{{ message.message }}
{{ button.text }}

Jess, tussen fictie en non-fictie #9

David nam mij mee om te winkelen en ik begin steeds meer twijfels te krijgen. Ik vraag Marvin wat hij allemaal weet over David.

Afbeelding blog 'Jess, tussen fictie en non-fictie #9'

'Ik wil dat je het mij vertelt, nu,' zeg ik kalm en Marvin ziet dat ik niet zal ophouden totdat hij zegt wat David doet.
'Ik heb het ook via-via, zeker weten doe ik het niet,' zegt Marvin. 'Maar het schijnt dat hij vrouwen uit het Oostblok naar Nederland haalt om in de prostitutie te werken.' Geschokt kijk ik Marvin aan.
'Wat afschuwelijk!' roep ik uit. Ineens begint de mist op te trekken in mijn hoofd. 'Hij verwent mij met cadeautjes, etentjes, mooie kleren....' Ik trek snel de jurk uit en gooi deze in een hoek. 'Ik wil niets meer met hem te maken hebben!'
'Jess... Please... Rustig... Ik weet het niet zeker, hè? Er gaan zoveel praatjes over David dat ik zeker weet dat er een hoop niet waar is.' Marvin kijkt mij aan en ziet de wanhoop op mijn gezicht.
'Ik moet hier weg, terug naar Drenthe!' Ik ren naar de slaapkamer en begin lukraak kleren in een tas te smijten. Marvin pakt mij bij mij arm en slaat me dan in mijn gezicht.
'Kalm Jess!' De klap brengt mij bij mijn positieven en ik begin te huilen.
'Wat moet ik nu doen, Marv?' Ik kijk hem aan en wrijf met mijn hand over mijn pijnlijke wang. Marvin haalt zijn schouders op. 'Ga naar het feestje, daarna kan je altijd nog vluchten.' Het klinkt zo simpel en volgens mij is dat het ook.

David heeft geen woord teveel gezegd, de jurk die ik aanheb past hier perfect. Er lopen obers en serveersters rond met bladen vol glazen champagne en er staat een weelderig buffet met de meest exotische en onbekende etenswaren. Ik knijp even in de hand van Marvin en hij glimlacht geruststellend. Zodra David mij ziet loopt hij direct op mij af. 'Allerliefste Jess! Je bent gekomen! Kom, ik stel je voor aan een paar mensen.' Hij negeert Marvin compleet en ik werp hem nog even een kushandje toe.
Ik word voorgesteld aan mensen waarvan ik de naam niet meer weet en het begint een beetje te duizelen. Als David en ik even alleen zijn besluit ik om het hem recht op de man af te vragen.
'Ik hoorde dat je vrouwen uit Oost-Europa haalt voor de prostitutie. Is dat waar?' Heel even kijkt David mij vreemd aan en gooit daarna zijn hoofd in zijn nek en begint heel hard te lachen.
'Och Jezus Jess, hoe kom je daar nou weer bij? Gekkie... Kom eens hier.' Hij trekt mij naar zich toe en kust mij vol op mijn mond. Daarna fluistert hij in mijn oor: 'Maar mocht jij die wens hebben dan heb ik wel wat contacten.'
'Doe normaal! Hoe durf je dat te denken!' Ik weet niet zo goed of hij een grapje maakt of serieus is. 'Ik ga weg,' zeg ik snel. 'Ik heb er genoeg van.' Voor de tweede keer die avond word ik bij mijn arm gegrepen alleen David knijpt venijnig in mijn velletje.
'Jij gaat helemaal nergens naartoe,' sist hij. 'Ik heb aan iedereen verteld dat je zou komen, dus als ik jou was zou ik een allerliefste glimlach tevoorschijn toveren. Ik weet ook niet waar je al die idiote dingen vandaan haalt maar ik heb wel een klein vermoeden.' Hij knikt even naar Marvin, die even verderop geanimeerd met een vrouw staat te praten. Ik verlang gek genoeg naar hem, niet naar David. Ik moet luisteren naar mijzelf en hier weggaan voordat het te laat is. Ik knik snel en maak mij los uit zijn greep.
'Geniet ervan, lieve Jess, ik hou van je.'
Terwijl ik met Marvin bij het buffet staat komt er een man achter mij staan. 'Dag schoonheid, waar slaap jij vanavond? Bij mij? Zeg maar wat het moet kosten, ik betaal je het dubbele.' Verbluft staar ik de man aan en schud snel mijn hoofd. 'Ik slaap bij David vannacht.' Het is niet waar, maar het maakt wel indruk op de man. Hij werpt een vlugge blik op David en loopt dan snel weg. Ik kijk Marvin aan en hij haalt alleen zijn schouders op. Ik zie nog net dat hij het allemaal wel begrijpt, maar hij zegt niets.

