beetje alsof hij er problemen mee heeft maar dat is niet zo. Ik snap hem heel goed.

Als heel dat gebeuren met Patrick niet gebeurd was, waren Dennis en ik nu waarschijnlijk inderdaad bezig of we samen zouden gaan wonen ja of nee.
 
Nu ben ik zwanger en ga ik trouwen… Jeetje ik ga trouwen en daar is die glimlach weer. Ik weet niet of die ooit nog van mijn gezicht af gaat.
 
Bij ons thuis komt Liv naast mij zitten en zegt sorry.. Sorry voor wat vraag ik? Voor mijn gedrag.. ik begin te lachen en zeg dat ik het haar vergeven heb.
 
Het leek Dennis een goed idee dat wij kwamen eten omdat het anders te veel zou opvallen dat hij zo zenuwachtig was.. wij zouden een goede afleiding zijn zeg maar, maar in plaats daarvan zag jij gelijk aan mij dat er wat aan de hand was vertelt Liv.
 
En omdat wij alle voorbereidingen zouden treffen op het strand moesten we zo vroeg weg en voelde jij je waarschijnlijk alleen maar rotter.. Ja dat klopt wel zeg ik maar dat hebben jullie met zijn 3-en ruimschoots goed gemaakt.
 
Iedereen reageert gelukkig heel positief op het nieuws dat wij gaan trouwen en ik besef maar weer eens dat ik het echt getroffen heb met al die lieve mensen om mij heen.
 
Sjaak komt gedag zeggen en ik geef aan dat het fijn was dat hij er bij was. Hij heeft ons echt door dik en dun gesteund en zo’n baas vind je gewoon nergens. Eigenlijk is hij veel meer dan een baas geworden. Ik zie hem meer als een soort 2de vader.
 
Na Sjaak gaan ook de anderen naar huis en Dennis zijn moeder omhelst mij en zegt dat we snel zullen gaan winkelen.. Ik glimlach en bedank haar voor alles.
 
Dennis en ik liggen op bed en ik ben doodmoe maar draai mij om naar Dennis en kruip lekker tegen hem aan. Ik bedank hem en zeg dat ik echt niet gelukkiger kan zijn dan nu.
 
Ik val in een diepe slaap en droom over trouwen en baby’s .. Dennis hoeft gelukkig niet zo vroeg te beginnen en het is bijna weekend. Daar heb ik echt zin in want er staan leuke dingen op de planning.
 
Wel ben ik vroeg wakker want ik weet dat ik vandaag weer naar Anneke mag.. ik kan echt niet wachten.
 
Mijn moeder en Dennis zijn moeder gaan vandaag met mij mee. De oma’s zijn natuurlijk ook harstikke benieuwd.
 
Zo Dennis is naar zijn werk, het huis is aan kant, ik ben zelf gedoucht en aangekleed, ik heb ontbeten en ben klaar om naar mijn moeder te gaan.
 
Francien de moeder van Dennis zou ook naar mijn moeder komen en van daaruit gaan we met z’n 3en naar het ziekenhuis.
 
Anneke loopt gelukkig niet al te lang uit want ik heb een hekel aan wachten. Binnen 5 minuten roept ze ons en ga ik op de tafel liggen.

Zo Chantal dan gaan we is kijken hoe het met de kleine gaat.. Ik krijg de gel weer op mijn buik en al vrij snel zie ik daar dat knipperlichtje weer.. Ik lig daar te glimlachen en zie bij beide moeders de tranen in hun ogen staan.
 
Alles is goed met de kleine en ik ben uitgerekend op 15 december. Ik ben een paar dagen verder dan ze in eerste instantie gerekend hadden en ze zet mij nu op 9 weken en 2 dagen.
 
We maken gelijk een afspraak voor volgende week voor het bloedprikken. Want alles kan wel leuk een aardig zijn op dit moment.. Maar misschien verandert dat wel voorgoed als we de uitslag van het bloed hebben….
 
Niet aan denken Chantal, stop er mee.. ik krijg spontaan een rilling brr..
 
De moeders besluiten dat het tijd is voor een uitgebreide lunch in de stad en ook al vind ik het zelf nog wat te vroeg ze willen heel graag iets kleins kopen voor de baby.
 
Ergens kan ik ook niet wachten maar ik klamp mezelf vast aan die “kritieke” 3 maanden termijn.. Aan de andere kant.. ik heb al zoveel meegemaakt dit moet gewoon goed blijven gaan.
 
Als Dennis de vader blijkt te zijn zie ik het echt als een cadeautje wat ik over heb gehouden aan deze ellende…
 
Het is vrijdagmiddag en Dennis en ik hebben een druk weekend voor de boeg.. Gelukkig zijn het allemaal leuke dingen die op de planning staan om te beginnen vanavond.. Remco en Liv nemen ons mee uit eten.. Heerlijk even ontspannen… J

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je