{{ message.message }}
{{ button.text }}

Insomnia

Afbeelding blog 'Insomnia'

‘Mama, papa, ik kan niet slapen’, welke ouder heeft zijn kind niet in de woonkamer zien staan met deze mededeling?

De reden? Nog willen drinken zullen velen zeggen. Inderdaad, mijn ogen staan paraat om een rondje te maken wanneer ik denk de dag goed afgerond te hebben, de slaapkamerdeur achter me dicht wil doen maar op het laatste moment tegengehouden wordt door dat bekende stemmetje: ‘mama, mama, ik wil nog water drinken’. Dat is zo onderhand dan ook een vast onderdeel geworden van het slaapritueel. Ook omdat het bij het slaapritueel hoort, volgens Julian zelf 😊. Zodoende zetten we een beker water klaar en zeggen we ‘Julian, nog even wat drinken jongen’ voordat we zijn slaapkamer uitlopen, waarop hij rechtop in zijn bed gaat zitten, luidkeels het water naar binnen klokt en gaat liggen. Mooi, check, dat is dus de reden niét.
 
Nog wat willen vertellen is ook een veelgehoorde reden. Bij Julian zeker. ‘Ik heb gewoon zoveel gedachten en als ik die niet kan vertellen dan moet ik aan alles blijven denken en dan kan ik niet slapen’. Hoe fijn zou het zijn als hij die gedachten van zich af zou kunnen schrijven, maar omdat hij nog niet erg vlot en goed kan schrijven, zal dit meer tijd kosten dan dat ik nog even bij hem blijf om door middel van mijn luisterend oor zijn hoofd te verlichten.
Om echter te zorgen dat de mond en ogen op tijd gesloten worden, bieden we dat luisterend oor op tijd aan en stellen we buiten de gerichte vragen ‘wat vond je het leukste vandaag’ en ‘wat was minder leuk vandaag’ nog de extra vraag: ‘wil je verder nog wat vertellen Julian?’ Was het voorheen een reden dat hij niet kon slapen, dat is het nu niet meer, chéck!
 
Nee, de reden dat onze lieverd zo nu en dan niet direct wil slapen is de vervelende reden, die ene die je niet zo snel verwacht en die Julian zelf ook niet zozeer voelt aankomen wanneer hij gaat slapen. Het zijn de demoontjes in zijn hoofd, de lastpakken, de etterbakken en de treiterkoppen die zijn angsten en fantasieën combineren en daar vreselijke waanbeelden van maken. Niet de redelijk onschuldige monsters die in ons huis wachten tot ze kunnen toeslaan, nee, echt grote angsten, zoals hoge gebouwen waar we met zijn allen vanaf vallen of wilde zeeën waar hijzelf in wordt geduwd en waar we hem uit proberen te redden maar waar we dan allemaal in verdrinken ... echt verontrustend naar. ‘Wil je nog even naast me liggen’ vraagt hij dan. ‘Ja, ik op mijn zij, jij dan dicht tegen me aan, dan die arm zo over mij heen, dan voor mij langs, ja zo’ (ook wel bekend als "de lekkerlig"). Voordeel is absoluut dat hij rustig gaat slapen, nadeel is dat het dan toch alweer snel na half negen is eer je de slaapverdieping kan verlaten.
 
Dat komt, er is nog een: de ‘ik ben nog helemaal niet moe!’ Die is in vergelijking met de demonen helemaal niet zo erg maar wel hardnekkig. Soms blijf ik in onze eigen slaapkamer nog wat rommelen of lezen zodat ik hem elke keer weer terug naar zijn kamer kan escorteren waar hij dan met tussenpozen liedjes blijft zingen tot een uur of negen, soms half tien. Sinds een tijdje lijken we echter ook daar een oplossing voor gevonden te hebben. We geven Julian een piepklein pilletje melatonine, een kleine drie kwartier voor het slapen gaan. En zowaar, de drang om uit bed te komen is nihil en ook lijken de demonen in zijn hoofd gekalmeerd te worden door het hormoon. De "lekkerlig" heeft nog altijd het meest magische effect, maar kan nu ook redelijk op tijd afgerond worden. Gerustgesteld naar beneden lopen … Check!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je