De volgende ochtend vroeg wordt er aangebeld en als ik opendoe staat David daar met een enorme bos rozen. 'Het spijt me van gisteravond, ik was gewoon een beetje zenuwachtig.' Hij grijnst wat schaapachtig en ik laat al mijn argwaan gaan. Ik sla mijn armen om hem heen en kus hem.
'Het is al goed, het was ook mijn eerste feestje. Of in ieder geval een feestje van dat kaliber.' Ik wil nog iets zeggen over de man die mij het oneerbare voorstel deed, maar besluit het niet te doen. Ik zet koffie en ondertussen geeft David mij een envelop. 'Voor jou, schatje.'
Ik open de envelop en zie er een hele stapel geld in zitten. 'Doe ermee wat je wilt, ik heb een hele goede maand gedraaid op de zaak,' zegt David nonchalant. Hij schakelt snel over op een ander onderwerp. 'Er is vanavond weer een feestje, in een ondergronds casino, ik wil dat je meegaat.'
'Een illegaal gokhol bedoel je? Nee, bedankt.'
'Het was geen vraag, Jess,' zegt David simpelweg en staat op. 'Ik haal je om 8 uur op, zorg dat je klaarstaat.'
'En als ik dan niet klaar ben?' vraag ik opstandig.
Het enige wat David doet is glimlachen. Hij geeft mij een kus op mijn wang en vertrekt. Ondertussen komt Marvin ook uit bed. 'Was David hier al zo vroeg? Wattan?' vraagt hij slaperig en wrijft nog even in zijn ogen.
'Ik weet niet meer wat ik moet,' zeg ik zacht. 'Hij dwingt mij om mee te gaan naar zo'n illegaal gokpaleis.'
'Dat heb je vast verkeerd gehoord, Jess. Is er al koffie?'

Het feestje in het illegale casino was de eerste van een reeks feestjes die er niet om logen. Hij nam mij zelfs mee naar de meest exclusieve feestjes in het buitenland met als klap op de vuurpijl de afterparty van het filmfestival in Cannes en aansluitend een feestje op een jacht in St. Tropez. Ik begon te wennen aan dit leven en ik kwam niets te kort. De vriendschap met Coby was inmiddels wat bekoeld. Ze noemde me oppervlakkig, een golddigger en een snob. Ook Marvin sprak en zag ik minder vaak dan ik wilde. 'Je hebt je volledig laten inpalmen door David en ergens neem ik het je niet eens kwalijk. Ik vind het wel jammer dat je mij daarbij vergeet. Je hoeft wat mij betreft niet met hangende pootjes terug te komen als je bubbel kapot knapt,' zei hij toen ik hem voor het laatst sprak. En dat was al meer dan 4 maanden geleden. Ik heb inmiddels nieuwe vrienden gemaakt en 1 daarvan is Eefje. Ik voel direct een verbondenheid met haar, ze heeft een soortgelijke achtergrond en dat maakt dat we bergen gespreksstof hebben. Ze deed alleen wel een beetje vreemd toen ik 's avonds een keer met haar wilde afspreken. Ze werd rood en mompelde dat ze al een andere afspraak had. Ook de keren daarna wimpelde ze mij af. Ik probeerde erachter te komen waarom ze zo vaag deed en uit pure nieuwsgierigheid ging ik haar volgen.
Lang hoef ik niet te wachten op het antwoord. Zodra ik op de Zeedijk ben zie ik direct waar ze naartoe gaat en besluit om mij om draaien. Zou ze dit vrijwillig doen? Het zal ongetwijfeld goed betalen, maar om nou met veel mannen naar bed te gaan voor het geld... Ik recht mijn rug en neem mij voor dat ik dat nooit ga doen. Ik heb genoeg aan David.

