{{ message.message }}
{{ button.text }}

In voor en in tegenspoed

Afbeelding blog 'In voor en in tegenspoed' Achtergrond blur afbeelding

De titel laat al raden waar het over gaat. Ik ben gelukkig getrouwd in 2016 met mijn maatje, beste vriend en sinds dit jaar de papa van onze dochter. Geen zorgen geen scheidingsverhaal! Maar deze afgelopen 3 weken heeft maar weer bewezen hoe sterk onze band samen is. Mijn man begon wat ziek te worden. Dit is opzich niet gek onze kleine meid gaat naar de kinderopvang en neemt wel eens wat mee. Hoesten, proesten en snotteren. Maar na 2 weken ging het niet over en manlief kreeg klachten als drukkende pijn op zijn rechterborst...dezelfde kant waar hij een paar jaar geleden een klaplong had gehad. Oma werd opgetrommeld als oppas zodat ik manlief mee kon nemen naar de eerste hulp. Ze hoorde toch verschil in de longen en wilde een klaplong uitsluiten. Na een paar uur onderzoeken en controles was gelukkig het verlossende antwoord; geen klaplong. Maar hij had wel een infectie in zijn lichaam waar hij antibiotica voor kreeg. Opgelucht en moe naar huis en braaf slikte hij de kuur in de hoop beter te worden. Maar een paar dagen nadat de kuur was afgelopen werd hij moe en duizelig. Hij sliep zoveel dat doornroosje er jaloers op zou zijn en at niet meer. Opnieuw langs de dokter, bloedonderzoek en ik moest hem goed in de gaten houden voor verandering. Ondertussen sliep man de tijd wel door, maar de zorg voor hem en de volledige zorg van ons dochtertje kwam op mijn schouders. Iets wat ik niet verwacht had zo zwaar te zijn tot je dit dus volledig alleen doet. Het huis verslonde dit was een mindere zorg. De boodschappen gingen in de pauzes op mijn werk. Vrijdag is mijn vrije dag en ik hield mijn man als een havik in het oog. Vrijdagavond kreeg hij koorts en was niet helemaal bij. Alarmbellen aan en weer terug naar het ziekenhuis. De hele molen weer door en geen uitslag. Mijn man is gezond en de artsen haalden hun schouders op. Ze gooien het op nasleep van de infectie en meer konden ze er niet van maken. Gelukkig gaat het sinds vandaag gelukkig iets beter en begint hij wat wakkerder te worden en iets te eten. Ik kan wat relaxeder ademhalen. Toch blijft het wel heel pittig en is het voor mij behoorlijk aanpoten. Maar ik heb altijd mee gekregen schouders eronder en doorgaan no matter what!! Degene die ooit tegen mij nog durft te zeggen dat vrouwen het zwakkere geslacht zijn geef ik graag een high five....in zijn gezicht....met een stoel ofzo 😂 hopelijk volgende update wat beter en gezelliger nieuws!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je