Wanneer ik weer eens een avond thuis ben voel ik mij ineens wat verloren en alleen. Ik bel eerst Eefje, maar krijg direct voicemail. Even twijfel ik maar daarna bel ik Marvin.
'Marvin,' hoor ik al snel.
'Marv, met Jess!'
'Oh, ben jij het,' zegt hij nors. Ik besluit zijn ondertoon te negeren.
'Ben benieuwd hoe het met je gaat, kom je snel weer een keer langs? We moeten nodig bijkletsen, ik heb zoveel te vertellen!'
'Moet je vanavond niet naar een feestje?'
'Nee, ik ben gewoon thuis,' zeg ik.
'Thuis waar? In je flat aan de Viervantstraat of woon je inmiddels ergens anders?'
'Ik woon inmiddels bij David, we wonen nu in Amsterdam. Maar hoezo? Kom je of kom je niet?' Ik merk dat ik geirriteerd raak van zijn nukkige houding. 'Marv, ik weet ook echt wel dat ik je heb verwaarloosd, echt! En dat spijt me. Maar ik mis je.'
'Mis je me omdat je nu niets te doen hebt en ik een aardige opvulling ben of mis je me echt?' Zijn vraag raakt me en als ik eerlijk ben weet ik het antwoord al. Marvin geeft het antwoord voor mij: 'Het ga je goed, lieve Jess. Wees gelukkig, maar bel mij niet meer.' Zonder dat ik nog iets kan zeggen hangt hij op. Ik blijf met mijn telefoon in mijn hand zitten en denk na over mijn leven. Is dit het allemaal waard? Verloren vriendschappen voor weelderige feestjes? Ik heb Eefje nu, misschien nog niet een hele goede vriendin, maar dat komt vast.
Ik schrik als mijn telefoon gaat. Ergens hoop ik dat Marvin is die zijn excuses aanbiedt voor zijn chagrijnige antwoorden. 'Marvin!' roep ik.
'Marvin? Ik dacht dat je die loser niet meer sprak,' moppert David.
'Sorry, David. Ik had Marvin net aan de lijn en hij was wat uit z'n hum. Wat is er? Ben je niet meer aan het werk?'
'Jawel, maar ik heb jouw hulp nodig. Ik ben bij een klant en hij vraagt om jouw advies?'
'Mijn advies? Twijfelt hij tussen een jurk van Dior of een armband van Cartier voor zijn vrouw?' grinnik ik.
'Kom je? Hotel Prinsengracht.'
'Ik kom eraan!'

'Jess, lieverd, ga zitten,' zegt David en staat op om mijn stoel aan te schuiven. Hij lacht ietwat zenuwachtig. Hij stelt mij voor aan zijn klant, Joris van Buiten.
'Wat kan ik voor jullie doen?'
'Misschien is het beter als Joris het je even laat zien,' zegt David en nodigt Joris uit om het woord te nemen.
'Het is boven op mijn kamer, loop je even mee?' Ik kijk David vragend aan en hij knikt mij geruststellend toe.
'Ik wacht hier op je, Jess, ik neem aan dat jullie zo weer terug zijn.' Elke vezel in mijn lijf gaat in verzet, toch loop ik achter Joris aan.
Eenmaal boven doet hij de deur achter zich dicht en loopt dan naar mij toe. 'David zegt dat je geweldig bent in bed. Laat maar eens zien wat je kan.' Zonder gene laat hij zijn broek zakken en vol ongeloof staar ik hem aan.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je